In pre-coronatijden was Ewoud Vansteenkiste (20) in Brussel te vinden, waar hij aan het Narafi het eerste jaar Audiovisuele Technieken volgt. "Maar sinds de lockdown zit ik noodgedwongen thuis in Emelgem", glimlacht hij.

Om zijn tijd zinvol te besteden, steekt hij een handje toe in de Slagerij Péline, de zaak van zijn ouders Peter Vansteenkiste en Charline Vanhee. "Ik breng elke dag zo'n vier bestellingen aan huis", verduidelijkt hij. "Vooral bij oudere klanten. Vroeger kwamen zij gewoon naar de slagerij, maar nu blijven ze thuis, aangezien ze tot een risicogroep behoren."

Ewoud werkt zijn rondes steevast per pennyboard - een klein skateboard af - en geniet er ook zelf met volle teugen van. "Zo kom ik zelf ook nog wat buiten en ik voel dat we voor veel mensen écht een verschil maken. Vaak ben ik de enige persoon die ze die dag zien en ik maak er een punt van om telkens een praatje te slaan. Uiteraard op anderhalve meter afstand, maar ik voel dat onze klanten er deugd van hebben."

Voor zijn opleiding moest Ewoud een dag in quarantaine in beeld brengen, het leek hem dan ook logisch om zijn dagelijkse ronde naar voor te schuiven. "Het schenkt me echt veel voldoening. En op die manier zie ik ook mijn eigen grootmoeder, mémé Odette Cockelaere uit Ingelmunster, nog regelmatig. Ze is negentig jaar, maar houdt zich kranig."

Ook wanneer de maatregelen versoepeld worden, wil Ewoud zijn ronde per pennyboard aanhouden. "Als ik thuis ben en klanten bellen om hun bestelling aan huis te brengen, dan sta ik meteen klaar", belooft hij.

In pre-coronatijden was Ewoud Vansteenkiste (20) in Brussel te vinden, waar hij aan het Narafi het eerste jaar Audiovisuele Technieken volgt. "Maar sinds de lockdown zit ik noodgedwongen thuis in Emelgem", glimlacht hij.Om zijn tijd zinvol te besteden, steekt hij een handje toe in de Slagerij Péline, de zaak van zijn ouders Peter Vansteenkiste en Charline Vanhee. "Ik breng elke dag zo'n vier bestellingen aan huis", verduidelijkt hij. "Vooral bij oudere klanten. Vroeger kwamen zij gewoon naar de slagerij, maar nu blijven ze thuis, aangezien ze tot een risicogroep behoren."Ewoud werkt zijn rondes steevast per pennyboard - een klein skateboard af - en geniet er ook zelf met volle teugen van. "Zo kom ik zelf ook nog wat buiten en ik voel dat we voor veel mensen écht een verschil maken. Vaak ben ik de enige persoon die ze die dag zien en ik maak er een punt van om telkens een praatje te slaan. Uiteraard op anderhalve meter afstand, maar ik voel dat onze klanten er deugd van hebben."Voor zijn opleiding moest Ewoud een dag in quarantaine in beeld brengen, het leek hem dan ook logisch om zijn dagelijkse ronde naar voor te schuiven. "Het schenkt me echt veel voldoening. En op die manier zie ik ook mijn eigen grootmoeder, mémé Odette Cockelaere uit Ingelmunster, nog regelmatig. Ze is negentig jaar, maar houdt zich kranig."Ook wanneer de maatregelen versoepeld worden, wil Ewoud zijn ronde per pennyboard aanhouden. "Als ik thuis ben en klanten bellen om hun bestelling aan huis te brengen, dan sta ik meteen klaar", belooft hij.