Elke Izegemnaar weet Ter Maerel in de Abelestraat zijn, maar eigenlijk begon de feestzaal al veel vroeger, als annex van de beenhouwerij die Lieves vader Marc in de Roeselaarsestraat uitbaatte. "Dat gebeurde toen ook al onder de naam Ter Maerel", vertelt Lieve. "We kregen de kans de zaal over te nemen, maar zagen meer mogelijkheden door op een andere locatie een nieuwbouw te plaatsen en aan schaalvergroting te doen. Die plannen rijpten begin jaren 90 en in 1996 kon de feestzaal effectief van start gaan."
...

Elke Izegemnaar weet Ter Maerel in de Abelestraat zijn, maar eigenlijk begon de feestzaal al veel vroeger, als annex van de beenhouwerij die Lieves vader Marc in de Roeselaarsestraat uitbaatte. "Dat gebeurde toen ook al onder de naam Ter Maerel", vertelt Lieve. "We kregen de kans de zaal over te nemen, maar zagen meer mogelijkheden door op een andere locatie een nieuwbouw te plaatsen en aan schaalvergroting te doen. Die plannen rijpten begin jaren 90 en in 1996 kon de feestzaal effectief van start gaan."Ter Maerel kon op een trouwe schare klanten rekenen. "Van families en clubs tot verenigingen en bedrijven die langskwamen voor huwelijken, communies of lentefeesten, verjaardagen, jubilea, kampioenenvieringen of personeelsfeesten", somt Lieve op. "We hadden ook veel gelegenheidsklanten, die hier kwamen met busreizen die Izegem bezochten. Dan stopten ze hier voor een lunch. Zeker na de opening van Eperon d'Or zagen we die interesse toenemen. Jaarlijks hadden we ook meer dan 100 rouwmaaltijden waarbij we de families stijlvol een moment van afscheid aan hun dierbaren bezorgden. En we mogen zeker niet kaartersclub Sint-Felix vergeten, die hier maandelijks met honderd mensen kwam kaarten. We willen hen danken voor het jarenlange vertrouwen."Jan en Lieve werkten al die jaren samen met hun vaste kok Wouter Vanden Nest. "Hij ging normaal midden mei met pensioen gaan, maar door de lockdown was 12 maart plots zijn laatste werkdag", zegt Jan. "Dat was een rare situatie. Zowel voor hem als voor ons, want op die manier hebben we nooit echt afscheid kunnen nemen, maar dat heeft hij nog tegoed", zegt Jan. "Gezien onze leeftijd en het feit dat we geen kinderen en dus geen opvolgers hebben, was het niet onze eerste optie om iemand nieuws aan te werven, ook omdat het niet eenvoudig is iemand te vinden. Daarom onderzochten we of het mogelijk was Ter Maerel over te laten. Er passeerden al enkele potentiële kandidaten, maar toen barstte de coronacrisis los en moesten we verplicht dicht."Ondertussen mogen feestzalen terug open. "Maar de voorwaarden zijn zo beperkt dat iedereen zijn feest geannuleerd heeft", zegt Jan. "Dit najaar zijn er veel mensen die alsnog een feest geven, waaronder veel communies. Mogelijke overnemers hebben dus meteen een vol orderboekje. Zij kunnen zich nog steeds melden. Indien er tegen na de zomer niets rond is, gaan we de zaal verhuren aan wie zelf iets wil organiseren. Het verschil is dat wij dan niet langer de catering zullen verzorgen, maar dat klanten zelf een traiteur kunnen inschakelen of iets in de keuken voorzien. Misschien zijn er ook traiteurs die interesse hebben om deze locatie te gebruiken. Er zijn nog heel wat mogelijkheden." Het koppel wil ook zijn personeel en mensen waar ze in de loop der jaren mee samenwerkten, bedanken. "Velen hebben hier jaren gewerkt als extra, jobstudent of flexi-jobber. Ze waren zeer trouw en er was weinig verloop. Zonder hen was het niet mogelijk geweest te realiseren", besluiten Jan en Lieve.