In afwezigheid van Maaiken en haar man slaagden de drieste inbrekers erin om een raam met vijf lagen kogelvrij glas te slopen. Ze gingen er met een kapitaal aan juwelen vandoor. De kans dat ze ooit gevat worden, is miniem. Dat beseft Maaiken maar al te goed.
...

In afwezigheid van Maaiken en haar man slaagden de drieste inbrekers erin om een raam met vijf lagen kogelvrij glas te slopen. Ze gingen er met een kapitaal aan juwelen vandoor. De kans dat ze ooit gevat worden, is miniem. Dat beseft Maaiken maar al te goed. "Ik heb mijn zaak nu om en bij de 25 jaar en alles wat ik aan financiële reserve had opgebouwd, was in enkele minuten foetsie. Dat betekende: vanaf nul herbeginnen - ónder nul eigenlijk. Maar mijn handel is mijn troetelkindje en opgeven staat niet in mijn woordenboek. Ik heb al mijn moed samengeraapt en sta er weer. Nóg beter beveiligd en met een rottweiler aan onze zijde. Na de overval als puppy in huis genomen en intussen een stevige hond met sterke kaken en een enorme bijtkracht. Een lief beest, maar eentje dat overvallers rauw lust.""Als kind wou ik turnjuffrouw worden en tegelijkertijd speelde ik veel met pareltjes en was ik graag creatief bezig. Dat dubbele spoor is in mijn latere leven bepalend gebleven. Ik werd licentiaat lichamelijke opvoeding, maar had een bijzonder grote interesse voor juwelen. Op het einde van mijn secundair onderwijs ben ik met het interculturele uitwisselingsprogramma AFS een jaar naar de Verenigde Staten getrokken. Ik verbleef er in een gezin en liep er school. Daar kreeg ik een uurtje goudsmederij per dag en amuseerde me enorm in dat vak. Dat heeft zeker meegespeeld toen ik op een gegeven moment van mijn beroep - sport - mijn hobby heb gemaakt en van mijn hobby - juwelen - mijn beroep.""Dat mijn zaak een aantal weken dicht moet blijven als gevolg van de coronacrisis is na de zware klap door die overval een nieuwe tegenslag. Ik hoop dat de vele mensen die nu thuis zitten omdat ze tijdelijk werkloos zijn of hun handelszaak gesloten is, even in hun laden en kasten gaan snuffelen en vergeten juwelen op het spoor komen. Want nieuwe creaties maken met oud goud en oude edelsteentjes is een van mijn specialiteiten. Ik hou van maatwerk.""Voor mij is elk juweel een verhaal. Ik zal klanten nooit met een bepaald stuk opzadelen, bijvoorbeeld omdat er een grotere winstmarge op zit. Dat zou dwaas zijn, want op termijn keert zoiets zich tegen jezelf. Plus: ik kan het niet over mijn hart krijgen om mensen iets aan te smeren waarvan ik weet dat het niet bij hen past. Evenmin probeer ik trouwers ringen te verkopen die boven hun budget liggen. Als ze maar 200 euro kunnen of willen uitgeven, moet je hen niet richting 2.000 euro drijven. Je moet eerlijk en correct zijn, dat duurt het langst. Ik wil gelukkige klanten zien.""Wie denkt dat ik een geslepen zakenvrouw ben, vergist zich totaal. Ik ben absoluut geen harde tante, maar veeleer een watje. Ik laat me snel inpakken door andere mensen. Dan ben ik aangegrepen door hun verhaal. Ik vind mezelf een heel emotionele mens, hoogsensitief zelfs. Als een klant niet tevreden is, wat uiteraard weleens gebeurt, dan blijft zoiets lang in mijn lijf hangen. Ik zal er alles aan doen om haar of hem weer gunstig te stemmen.""Wat nu ook niet wil zeggen dat ik over me heen laat rijden. Als ik het gevoel heb dat iemand me probeert te bedriegen, dan zal ik eerst een vuist in mijn zak maken en mezelf zo lang mogelijk intomen. Maar als ik merk dat mijn vermoeden klopt, zal ik het de betrokkene onomwonden zeggen. Want ik walg van schijnheiligheid. Komedie spelen, heeft geen zin.""Ik volg de actualiteit op de voet. Via televisie, kranten en het internet. Ik wil weten wat er gebeurt in mijn eigen lokale gemeenschap en in de wereld. Politiek interesseert me minder, maar mijn man Paul volgt die verwikkelingen en houdt me op de hoogte. De sociale media zijn mijn ding niet. Ik heb ze nodig voor het promoten van mijn zaak, maar daar stopt het voor mij ook. Ik heb er geen behoefte aan om persoonlijke dingen op Facebook te posten. Mijn wantrouwen ten opzichte van mensen die ik niet ken, was kort na de overval groot, maar is intussen weer iets afgenomen. Al peil ik bij onbekende klanten toch meestal hoe ze bij mij beland zijn, waar ze vandaan komen, enzovoort. Dat ik gemiddeld weer wat meer vertrouwen in de mensen heb gekregen, betekent niet dat ik plots mijn privé op het internet te grabbel wil gooien. Ik heb liever een leuke babbel face to face met familie, vrienden, kennissen of klanten. Veel aangenamer dan dat via de digitale weg te doen.""Ik hou van lekker eten, maar ben een kluns in de keuken. Heb ik even geluk dat Paul dat ruimschoots compenseert, want hij kan heerlijk koken. Zelfs met wat hij in een bijna lege koelkast vindt, maakt hij nog een delicieuze maaltijd klaar. We hebben het muurtje tussen de keuken en de living laten slopen, zodat hij bij het koken niet in zijn kot moet blijven (lacht). Zo is de keuken zo'n beetje het kloppende hart van onze woning geworden.""Ik ken natuurlijk wel de basisbeginselen van het koken - een stuk vlees bakken of een ei roeren - maar doorgaans blijft mijn aandeel in de keuken beperkt tot het afwassen. We hebben weliswaar een vaatwasser, maar er wordt gezegd dat met een man aan het fornuis er altijd een hoop opruimwerk overblijft. Daar vormt Paul geen uitzondering op." (lacht)