In een nog niet zo ver verleden had iedere socio-politieke strekking zijn turnclub, zijn biljartclub, zijn lokaal en dus ook zijn harmonie. Dat was in Wevelgem niet anders, de verschillende harmonieën hadden op hun beurt jeugdafdelingen. Tien jaar geleden smolten jeugdharmonie De Eendracht, jeugdorkest De Notekrakers en jeugdharmonie Eigen Schoon samen tot één groep: C-Barré. Op 9 oktober 2010 vond de eerste repetitie plaats, toen al onder leiding van dirigente Gretel Debakker.
...

In een nog niet zo ver verleden had iedere socio-politieke strekking zijn turnclub, zijn biljartclub, zijn lokaal en dus ook zijn harmonie. Dat was in Wevelgem niet anders, de verschillende harmonieën hadden op hun beurt jeugdafdelingen. Tien jaar geleden smolten jeugdharmonie De Eendracht, jeugdorkest De Notekrakers en jeugdharmonie Eigen Schoon samen tot één groep: C-Barré. Op 9 oktober 2010 vond de eerste repetitie plaats, toen al onder leiding van dirigente Gretel Debakker. "Wij hopen alvast dat we in december terug ons 'C-Barré on Stage'-concert kunnen brengen", kijkt voorzitter Maurice Knockaert (66) vooruit. "Dat zal wellicht niet in het cultureel centrum kunnen gebeuren, maar we hopen dat we daarvoor terecht kunnen in de Porseleinhallen."Zangkoren, orkesten en harmonieën zagen hun werkjaar gehalveerd door de coronacrisis. De laatste repetitie was op 7 maart. Sinds september zijn de repetities opnieuw gestart in de Porseleinhallen, waar voldoende ruimte is om de muzikanten op veilige afstand van elkaar een plaats te geven. "Gretel was er niet gerust in", vertelt Maurice. "Ze vreesde dat er heel wat jongeren zouden afhaken. Gelukkig had ze het mis, op de eerste repetitie waren er meteen 37 muzikanten aanwezig."Sinds oktober repeteert C-Barré in kerk Sint-Theresia. De dirigente begeleidt er de mini's en het jeugdorkest vanachter een constructie in plexiglas. De muzikanten zitten op twee meter afstand van elkaar, en dat vraagt een hele organisatie. "We moeten weten wie er komt repeteren", legt Maurice uit. "Bij de opstelling moeten we rekening houden met de verschillende instrumenten."Er is voldoende instroom, via de mini's en de muziekschool komen er wel jaarlijks enkele jongeren bij, die de plaats innemen van de ouderen die naar de harmonie doorschuiven. Toch verliep de rekrutering vroeger makkelijker, zegt Maurice. "Muzikanten kwamen vroeger vaker naar buiten, op straat. Er waren optochten, concerten op kiosken. Dat gebeurt nu haast niet meer, vooral de jeugd lijkt daar niet tuk op. Een aantal keer organiseerden we 'muziek in 't park'. Dan nodigden we de jongeren van de muziekschool uit om op speurtocht te gaan in het park waarbij ze de verschillende instrumenten konden uitproberen."Op een aantal uitzonderingen na zijn de muzikanten jonger dan 25 jaar. Iedereen is er welkom, mits de kandidaten voldoende muziek- en instrumentenkennis hebben. Momenteel is er een zeker een tekort aan 'zwaarder koper', zoals bastuba. Anderzijds zijn er op dit moment heel wat hobo's, toch een moeilijk instrument door het dubbel riet. "Veel hangt af van de leraars of leraressen in de muziekschool", weet Maurice. "Vroeger hadden we veel dwarsfluitisten, nu veel hobo's en saxen. We hebben trouwens via Gretel een heel goede relatie met de stedelijke academie voor muziek en woord. Een deel van het samenspel bij SAMW vindt plaats in de schoot van de harmonie. Wie zijn muziekschool afgerond heeft, krijgt van ons trouwens een geschenk. Wat de samenstelling van het orkest ook is, Gretel weet wat de groep kan en zoekt en vindt de gepaste stukken. En die worden dan opgevoerd tijdens het jaarlijkse kerstconcert, het hoogtepunt van ons werkjaar."Het is duidelijk dat de voorzitter zijn dirigente hoog in het vaandel draagt. "Ze is veel meer dan de dirigente", zegt Maurice. "Wij kennen beiden alle muzikanten, maar zij is toch in de eerste plaats het aanspreekpunt voor hen. En door corona komt daar nog een moeilijkheid bij. Alle stoelen worden door de jongeren ontsmet en om die te verplaatsen gebruiken ze handschoenen. Die handschoenen belanden in een speciale zak die ik pas na drie dagen verwijder. We hopen echt dat we verder mogen repeteren en zijn de gemeente dan ook dankbaar dat we in de kerk terecht kunnen. Qua akoestiek zou de Wijnbergkerk ideaal zijn, maar het is een onmogelijke klus om de zware houten banken te verschuiven. Sint-Theresia is iets minder geschikt, eventueel kunnen enkele doeken daar soelaas bieden."