Dominique Lehoucke (47) woont in de Groenestraat. Beroepshalve adviseert hij bedrijven bij de ontwikkeling van hun software. Deze zomer wil Dominique de Tour de France te rijden: 3.460 kilometer en 53.460 hoogtemeters. "Ik weet dat mij drie loodzware weken wachten", glimlacht hij. "Dat ik wellicht meerdere keren zal doodgaan en weer opstaan. Maar ik ben enorm gemotiveerd om in Parijs op de iconische Champs-Elysées de eindmeet te halen."
...

Dominique Lehoucke (47) woont in de Groenestraat. Beroepshalve adviseert hij bedrijven bij de ontwikkeling van hun software. Deze zomer wil Dominique de Tour de France te rijden: 3.460 kilometer en 53.460 hoogtemeters. "Ik weet dat mij drie loodzware weken wachten", glimlacht hij. "Dat ik wellicht meerdere keren zal doodgaan en weer opstaan. Maar ik ben enorm gemotiveerd om in Parijs op de iconische Champs-Elysées de eindmeet te halen.""Op mijn veertiende wilde ik al coureur worden", opent Dominique zijn verhaal. "Ik groeide op bij mijn grootmoeder en dooppeter die als een vader voor me was. Ik herinner mij nog het moment dat ik hem vertelde dat ik wilde koersen. 'Jij zult studeren', luidde toen het antwoord. Discussie voorbij... En zo werd ik braafjes student. Ik haalde mijn diploma toegepaste informatica en bouwde een zaak uit. Door dat zittend beroep kreeg ik last van mijn rug. Mijn kinesist raadde me aan om een koersfiets te kopen. Dat klonk als muziek in mijn oren! Omdat ik weinig conditie had en niet mee kon met mijn fietsende broer, ging ik te rade bij een sport- en voedingscoach die een trainings- en voedingsschema op maat maakte. Mijn conditie en rugspieren verbeterden enorm. En plots reeds ik sneller dan mijn broer. 'Ej gie iets gepakt, misschien', vroeg hij mij op een dag."Dominique had de smaak voor het fietsen te pakken en hij keek uit naar grotere uitdagingen. De Kemmelberg oprijden, gaf grote voldoening en op vakantie naar Zuid-Frankrijk ging de fiets mee om de Mont Ventoux te bedwingen. Zijn echtgenote en dochter volgden in zijn kielzog om hem op te rapen, mocht het niet meer gaan. Maar het weer was goed en het werd de perfecte eerste grote ervaring. In 2016 verteerde Dominique al met gemak de Col du Galibier, die met 2.645 meter hoogte, een stijgingspercentage van 8 à 10 procent en 17 kilometer onafgebroken klimmen geen doetje meer is. In 2017 sloot Dominique zich aan bij de Leiselse Wielertoeristen en op 6 april vorig jaar reed hij Parijs-Roubaix uit. Opnieuw een fantastische dag, zegt hij zelf. "De Tour de France rijden, is een droom", vertelt Dominique Lehoucke. "Het toeval heeft mij een handje geholpen om die droom te realiseren. Vorig jaar zag ik op Facebook immers het bericht 'Rij zelf de Tour'. Ik kwam uit op de site Tropical Cyclist van Nederlander Pascal Kolkhuis, een goede amateurrenner die het in 1985 bij de profs probeerde. De man organiseert opvallende fietsvakanties. In september 2018 heb ik na overleg met mijn echtgenote beslist: 'Ik doe het!'. En zo begin ik op 5 juli samen met 21 Nederlanders en drie Belgen aan dit huzarenstuk. Voor ons is het geen competitie, maar we rijden wel exact dezelfde afstanden en etappes. Ik moet de Alpen en de Pyreneeën over en we doen iconische locaties als La Planche des Belles Filles, de Tourmalet en de Galibier aan. Dat is vele stappen hoger dan wat ik tot nu toe heb gedaan. En dus ben ik - opnieuw onder leiding van mijn sportcoach en diëtiste met een intensieve voorbereiding bezig. Op 3 maart heb ik Kuurne-Brussel-Kuurne gereden, op 16 maart De Omloop van Vlaanderen en op 30 maart Gent-Wevelgem. Zaterdag 6 april volgen de 170 kilometer van de Ronde van Vlaanderen. Toch is het niet de bedoeling dat ik de Tour op voorhand al fiets. Rusten is dus even belangrijk als trainen. Vermageren was ook aan de orde. Half november woog ik 88 kilogram, nu nog 78. Essentieel is dat ik geen spiermassa verlies, maar vet. En dat lukt!" Het goede doel steunen, vindt Dominique belangrijk. En dus heeft hij besloten om zich te laten sponsoren. "In het voorjaar 2018 verloor ik drie mensen aan kanker", legt hij uit. "Mijn echtgenote en ikzelf zijn goed bevriend met Izenbergenaar Patriek Hauspie. Ook Patriek vecht tegen kanker en neemt begin juni met zijn team De Alveringemse Harten voor de derde keer deel aan Levensloop Koksijde. Op die manier zamelt hij geld in voor de Stichting tegen Kanker: het eerste jaar ruim 4.000 euro, vorig jaar ruim 8.000. Ik heb beslist om hem te steunen. Mijn af te leggen hoogtemeters - 53.460 wil ik graag omzetten in euro's. De actie Levensloop 2019 zal vermoedelijk afgesloten zijn tegen dat ik in Parijs aankom. Daarom hebben we afgesproken dat mijn opbrengst naar De Alveringemse Harten, editie 2020 gaat. Ik spreek bedrijven aan en vraag alle Alveringemse verenigingen om mij te steunen. Op welke manier, mogen ze zelf kiezen. Ook de gewone man of vrouw kan donaties storten via de website https://idonatefor.cancer.be/projects/ik-rij-de-tour (vanaf 40 euro fiscaal attest). En wie niet zo vertrouwd is met online betalen, kan geld storten op rekeningnummer: BE49 7340 4732 2871.""De enige manier waarop wetenschappers vooruitgang kunnen boeken in de strijd tegen kanker is door middel van geld", vult Patriek Hauspie aan. Stichting tegen Kanker krijgt geen euro van de overheid. Daarom zijn acties als Levensloop zo belangrijk. Levensloop Koksijde was tot voor enkele jaren in Alveringem niet gekend. Dankzij de inzet van ons team en heel wat Alveringemnaren is daarin ondertussen verandering gekomen. Ik citeer heel speciaal The Vintage Hotties en Alveringemnaar Didier Millecam die vorig jaar tweehonderd pizza's heeft gemaakt. Ik heb de grootste bewondering voor de sportieve uitdaging die Dominique aangaat. Dat hij ons team financieel wil steunen, stemt me extra gelukkig."(AB)