Het was zaterdagmiddag rond 16.45 uur toen mama Melissa Maes die in de Westmeetstraat op de Mokker woont haar zoontje plots erg hard hoorde roepen. De peuter had toen net een dutje gedaan. Bij het ontwaken speelt de jongen altijd nog in zijn bedje, maar dat hij plots zo hard begon te roepen was ongewoon. "Ik haastte me daarom snel naar boven want ik hoorde dat er iets abnormaals was", vertelt Melissa.
...

Het was zaterdagmiddag rond 16.45 uur toen mama Melissa Maes die in de Westmeetstraat op de Mokker woont haar zoontje plots erg hard hoorde roepen. De peuter had toen net een dutje gedaan. Bij het ontwaken speelt de jongen altijd nog in zijn bedje, maar dat hij plots zo hard begon te roepen was ongewoon. "Ik haastte me daarom snel naar boven want ik hoorde dat er iets abnormaals was", vertelt Melissa. "Toen ik het licht aanknipte zag ik het meteen. Zijn volledige knie stak uit het bed tussen de spijlen en zijn beentje was geplooid onder hem. Hij probeerde zich uit alle macht recht te trekken aan zijn bedje maar dat lukte niet. Hij was op dat moment hard aan het wenen en wat in paniek." Melissa probeerde tevergeefs zelf om Jay te bevrijden maar die zat muurvast. "Ik merkte dat ik ook wat begon te panikeren. Daarop belde ik meteen mijn ouders die in de buurt wonen maar zij waren weg. Zelf wonen we hier nog maar twee maanden, maar ik was alleen thuis en ik wist dat de buren ook niet thuis waren. Eerlijk gezegd had ik wat schroom om hiervoor te bellen naar de hulpdiensten. Ik had schrik dat ze hiervoor niet zouden komen, ook met die coronatoestanden enzo. Maar ik heb toch snel de 112 gebeld. Die vrouw aan de alarmcentrale hoorde Jay hard roepen en kalmeerde me. Ze zei dat alles in orde zou komen. Intussen gaf ik Jay mijn GSM zodat hij wat naar Plop zou kunnen kijken." Korte tijd later arriveerde de brandweer van Koekelare en een ambulance. Na de situatie even bekeken te hebben konden de brandweermannen de spijlen ver genoeg uit elkaar trekken en Jay naar boven tillen. De ambulanciers controleerden de dreumes daarna. Zijn knie stond wat gezwollen en rood, intussen blauw zelfs, maar alles leek oké. "Een hele opluchting. Hij heeft zelfs niet gehuild bij het zien van die stoere brandweermannen. En eerlijk: ik vind het geweldig dat ze ook voor zoiets langskomen", zegt Melissa. De kleine Jay kon nadien snel bekomen van zijn avontuur al had hij 's avonds wat schrik om in zijn bedje te kruipen. Intussen lijkt hij over zijn angst heen. "Hij haalt zelfs alweer nieuwe stunten uit, zoals plots recht staan op tafel", glimlacht Melissa. "Ja, het ventje is eigenlijk een kleine stuntman maar dat de we brandweer eens zouden moeten roepen voor een stunt hadden we nooit gedacht. Gelukkig is alles goed afgelopen en houdt hij er niets aan over." Gelukkig maar, want maandag vertrekt het gezin voor een weekje vakantie in Landal in Nederland. Daar wachten hem ongetwijfeld nieuwe avonturen. (JH)