De fameuze Dodentocht is dit jaar al aan zijn 50ste editie toe. Vorig jaar stapten Annick Tijtgat (43) en Maarten Vanhaverbeke (38) de tocht voor het eerst. De twee goede vrienden en buren uit de Ambachtenstraat in Izegem finishten vorig jaar na een zware tocht en willen de uitdaging dit jaar opnieuw aangaan. "We zijn heel blij dat we er ook voor deze jubileumeditie opnieuw bij kunnen zijn", begint Annick, die gehuwd is met Stijn Gruyaert en mama is van Farah (19) en Ward (17) Boonen. Het koppel runt het bedrijf GVS bvba. "De tocht was in minder dan twee uur uitverkocht, dus we waren tevreden dat we een ticketje konden bemachtigen. Er stappen voor deze editie 13.000 mensen mee."
...

De fameuze Dodentocht is dit jaar al aan zijn 50ste editie toe. Vorig jaar stapten Annick Tijtgat (43) en Maarten Vanhaverbeke (38) de tocht voor het eerst. De twee goede vrienden en buren uit de Ambachtenstraat in Izegem finishten vorig jaar na een zware tocht en willen de uitdaging dit jaar opnieuw aangaan. "We zijn heel blij dat we er ook voor deze jubileumeditie opnieuw bij kunnen zijn", begint Annick, die gehuwd is met Stijn Gruyaert en mama is van Farah (19) en Ward (17) Boonen. Het koppel runt het bedrijf GVS bvba. "De tocht was in minder dan twee uur uitverkocht, dus we waren tevreden dat we een ticketje konden bemachtigen. Er stappen voor deze editie 13.000 mensen mee."Ook Maarten Vanhaverbeke trekt met veel plezier opnieuw zijn wandelschoenen aan. Hij is gehuwd met Veerle Kindt en de papa van Arne (10), Saartje (8) en Marte (4). Maarten is samen met zijn vrouw zaakvoerder van Houthandel Vanhaverbeke. "Vorig jaar was best pittig, maar ik zag het meteen zitten om de uitdaging opnieuw aan te gaan. Honderd kilometer stappen is niet niks en het kruipt wel in je kleren. Al kan ik wel zeggen dat ik vorig jaar snel gerecupereerd was."Vorig jaar stapten Annick en Maarten zonder veel problemen de tocht uit. Daar waren ze heel blij om. "Het is een onderneming en een avontuur. Je ziet heel veel mensen onderweg en maakt al snel een praatje met de deelnemers. Dat is heel aangenaam. Je ziet er natuurlijk ook veel die helaas moeten opgeven. De eerste 3 à 4 uur is het wel op de koppen lopen. Je start met 13.000 deelnemers op hetzelfde moment. Dat zijn véél mensen samen!", lacht het duo.Dit jaar wilden Annick en Maarten opnieuw stappen, maar besloten ze twee goede doelen aan hun uitdaging te koppelen. "We dachten dat dit een ideale gelegenheid was om wat geld in het laatje te brengen voor goede doelen die ons nauw aan het hart liggen", weet Annick. "Ik koos voor BIRD, wat staat voor Belgian Inflammatory Bowel Disease Research and Development. Dat is een groep artsen die zich bezighoudt met inflammatoire darmziekten zoals de ziekte van Crohn. Binnen de familie is er iemand die aan de ziekte lijdt, vandaar mijn keuze. Alles wat we kunnen doneren, is mooi meegenomen."Maarten koos dan weer voor De Parel in Roeselare. De Parel is een school voor kinderen met een beperking en is een afdeling van Sint-Idesbald. "Binnen onze vriendenkring is er een koppel met een dochtertje Sam Vanderschaeve. Sam loopt school in De Parel. Als ik zie welke vooruitgang ze geboekt heeft sinds ze naar De Parel gaat, dan is dat fenomenaal. Die mensen doen schitterend werk. Zij zullen onze steun zeker goed en nuttig kunnen gebruiken!"De Dodentocht een tweede keer lopen, doen Annick en Maarten niet onvoorbereid. "Vorig jaar hadden we op voorhand wat getraind en dat is dit jaar niet anders. Je moet ook als je de tocht tot een goed einde wil brengen", aldus de twee. "We proberen zo vaak als mogelijk te gaan wandelen, maar dat is met onze job en het gezinsleven niet altijd evident om te combineren. We bereiden ons eigenlijk zoveel mogelijk apart voor, omdat het gewoon erg moeilijk is om samen een moment te vinden om te gaan stappen. Maarten gaat vaak 's morgens voor het werk al wandelen, Annick nam al deel aan verschillende wandelingen in de omgeving."100 kilometer samen stappen betekent ook ettelijke uren samen onderweg. "Heel veel mensen vragen ons of we dan constant met elkaar praten. Dat is zeker niet zo, natuurlijk zijn er ook veel stille momenten, maar dat is niet erg of ongemakkelijk. Je hebt van die momenten dat je een paar kilometer niets zegt dan en dan plots weer begint te praten."Aankomen is een ontlading en dat herinneren Annick en Maarten zich nog heel goed. "Bornem leeft echt tijdens de Dodentocht en dat is heel plezant. Eens je er bijna bent vormen mensen zelfs erehagen en word je van alle kanten aangemoedigd. Geweldig is dat, maar je wordt er wel emotioneel van. Je hebt niet geslapen en bent al 20 uur onderweg, dat weegt toch wel door! Maar het is vooral een heel aangename ervaring! Heel fijn ook om dan bij aankomst familieleden te zien."Wie wil kan Annick en Maarten sponsoren op rekeningnummer BE04 7350 5272 3831. Alle giften zijn welkom en worden zeker nuttig besteed! Het geld wordt nadien netjes verdeeld onder de twee goede doelen. Op 9 augustus, tijdens de Dodentocht zelf, kan je Annick volgen met nummer 5380, Maarten kreeg nummer 6123. Volgen kan via de website www.dodentocht.be of met de app dodentocht2019."We hopen dat de rest van de voorbereiding vlot zal verlopen en dat we de tocht opnieuw kunnen uitlopen. Dat zou geweldig zijn!" (MV)