Acht jaar lang vormden Gwendoline Dierickx Visschers (33) en haar Britse partner een gelukkig gezinnetje op de Bosmolens in Izegem. Gwendoline - opgegroeid in Koekelare - runt er al elf jaar het Kaashuisje Dierickx Vissers. Vier jaar geleden werden ze de trotse ouders van Olivia Rose Jones, maar twee jaar later ging het koppel uit elkaar.
...

Acht jaar lang vormden Gwendoline Dierickx Visschers (33) en haar Britse partner een gelukkig gezinnetje op de Bosmolens in Izegem. Gwendoline - opgegroeid in Koekelare - runt er al elf jaar het Kaashuisje Dierickx Vissers. Vier jaar geleden werden ze de trotse ouders van Olivia Rose Jones, maar twee jaar later ging het koppel uit elkaar. Haar Engelse ex-vriend vertrok opnieuw naar zijn geboortegrond in Farham, een dorpje in de buurt van de havenstad Portsmouth. "Maar we werkten wel een goeie regeling uit, want niemand van ons wilde dat Olivia haar Britse familie niet meer zou zien", duidt Gwendoline. "Olivia woont hier bij mij in Izegem en zit op de basisschool Heilige Familie in het tweede kleuterklasje, maar we maken er een punt van dat ze regelmatig de oversteek naar Groot-Brittannië kan maken. Daar wordt ze met open armen ontvangen door haar grootouders en de rest van de familie. Wanneer Olivia in Engeland is, gedraagt ze zich ook als een echte Britse. Met dank aan grandpa Chris en grandma Norma", glimlacht Gwendoline.De oversteek maakt Olivia telkens per ferry vanuit Calais of Duinkerke richting Dover. "De afgelopen twee jaar maakten we al dertig dergelijke tochten. Ofwel vergezel ik mijn dochtertje, maar mijn papa Jan trok ook al vaak mee. Aan de andere kant van het Kanaal laten we Olivia achter in de goeie handen van grandpa en grandma, maar ik heb zelf nog altijd een uitstekende relatie met mijn voormalige schoonfamilie. Het gebeurt dat ook ik enkele dagen bij hen verblijf. Papa maakt dan soms weer een kleine rondreis doorheen de streek en pikt nadien Olivia weer op."Ook het omgekeerde gebeurt. "In december komt grandma naar Izegem en blijft ze even bij ons. Voor de buitenwereld lijkt dit misschien vreemd, maar voor ons en Olivia is het de logica zelve. Onze dochter heeft het ook nooit anders gekend. De boot tussen Frankrijk en Engeland nemen, dat betekent dat ze haar familieleden gaat bezoeken."Gwendoline zorgt ervoor dat Olivia zo goed als alle vakantieperiodes en verlengde weekends naar Groot-Brittannië kan. "Begin oktober zijn we nog samen geweest. Mijn zaak is op maandag en dinsdag gesloten en dan zijn we op zondag al vertrokken. Zolang Olivia nog geen schoolplicht heeft, kunnen we zo'n tripjes organiseren. Al is het niet elke keer even evident. De tickets zijn ook prijzig: gemiddeld 200 euro voor een heen- en terugvaart. Reken zelf maar uit. Maar voor mijn dochter heb ik dat allemaal met veel plezier over."Toch breken er ook voor Gwendoline en Olivia onzekere tijden aan. "Die brexit hangt ook boven ons hoofd als een erg donkere wolk", zucht ze. "Tot nu is de overzetboot nemen erg eenvoudig. Onze identiteitskaarten tonen is voldoende, al moet ik ook altijd bewijzen dat Olivia wel degelijk mijn dochter is. Daarom heb ik altijd een kopie van het geboortecertificaat bij me. Als mijn vader de oversteek maakt, steek ik daar ook nog een gesigneerde goedkeuring van mezelf bij. Zo vermijden we alle mogelijke problemen."Nu worstelen Gwendoline en haar familie met een pak vragen. "Wat na de brexit? Zullen we een visum nodig hebben? Zal de oversteek nog elke keer zo vlot kunnen verlopen? Zal het überhaupt nog mogelijk zijn om zo vaak de reis te maken? We weten het niet. Op vandaag heeft Olivia enkel de Belgische nationaliteit, maar de papieren liggen klaar om haar ook het Engels staatsburgerschap te schenken. We wachten het resultaat van de brexit-onderhandelingen af om daar verdere stappen in te ondernemen. Maar als blijkt dat Olivia de oversteek makkelijker kan maken als Britse, zal ik geen seconde aarzelen. Ik wil in geen geval dat mijn dochter haar Engelse familie niet meer in levende lijve zou kunnen zien. We Facetimen sowieso erg veel, maar fysiek contact is toch nog net iets intenser."De eerstvolgende geplande trip richting Groot-Brittannië staat voor eind januari op stapel. "Dan zal de Britse uitstap wellicht al een feit zijn en weten we ook waar we aan toe zijn. Hopelijk krijgen we een zachte landing en is het verkeer van personen niet beperkt. Maar ook wanneer we met een harde brexit geconfronteerd worden, gaan we ermee verder. Zoveel is zeker."(PVH/foto Frank)Niet onmiddellijk. Ook op 31 oktober zal Engeland wellicht nog niet uit de EU stappen, maar zelfs als dat wel het geval zou zijn, verandert er nog niet meteen iets. Omdat het Verenigd Koninkrijk niet tot het Schengengebied behoort, heb je nu ook al een geldig paspoort of een geldige identiteitskaart nodig voor een reis naar daar. EU-burgers zullen voorlopig nog met hun identiteitskaart het VK binnen mogen, zo lezen we op de speciale brexit-website van de FOD Economie. Daarna hangt alles af van de vraag of er bij een brexit een deal met de EU komt of niet. Komt er een deal, dan zal er een overgangsperiode worden voorzien. Bij een no deal zullen de regels in de loop van 2020 aangescherpt worden en zal je enkel nog met een reispas kunnen reizen. Het VK heeft wel al aangekondigd dat er voor een kort verblijf (maximum drie maanden) in het land geen visum zal nodig zijn. Zullen de grenscontroles langer duren? Aan de grenzen van het VK hangt dat van de Britten af. Voor Britten die onze grenzen moeten passeren, hangt het af van de deal. Bij een deal zal er een overgangsperiode zijn tot 31 december 2020. Daarna zullen de grenscontroles van Britten langer duren. Bij een no deal zullen de Britten meteen strenger gecontroleerd worden. Dat heeft ook gevolgen voor de terugkerende Belgen die in de rij staan, al probeert de douane om wachtrijen tot een minimum te beperken. En wordt de beslissing nog eens uitgesteld? Dan is het natuurlijk weer afwachten. (HH)