"Vroeger hadden we maar één wijkbord in de gemeente en dat stond in de Moerdijkstraat bij de wijk De Vijver", opent Antoon Naert, diensthoofd cultuur van de gemeente. "Het bord verdween met de heraanleg van de Moerdijkstraat. Na de werken vroegen de bewoners om het terug te plaatsen. De vraag kwam in het schepencollege terecht. Een akkoord werd gegeven, maar ik kreeg de opdracht om te onderzoeken of dit initiatief ook uitgebreid kon worden naar andere wijken."
...

"Vroeger hadden we maar één wijkbord in de gemeente en dat stond in de Moerdijkstraat bij de wijk De Vijver", opent Antoon Naert, diensthoofd cultuur van de gemeente. "Het bord verdween met de heraanleg van de Moerdijkstraat. Na de werken vroegen de bewoners om het terug te plaatsen. De vraag kwam in het schepencollege terecht. Een akkoord werd gegeven, maar ik kreeg de opdracht om te onderzoeken of dit initiatief ook uitgebreid kon worden naar andere wijken."Na het nodige opzoekwerk kwam men tot een lijst met in totaal meer dan 60 wijken. "Uiteraard was dit een beetje te veel van het goede", zegt Antoon Naert, "en in samenwerking met de cultuurraad hebben we een onderscheid gemaakt tussen wat we 'historische' wijken en nieuwbouwprojecten hebben genoemd. Het is dus voor het merendeel van die historische wijken dat er nu borden geplaatst werden", weet Antoon Naert. "Je kan stellen dat de dorpskernen van Bekegem, Eernegem en Ichtegem zich vormden rond de achtste à negende eeuw. De woestenij daartussen werd ontsloten in de twaalfde en dertiende eeuw. Een groot deel van het ontstaan van de historische wijken situeert zich dan ook in die periode."Niet alle historische wijken kregen een eigen bord. "Zo heb je het voorbeeld van de Markiezinnehoek, Slunsehoek, Vossenhoek en Vogelhoek in de Engelstraat. De opeenvolging van wijkborden in de Engelstraat zou niet opportuun geweest zijn", zegt het diensthoofd cultuur. "Een bijkomende moeilijkheid die we ondervonden bij het plaatsen van de borden, was dat we geen vrijheid van handelen hadden op de gewestwegen die door onze gemeente lopen. We mochten ze niet vrij plaatsen; we moesten ook de lay-out van het Vlaams Gewest gebruiken. Omdat we beslisten om te kiezen voor een herkenbare lay-out met het logo van de gemeente staan er dan ook geen wijkborden op de gewestwegen", legt hij uit. "Voor de plaatsing in de nabijheid van gewestwegen zijn we creatief te werk gegaan. We zetten ze op eigendom van de gemeente of in zijstraten. Het cultureel en immaterieel erfgoed, waarvoor de belangstelling stijgt, wordt zo letterlijk in het straatbeeld gebracht. We merken dat de bewoners van de betrokken wijken er zeer positief op reageren. Het stimuleert het groepsgevoel en komt de samenhorigheid ten goede. Hopelijk stimuleert het ook het ontstaan van en de werking van bestaande wijkcomités", besluit Antoon Naert.