Johan Baert, Rumbekenaar in hart en nieren heeft door de jaren heen een enorme collectie prentkaarten, foto's, persknipsels, documenten, affiches verzameld en gebundeld. We hadden een aangenaam gesprek met Johan bij hem thuis in de Izegemsestraat.
...

Johan Baert, Rumbekenaar in hart en nieren heeft door de jaren heen een enorme collectie prentkaarten, foto's, persknipsels, documenten, affiches verzameld en gebundeld. We hadden een aangenaam gesprek met Johan bij hem thuis in de Izegemsestraat."De liefde voor het 'oude' Rumbeke komt voor een deel via mijn grootouders aan moeders zijde", begint Johan met veel plezier te vertellen. "Mijn grootvader Aloïs Lietaert was sinds 1909 toezichter op het kasteel van Rumbeke. Hij moest ervoor zorgen dat het leven in en rond het kasteel, bij de vele afwezigheden van de graaf en de gravin, zo goed mogelijk verder liep.""Mijn moeder Josephine is in 1915 op het neerhof van het kasteel als vierde kind van vijf in het gezin Aloïs Lietaert-Provoost geboren. Ze heeft er dertig jaar, tot aan haar huwelijk in 1945 met mijn vader Jozef Baert, gewoond.Mijn moeder had vier broers: Jozef, Camiel, Norbert en Henri. Norbert was scheutist en jarenlang missionaris op de Filipijnen. Hij heeft zijn laatste levensjaren in het nu afgebroken huis van Scheut in Koningsstraat doorgebracht. Mijn grootouders zijn er respectievelijk in 1950 en 1953 gestorven net dezelfde jaren als de gravin (1950) en de graaf (1953). Met de nieuwe eigenaar graaf-opvolger Guillaume de Limburg-Stirum brak op het kasteeldomein een nieuw tijdperk aan. Hij zou het kasteel, tot dan volledig privé, niet meer bewonen en het werd voor het publiek opgesteld.""Als kinderen waren mijn broer Carl en ik dikwijls bij oma en opa te gast. We waren niet weg te slaan uit het 'immense' bos en we kenden alle hoeken en hoekjes van het kasteel, het koetshuis, mijn moeder sprak steeds van de remise. Daar is mijn liefde voor het kasteel en bij uitbreiding het Rumbeeks patrimonium ontstaan. Dat vuur is tot op vandaag blijven branden", vertelt Johan verder. "Ook mijn vader Jozef, secretaris van de Rumbeekse Commissie van Openbare Onderstand (COO), nu Motena, was alomtegenwoordig in ons dorp. Het was toentertijd een halftijds betaalde job, maar hij was er wel voltijds mee bezig. Ook hij heeft mijn passie levendig gehouden. Op vandaag heb ik vele mappen vol met foto's, postkaarten, krantenknipsels, documenten van historische panden en gebeurtenissen in Rumbeke. Een map van de Sint-Petrus en Pauluskerk, een van het rusthuis, het park van Rumbeke, het (verzonken) kasteel, de baljuwhuizen en nog veel meer. Hier en daar heb ik zelfs originele voorwerpen gevonden, zoals een bokaal van de vroegere conservenfabriek Optima, een cichoreipak van Puritas, een medaille van de Rumbeekse floraliën in in 't Park van Rumbeke georganiseerd...""Via Ebay, allerhande tweedehandssites en rommelmarkten ben ik constant op zoek naar historisch materiaal in woord en beeld van Rumbeke. Via Facebook heb ik een uitstekend en vlot middel gevonden om mijn collectie via de groep 'Ge zijt van Rumbeke als...' met velen te delen. Historici komen hier vaak aan huis om één en ander te lenen voor publicaties en presentaties. Ikzelf sta niet graag in de picture, maar ik ben steeds bereid om wat ik in vele jaren verzameld heb, op allerlei manieren te delen", besluit Johan met een brede lach. (AD)