Vorige week was ik een zestal dagen te gast in Italië, waar het dragen van een mondmasker in elke winkel verplicht is. In. Elke. Winkel. Niet enkel in de supermarkten, maar ook bij de apotheek, de kruidenier, de wijnwinkel en de bakker. Zelfs op restaurant is een mondmasker verplicht zodra je van je tafel rechtstaat.
...

Vorige week was ik een zestal dagen te gast in Italië, waar het dragen van een mondmasker in elke winkel verplicht is. In. Elke. Winkel. Niet enkel in de supermarkten, maar ook bij de apotheek, de kruidenier, de wijnwinkel en de bakker. Zelfs op restaurant is een mondmasker verplicht zodra je van je tafel rechtstaat.In Noord-Italië, de regio die erg hard door het virus werd getroffen, is een mondmasker een standaard accessoire geworden. De typische chirurgische maskers die ook wij kennen, zijn er alomtegenwoordig. Net als de op koffiefilters gelijkende kapje, en natuurlijk - het blijven Italianen - lopen er ook heel wat mensen met modieuze exemplaren rond.Je ziet ze al in het straatbeeld. De maskers worden dan volledig volgens de regels opgezet, ofwel bungelen ze langs de hals. Bij vrouwen verdwijnen ze al eens in de handtas, bij mannen hangen ze vaak rond de arm als een opgeblazen armband. Praktisch is het allemaal niet. Waar laat je dat lapje stof tussen twee winkels door als je alle regels wil respecteren? Ik had een apart zakje in mijn handtas voorzien, dat lukte nog wel. Maar binnen de kortste keren zat ook het masker van manlief daarbij. Wat was nu van wie? En mag je dat dan nog eens opzetten nadat je die een winkel bent binnengewandeld? In een winkelstraat is dat nogal moeilijk. Dus ook bij ons hing het al snel onder de kin. Na enkele dagen was het eigenlijk al een automatisme. En zeker in de supermarkt lijkt het maar normaal. In de auto hang je het lapje gewoon rond de achteruitkijkspiegel, waar het hangt te drogen tot je volgende bezoek... Of tot je net iets te snel een van die haarspeldbochten neemt. Het kleinood dat onze tegen het virus moest beschermen, zorgde ook voor wat ongemakken. Ik kreeg huidirritatie op mijn kin. En in een bepaalde winkel kreeg ik het benauwd, en dan niet door de hoge prijzen van de Barolo-wijn. Een combinatie van hitte en masker deden me naar buiten snellen en adem happen.De jongeman van de winkel reageerde heel attent en vroeg of hij kon helpen. Hij liep al een hele dag met een mondmasker voor en toch zag je nog zijn glimlach vanachter dat lapje stof. Uit respect voor hem en al zijn collega-winkeliers schoof ik telkens het masker voor mond en neus vooraleer ik een winkel binnenstapte. Het knarsetanden omwille van dat jeukende ding zag toch niemand. Ik zal niet staan juichen als het mondmasker hier in de supermarkten verplicht wordt, maar het zorgt wel voor duidelijkheid. En net dat zorgt voor minder irritaties in de winkels. Behalve dan die op je kin. Maar dat ziet toch niemand meer.