Heule-Watermolenaars zoeken steun voor uniek project:“Wij willen waterrad terugzien”

Dit beeld toont – dankzij bewerking door Eddy Depoortere – hoe de gevel van het vroegere molengebouw er met de banner zou kunnen uitzien. Op het brugje staan initiatiefnemers Geert Seynhaeve, Eddy Depoortere en Dirk Meulebrouck. Purdy Lainez kon er niet bij zijn. © NOM
Noël Maes
Noël Maes Medewerker KW

Heule-Watermolen: het spreekt vanzelf, de bekende wijk dankt zijn naam aan een watermolen die daar ooit werkte, eeuwenlang zelfs. Het waterrad is in 1955 verdwenen, maar nu vatten enkele echte Watermolenaars het plan op om op de gevel van het molengebouw een soort banner te plaatsen met een foto. Ze nemen deel aan het ‘Burgerbudget’ van de stad Kortrijk en hopen op het nodige geld om hun idee te realiseren. “Het zou een meerwaarde betekenen”, zeggen ze. “Zo zouden vele wandelaars en fietsers maar ook de huidige Watermolenaars een idee krijgen van hoe het er vroeger uitzag.”

Dirk Meulebrouck, Eddy Depoortere, Geert Seynhaeve en Purdy Lainez. De namen alleen al. Het zijn stuk voor stuk families van de Watermolen. Ze hebben ook allemaal ergens een band met de verdwenen watermolen. Opa Remi Meulebrouck heeft nog bij molenaar Camiel Vanhoutte gewerkt die zijn schoonbroer was. Hun echtgenotes Robertine en Alida Dekimpe waren zussen. Ook de opa van Purdy, Georges Lainez, heeft in de molen gewerkt. De grootvader van Geerts partner Nancy De Bisschop was Odiel Bultynck en hij heeft het waterrad helpen afbreken… Eddy Depoortere (76) is de enige die het waterrad nog geweten heeft. “Ik herinner mij zelfs nog de reuk van de havervlokken”, zegt hij. “En wij aten daar zelfs van…”

Meer dan zes eeuwen oud

Vroeger was er niet alleen een watermolen maar ook de windmolen Dutoit in de Molenstraat (vandaar die naam, red.) maar die verdween in 1889 na een soort orkaan. Er waren twee watermolens op beide oevers van de Heulebeek: een olie- en een korenmolen. De korenmolen wordt al vermeld in 1284. Meer dan zes eeuwen later was Camiel Vanhoutte vanaf 1901 de molenaar. Opmerkelijk: in de Eerste Wereldoorlog verboden de Duitsers het malen maar gebruikten het rad om elektriciteit voort te brengen en zo maakten de Watermolenaars kennis met die opzienbarende uitvinding.

Ik herinner mij zelfs nog de reuk van de havervlokken… En wij aten daar zelfs van

De laatste molenaar was Camiels zoon André Vanhoutte die velen nog hebben gekend. “Ik ben samen met hem nog in het kermiscomité geweest,” zegt Eddy Depoortere. Vanaf 1942 werd er echter niet meer met waterkracht gemalen en in 1955 werd het rad dan afgebroken. André Vanhoutte bleef nog tot 1977 elektrisch malen. Stad Kortrijk kocht het gebouw dat nu gebruikt wordt als lokaal voor Chiro Tsjoef. Velen vinden het jammer dat bij de renovatie geen spoor meer bewaard is van hoe het vroeger was. Over de verdwenen oliemolen aan de overkant van de beek is weinig bekend.

Zoals Streuvels

Al vele jaren plaatst Eddy Depoortere uit de Heirweg geregeld historische foto’s op de Facebookpagina van Heule-Watermolen en die kleurt hij soms zelfs bij. “Dat heeft enorm veel succes, “zegt Eddy. En dat bracht Dirk Meulebrouck uit de Waterhoek onlangs op een idee… “Ik ben zelf opgegroeid in het vroegere café D’Abdij in hartje Watermolen en vind het toch jammer dat het waterrad verdwenen is. Ook de laatste getuigen die de watermolen nog in werking geweten hebben, zijn helaas weg… Zo kwam ik op het idee om een foto op doek aan te brengen op de plaats van het rad. Ik dacht daarbij aan het doek van Stijn Streuvels aan de gevel van café Dudu op Heuleplaats.” Eddy Depoortere was er als de kippen bij om met photoshop meteen visueel voor te stellen hoe het er zou uitzien en het op Facebook plaats. In twee dagen tijd waren er 450 ‘likes’…

Dirk Meulebrouck: “Het was Pudy Lainez die ons vroeg: waarom dit niet als project indienen voor het Burgerbudget? Daarmee wil Kortrijk burgers ertoe aanzetten om niet-commerciële voorstellen in te dienen die stad of buurt aantrekkelijker kunnen maken. Het idee past hier uitstekend in..”

Velen lieten zich graag fotograferen bij het waterrad, zoals hier Agnes Lutanie. (GF)
Velen lieten zich graag fotograferen bij het waterrad, zoals hier Agnes Lutanie. (GF)

‘Budgetgame’

Sinds deze week nemen de ingediende projecten – het zijn er ruim 50 – deel aan een zogenoemd ‘budgetgame’. Iedere Kortrijkzaan kan hier tot 31 maart aan deelnemen en voor een virtueel budget van 100.000 euro meerdere projecten ‘kopen’. Projecten die 50 keer gekocht worden, worden voorgelegd aan een jury die dan beslist welk project uitgevoerd wordt. “We hopen natuurlijk dat velen ons steunen”, zegt Dirk Meulebrouck. “Je kunt daarvoor terecht op de website www.kortrijkspreekt.be. Je moet je daarvoor wel registreren maar dat is een kleine moeite. Het project heet ‘Fotobanner Oude Watermolen’ en kost 5.000 euro.”

Het voorstel kwam zelfs al ter sprake op de Kortrijkse gemeenteraad en het viel daar algemeen in goede aarde. “We gaan hoe dan ook door om het te realiseren”, zeggen de indieners. “Het zou wel een tijdelijk project zijn, waarbij we de banner vier maanden per jaar mogen aanbrengen en dan elk jaar opnieuw. We denken ook al een tentoonstelling met de kermis en een brochure…”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.