Zorgkundige woonzorgcentrum Cindy Vandousselaere: "Nóg zo veel drukker en er is al een personeelstekort"

"De mensen gaan voor. Altijd. Ook al is het momenteel nóg zo veel drukker in onze sector waarin we al kampten met een groot personeelstekort." Cindy Vandousselaere (43) werkt als zorgkundige in de gesloten afdeling voor mensen met dementie in woonzorgcentum De Strandjutter in Blankenberge. "Waar bewoners op andere afdelingen wel bezig zijn met het coronavirus, is dat op onze afdeling niet het geval. Onze mensen hebben er geen besef van. Voor ons is het ook onmogelijk om hen pakweg op te leggen om regelmatig de handen te wassen of om te hoesten in de elleboog. Dat gaat gewoon niet. We proberen dat allemaal zo veel als mogelijk voor hen te doen. Het brengt extra werk met zich mee, maar onze bewoners primeren. Natuurlijk kucht of hoest er al eens iemand onbedoeld in ons gezicht, maar ik denk dat we als zorgkundigen al een beetje immuun daarvoor geworden zijn." (lacht)
...

"De mensen gaan voor. Altijd. Ook al is het momenteel nóg zo veel drukker in onze sector waarin we al kampten met een groot personeelstekort." Cindy Vandousselaere (43) werkt als zorgkundige in de gesloten afdeling voor mensen met dementie in woonzorgcentum De Strandjutter in Blankenberge. "Waar bewoners op andere afdelingen wel bezig zijn met het coronavirus, is dat op onze afdeling niet het geval. Onze mensen hebben er geen besef van. Voor ons is het ook onmogelijk om hen pakweg op te leggen om regelmatig de handen te wassen of om te hoesten in de elleboog. Dat gaat gewoon niet. We proberen dat allemaal zo veel als mogelijk voor hen te doen. Het brengt extra werk met zich mee, maar onze bewoners primeren. Natuurlijk kucht of hoest er al eens iemand onbedoeld in ons gezicht, maar ik denk dat we als zorgkundigen al een beetje immuun daarvoor geworden zijn." (lacht)In het woonzorgcentrum wordt het coronavirus zeer ernstig genomen. "Mocht het virus in ons woonzorgcentrum binnenkomen, zou dat een ramp zijn", gaat ze verder. "Elke dag hebben we een briefing over wat we moeten doen, er worden preventieregels opgelegd en constant gecommuniceerd, elke bezoeker moet een formulier invullen... De maatregelen veranderen heel snel, maar we volgen de opgelegde regels van de overheid meteen op. Zo is er ook bij ons tijdelijk geen bezoek meer mogelijk en blijft de cafetaria gesloten voor bezoekers. Met het woonzorgcentrum volgen de situatie op de voet op." (ON)"We steken onze voelsprieten veel meer uit. Maar paniekreacties zijn er niet." Dat zegt Céline Embo (43) uit Torhout, thuisverpleegkundige bij het Wit-Gele Kruis. "Aan handontsmetting en handhygiëne besteedden wij altijd al veel aandacht. Dat is dus geen opgave nu, maar je bent je er wel meer bewust van dat het nodig is. We houden ook minstens een meter afstand van bezoekers, als die er zijn, en vanmorgen gaf ik een jarige patiënt geen hand of zoen. Anders had ik dat wel gedaan. Maar het is nu ook niet dat we van elkaar weglopen.""De patiënten spreken ons heel vaak aan over het coronavirus, maar ik vind dat ze er realistisch mee omgaan. Ze luisteren naar de raadgevingen van de overheid, maar met paniekreacties valt het best mee. Mensen met een hoest of andere klachten proberen we snel gerust te stellen door vlugger naar de huisarts te bellen. Je reageert alerter en sneller. Sinds dinsdag en nog tot 5 april vinden bij ons geen vergaderingen met verpleegkundigen plaats. Alles gebeurt telefonisch of per mail. Elke dag krijgen we een mail met een update over het virus.""Ook voor mezelf ben ik niet in paniek", vertelt Céline. "Dat is natuurlijk ook omdat er nog geen verpleegkundigen of patiënten bij ons besmet zijn. Het is nog niet echt dicht gekomen. Ik weet dat ik altijd bij de huisartsen in de regio en mijn leidinggevende terecht kan met vragen. Ik heb wel een neefje die met school in Oostenrijk is geweest. Toen heb ik er wel eens aan gedacht, maar hij is gerustgesteld door de huisarts. Er was niets aan de hand. Dat heb ik dan ook van me afgezet." (HH)Wim Goderis, huisarts in Beveren (Roeselare) en voorzitter van de vzw West-Vlaams Platform der Huisartsen: "De crisis heeft zijn impact op de vele collega's, zeker op het vlak van werkdruk. We zijn als huisartsen natuurlijk wel het één en ander gewoon maar als dit nog verder uitdeint, zal de psychologische impact en de werkdruk alleen maar toenemen. Wij staan als hulpverleners in de frontlinie van deze crisis maar we zijn heel beperkt in onze middelen om onszelf te beschermen. Als we bij elke potentieel besmette patiënt een volledig pak moeten aandoen - en dat achteraf weggooien - dan gaan we snel door ons materiaal zitten. Sommigen zitten nu al door hun voorraad mondmaskers heen en moeten ze zelf aankopen op bol.com. We hopen dan ook op een snelle bevoorrading door de overheid, maar China is de grootste producent en heeft zijn eigen stocks zelf opgekocht."Ook huisarts Tom Desmet (Nieuwpoort) en voorzitter van de Huisartsenkring van de IJzerstreek en Westkust, ziet dat de coronacrisis extra werkdruk met zich meebrengt. "In onze regio hebben we heel weinig gevallen van besmetting en toch krijgen we er enorm veel vragen over. De angst die heerst, slaat ook over naar het medisch personeel, al weten wij door onze medische achtergrond dat we niet te snel moeten panikeren. Er is onder professionals wel de angst om verkeerd te handelen. Je wil niet diegene zijn die het minimaliseert om dan achteraf geconfronteerd te worden met Italiaanse toestanden. Uiteindelijk kunnen wij ook weinig anders doen dan de adviezen van hogerhand opvolgen."