"Dat vier generaties Lefevere al honderd jaar lang hun klanten kunnen bedienen, hebben ze vooral ook te danken aan hun sterke vrouwen", zeggen vader Roger en zoon Koen Lefevere. Honderd jaar geleden startten Jozef Lefevere en Florine Baes met de beenhouwerij in de Kruisstraat. "Op de hoek waar de slagerij nu nog altijd is, in een van de acht woningen die ze toen de 'Acht Zaligheden' noemden", zegt Roger Lefevere.
...

"Dat vier generaties Lefevere al honderd jaar lang hun klanten kunnen bedienen, hebben ze vooral ook te danken aan hun sterke vrouwen", zeggen vader Roger en zoon Koen Lefevere. Honderd jaar geleden startten Jozef Lefevere en Florine Baes met de beenhouwerij in de Kruisstraat. "Op de hoek waar de slagerij nu nog altijd is, in een van de acht woningen die ze toen de 'Acht Zaligheden' noemden", zegt Roger Lefevere."Later werd het gebouw opgetrokken. Er werd in die tijd zelfs nog ter plaatse geslacht. Mijn ouders Edgard Lefevere en Dina Deblauwe zetten de zaak van hun ouders verder en mijn vrouw Ingrid Margot en ikzelf werden in 1990 zaakvoerders. In 2009 namen onze zoon Koen en zijn vrouw An Vantieghem het roer over. Maar Ingrid en ik werken nog altijd mee als zelfstandigen."De naam 't Worstje kwam er pas nadat Roger en Ingrid de slagerij hadden overgenomen. "Omdat mijn vader destijds elke middag van de week allerlei worsten ging verkopen aan de fabrieken noemde iedereen hem ''t Worstje'. Ik vond dat zo'n mooie naam voor een slagerij dat ik besliste die als logo te gebruiken en boven de deur van de winkel te hangen."Lees verder onder de fotoAl was dat niet naar de zin van vader Edgard. "Hij werkte toen nog mee met ons en was zo boos om het logo met een worst boven de deur dat we hem drie maanden niet gehoord of gezien hebben. Al kwam hij wel nog een glas drinken toen we een kleine receptie hielden voor ons nieuwe logo."In die honderd jaar is het beroep van slager uiteraard enorm geëvolueerd. "In de tijd van mijn grootouders en ouders zag de beenhouwerij er helemaal anders uit", vervolgt Roger. "Mijn ouders hadden in de beenhouwerij een toonbank van amper anderhalve meter met daaronder een gekoelde ruimte met een venstertje. Er was ook een immense kapblok, een spiegel en op de vensterbanken van de winkel stonden blikken hespenworsten.""Charcuterie was er in het begin nauwelijks. Iets later verkochten ze wel bloedworst en paté. Ik volgde een slagersopleiding en dan zijn er heel wat specialiteiten bijgekomen. Ingrid en ik zijn daarna ook begonnen als traiteur voor allerlei feesten en recepties. En onze zoon Koen en zijn vrouw An Vantieghem bouwden de zaak verder uit. Zo maakt Koen op vandaag zelfs 38 soorten charcuterie zelf."Lees verder onder de fotoSlagerij 't Worstje was en is nog steeds een familiebedrijf. "Dat was altijd zo", vervolgt Roger. "De ene helpt de andere. En dat is ook onze sterkte. Zelfs de opvolging lijkt al verzekerd. Onze kleinzoon Arthur, de zoon van Koen en An, wil volgend jaar aan een slagersopleiding in Brugge beginnen. Hij staat al van kleins af in ons atelier op een bak met een mesje in de hand om een 'kraaiebiefstuk' te pellen. Net wat onze Koen vroeger deed. Maar waar mijn vader, ikzelf en mijn zoon vooral dankbaar voor zijn, is dat we alle drie konden rekenen op een vrouw die voor de volle honderd procent achter hun mannen stonden."'t Worstje is overigens niet de enige slagerij die door een Lefevere wordt gerund. "Onze dochter Tine baat met haar man Nicolas Slagerij 't Buskantje op de Madonna in Langemark-Poelkapelle uit. Ze volgde samen met broer Koen een slagersopleiding."Honderd jaar 't Worstje valt toevallig samen met het Weekend van de Klant. "Een dubbele reden om feest te vieren!" besluit de familie Lefevere. (IB)