'Zeg maar Willy', het was hét motto van de man die liefst drie legislaturen burgervader van de Pekkerstad was. Het zinnetje prijkt dan ook prominent op zijn rouwkaartje, met daaronder de treffende leuze: "Willy was gemeente- en provincieraadslid, schepen, (ere)burgemeester, maar hij was vooral volksvriend en man van het 'gewone volk'. Zijn eenvoud en dienstbaarheid waren zijn grootse kenmerken en dat blijkt uit de getuigenis van zoon Hans en dochter Linda....

'Zeg maar Willy', het was hét motto van de man die liefst drie legislaturen burgervader van de Pekkerstad was. Het zinnetje prijkt dan ook prominent op zijn rouwkaartje, met daaronder de treffende leuze: "Willy was gemeente- en provincieraadslid, schepen, (ere)burgemeester, maar hij was vooral volksvriend en man van het 'gewone volk'. Zijn eenvoud en dienstbaarheid waren zijn grootse kenmerken en dat blijkt uit de getuigenis van zoon Hans en dochter Linda. "Je was een liefhebbende man, vader, grootvader...Je zou alles voor ons doen. Je steunde en stimuleerde ons in alles wat wij deden of wilden doen. Je hielp onze dromen realiseren en hielp iedere mens zoveel als je kon. Je leerde ons onze ambities waarmaken en respect voor de medemens, eenvoud en dat stand en rang in het leven niet zo belangrijk zijn. Wij erfden van jou optimisme, humor en een gekke kronkel, gezond verstand, een tikkeltje eigenzinnigheid en liefde voor ons gezin en onze familie."De plechtigheid werd gekleurd met foto's van Willy met zon onafscheidelijke tweelingbroer Roger, maar ook uit zijn periode als burgervader. Toch bleven politieke anekdotes eerder beperkt en stond het persoonlijke eerder centraal. Begrafenisondernemer Marc Snoeck stond in naam van de familie stil bij de jeugdjaren van Willy en Roger. "Hoe ze als jonge snaken noten uit de boom van hun meester stalen of hoe ze als 14-jarige aan de slag mochten bij schoenfabriek Tanghe. Willy werd niet veel later ontslagen omdat hij nog maar eens een frats uithaalde, door een borstel met lijm tegen het raam te gooien. Zijn broer Roger nam daarop zelf ontslag. "Je hebt ons samen aangenomen, we stappen ook samen op", klonk het toen. Enkele uren later hadden ze gelukkig alweer nieuw werkDe laatste jaren ging de gezondheid van Willy er op achteruit en bracht hij door in woonzorgcentrum Aksent, waar hij vorige woensdag rustig insliep. "Door corona mocht je de laatste maanden geen bezoek ontvangen en dat was de doorslag", las de begrafenisondernemer in naam van zoon Hans voor. "Je moet je eenzaam gevoeld hebben. Je vocht tegen de fysieke achteruitgang. Je probeerde je trots en zelfstandigheid te behouden, maar jouw vuur en vechtlust doofden langzaam uit., zoals het laatste stukje lont van een kaars. Rust nu maar, je hebt het verdiend." (VADU)