"Ik durf mezelf wel eens een geluksvogel noemen", zegt Jef, die bijna vijftig jaar getrouwd is met Chris Vanheerswynghels en samen met haar drie kinderen en zes kleinkinderen mocht verwelkomen.
...

"Ik durf mezelf wel eens een geluksvogel noemen", zegt Jef, die bijna vijftig jaar getrouwd is met Chris Vanheerswynghels en samen met haar drie kinderen en zes kleinkinderen mocht verwelkomen. "Ik ben dankbaar voor mijn groot en warm Lendeleeds nest waarin ik als oudste ben opgegroeid. Dankbaar voor mijn jaren bij de Chiro, die mij blijvend hebben gevormd. Tevreden dat ik vrijwilligerswerk mag doen dat mij veel warmte en levenservaring schenkt. Dankbaar voor de onbetaalbare vriendschap van mijn echte vrienden."Jef gaf 35 jaar les in het buitengewoon onderwijs 'De Hagewinde' en begeleidde daar kinderen met een licht mentale achterstand. "De liefde en de schoonheid van onze taal, heb ik van moeder en vader geërfd." Die is nog versterkt door enkele uitmuntende leerkrachten uit de Torhoutse normaalschool. "Ik had het geluk les te krijgen van Guido Cafmeyer, die me ook de passie voor toneel heeft bijgebracht. Daarnaast genoot ik intens van de unieke lessen van priester-dichter Roger Verkarre. Alhoewel Guido Gezelle voor 17-jarigen niet echt een hot item was, wist hij ons vol vuur warm te maken voor die West-Vlaamse taalvirtuoos. In principe moest hij ons de Duitse grammatica bijbrengen. Hij leerde die ons via de gedichten van Goethe, Schiller of Rilke. Na 55 jaar ken ik die gedichten nog vanbuiten." In het begin van zijn middelbare schooltijd is bij Jef de gewoonte gegroeid om mooie zinnen of gezegden neer te pennen in een dagboek. "Bij speciale gelegenheden, zoals geboortes, huwelijken of sterfgevallen, schreef ik geen clichéteksten. Ik zocht steeds naar een mooie tekst en na een tijdje vloeiden die uit mijn eigen pen. De eerste keer was dit voor de verjaardag van mijn moeder. Plotseling had ik een ingeving en schreef die op. Toen is de passie ontstaan. Dat wilde ik doen. Sindsdien heb ik al die schrijfsels bijgehouden. Op mijn vijftigste ben ik die beginnen bundelen en uitbrengen. Tien jaar later kwam de volgende dichtbundel uit en daarna om de vijf jaar.""Schrijven werkt voor mij soms therapeutisch. Ook de coronaperiode zorgde natuurlijk voor inspiratie. Telkens als ik iets meemaak dat me heel wat prikkels bezorgt, schrijf ik er een gedicht over. Ik ga daar niet bewust naar op zoek. Het overvalt me. Ik vergelijk het soms met een vrouw die een kind moet baren. Sommige gedichten staan er in een paar minuten op. Bij anderen moet ik echt wel zwoegen en zweten. Mijn doel blijft om met weinig tekst, veel te vertellen. Dichten is schrappen, wordt vaak gezegd. Mijn vrouw is mijn grootste criticus en ze heeft vaak gelijk. Gemiddeld schrijf ik er een twaalftal per jaar. Na 5 jaar maak ik dan een selectie. De illustraties in het boek komen van mijn kleinkinderen. Mijn jongste dochter zorgde voor de coverfoto. 'De horizon is een symbool van eindigheid en straalt terzelfder tijd ook oneindigheid uit', zei Jo Demeyere onlangs en dat vat het voor mij een beetje samen." 'Voorbij de horizon', telt 32 gedichten, kost 18 euro en kan je bestellen via jef.soenens@telenet.be. (KK)