Luc is al 37 jaar kapper en een gevestigde waarde. Hij is ook bestuurslid van Unizo, lid van het Sint-Maartenscomité en dus nauw verbonden met het sociaal gebeuren in Ichtegem. Ook beide organisaties moeten met lede ogen aanzien hoe hun programma en activiteiten op een erg laag pitje worden gezet.
...

Luc is al 37 jaar kapper en een gevestigde waarde. Hij is ook bestuurslid van Unizo, lid van het Sint-Maartenscomité en dus nauw verbonden met het sociaal gebeuren in Ichtegem. Ook beide organisaties moeten met lede ogen aanzien hoe hun programma en activiteiten op een erg laag pitje worden gezet."Voor mijn zaak is het natuurlijk allesbehalve prettig om voor de tweede keer geconfronteerd te worden met een verplichte sluiting", getuigt Luc. "Ik had gehoopt toch verder te kunnen werken met bijvoorbeeld de beperking van één klant per 10 m² of één klant in de zaak. Maar helaas, neen. Zondag 1 november heb ik uitzonderlijk nog een laatste keer open gedaan, op vraag van vele trouwe klanten.""Ook voor hen is het een deel van hun sociaal leven dat wegvalt. Velen hebben in de week een vaste afspraak, een vaste traditie of ritueel als je wil, en ontmoeten dan telkens dezelfde mensen waarmee ze in de loop der jaren een band hebben opgebouwd. Ook de traditionele Unizo eindejaarsactie, waarvan de voorbereidingen gestart waren, hebben we moeten annuleren. Zo'n 35 à 40 % van de deelnemende zelfstandigen kon niet langer meedoen. Ook daar hadden we gehoopt om een 'light' versie te kunnen organiseren, maar de totale sluiting van bepaalde handelszaken stak daar een stokje voor. Ook de feestelijkheden rond Sint-Maarten worden drastisch teruggeschroefd. We wisten al dat de mooiste bietenwedstrijd niet mocht georganiseerd worden, maar ook de voorziene ommegang van Sint-Maarten gaat nu niet door. Al die tradities moeten opschorten doet wel pijn.""Of en hoeveel compensatie ik zal krijgen voor de opgelegde sluiting van mijn kapsalon, daar heb ik het raden naar. Ook Unizo weet het niet. Waarschijnlijk wordt het iets gelijkaardig aan een werkloosheidsuitkering. De overbruggingskredieten die voorzien waren tijdens de eerste lockdown, daar moeten we niet meer op rekenen. Persoonlijk kan ik na al die jaren wel tegen een tegenslag, maar ik lig toch wakker van al die jonge starters die soms zwaar geïnvesteerd hebben en al voor de tweede keer dit jaar een fameuze opdoffer te verwerken krijgen. Ik hoop dan ook dat het voor iedereen goed afloopt. Ik prijs mezelf nog gelukkig dat ik in een sector werk, waar iedereen op gelijke voet behandeld wordt. Stel je maar eens voor dat je als verfwinkel moet sluiten, terwijl de Hubo nog open blijft. Hoe ga je met die concurrentie dan om? In mijn geval worden alle kapperszaken gelijk behandeld. We moeten allemaal sluiten, punt!" "Ook vind ik dat er een eigenaardig sfeertje heerst. In tegenstelling tot die eerste lockdown, toen niet essentiële verplaatsingen verboden waren, is dat nu niet het geval. Als ik in mijn verlaten kapsalon sta, zie ik veel verkeer passeren. Het voelt alsof het leven normaal doorgaat en ik ervan uitgesloten ben.""Ik hoop dat we binnen zes weken opnieuw kunnen beginnen, maar de kerst- en nieuwjaarsperiode zal niet hetzelfde zal zijn als andere jaren. Zo zie ik het niet gebeuren dat we met zijn allen eindejaar gaan vieren alsof er niets aan de hand is. Dus ook minder feestkledij, minder feestelijke kapsels.... Maar ik zal al blij zijn als we opnieuw onze deuren weer mogen openen." (RI)