Jarne is een fervente sportliefhebber en traint zelf gemiddeld tien uur per week, onder meer op het veld van Olympic Ledegem. De liefde voor voetbal heeft hij met de paplepel meegekregen. "Mijn moeder, An Vandoorne, is een lange tijd déléguée geweest van onze ploeg. Mijn vader, Bart Pollie, is er trainer geweest." Om het thema van de scriptie te bepalen, kreeg Jarne de raad om op zoek te gaan in zijn eigen leefwereld. "Vroeger tijdens sommige van onze matchen kreeg een van onze spelers vaak racistische opmerkingen naar het hoofd geslingerd. Ik heb van dichtbij gezien welke impact dat heeft op iemand....

Jarne is een fervente sportliefhebber en traint zelf gemiddeld tien uur per week, onder meer op het veld van Olympic Ledegem. De liefde voor voetbal heeft hij met de paplepel meegekregen. "Mijn moeder, An Vandoorne, is een lange tijd déléguée geweest van onze ploeg. Mijn vader, Bart Pollie, is er trainer geweest." Om het thema van de scriptie te bepalen, kreeg Jarne de raad om op zoek te gaan in zijn eigen leefwereld. "Vroeger tijdens sommige van onze matchen kreeg een van onze spelers vaak racistische opmerkingen naar het hoofd geslingerd. Ik heb van dichtbij gezien welke impact dat heeft op iemand. Toen ik moest terugdenken aan dat voorval, werd het onderwerp van mijn eindwerk geboren", legt Jarne uit."Ik ben mijn onderzoek begonnen met het uitpluizen van de regelgeving over het thema. Vervolgens heb ik aan de hand van concrete cases bij verschillende Belgische voetbalclubs bekeken hoe de regels werden toegepast in de praktijk. Zo heb ik bijvoorbeeld Paul-José Mpoku geïnterviewd die een sterspeler is bij Standard Luik en op dat moment slachtoffer geworden was van racisme. Ook de woordvoerder van de Belgische voetbalbond, scheidsrechter Serge Gumienny en de voorzitter van KV Kortrijk hebben hun medewerking verleend. Ik heb ook een supporter kunnen strikken die door de voetbalrechtbank veroordeeld werd voor racisme. Zijn interview met mij zag hij als een soort van rechtzetting van zijn fouten." "Normaal gezien geeft de voetbalbond de clubs een straf zoals een boete of een wedstrijd achter gesloten deuren indien hun supporters zich racistisch uitlaten. Ik heb geconstateerd dat dit niet steeds het gewenste effect heeft. De conclusie van mijn scriptie is dan ook dat de clubs de supporters beter zelf straffen en dat meer aan sensibilisering moet worden gedaan om racisme uit de voetbalstadions te bannen", vertelt Jarne nog.Zaterdagavond 21 december trok Jarne naar Mechelen waar de jury hem als winnaar aankondigde. Hij mag nu de trofee De Gouden Hersenen mee naar huis nemen. De portefeuille van de winnaar zal eveneens aangedikt worden met 2.500 euro. De overige genomineerden doen het met een nulletje minder. "Ik schatte mijn kans om te winnen niet zo hoog in, want er waren sterke tegenstanders die ook actuele thema's hebben aangesneden zoals 'IS-kinderen' en 'genderneutraal opvoeden'."Na zijn studie journalistiek besloot Jarne om toch nog even op de Brugse schoolbanken te blijven zitten. "Ik ben heel erg geïnteresseerd in voeding en beweging, dus was toegepaste gezondheidswetenschappen een logische keuze. Mijn weekends zitten steeds propvol want als ik in het weekend niet aan het sporten ben, werk ik als freelancer bij WTV. Vanaf februari tot eind deze zomer mag ik ook het Sporzateam versterken als radio- en tv-journalist want er komt een serieuze sportzomer aan met onder meer het EK voetbal en de Olympische spelen. Daar kijk ik heel erg naar uit", glundert Jarne, "want dat is mijn droomjob." (SV)