Het werk van vrijwilligers is gratis, maaro zo kostbaar

In De Krant van West-Vlaanderen van deze week staan de Kraks van 2022. © Olivier Neese gf
Olivier Neese
Olivier Neese Editieredacteur Brugsch Handelsblad Brugge - Torhout

‘Ook naar nul?’ Het is allicht een van de meest uitgesproken zinnen in een lift in het ziekenhuis. Meer woorden worden doorgaans niet uitgewisseld in de halve minuut waarbij we ongemakkelijk met een onbekende op een vierkante meter staan. Liever wenden we onze blik van de ander af door te turen op onze gsm of naar de klevertjes die we bij het secretariaat kregen.

Toch hoorde ik een van de mooiste zinnen tijdens zo’n kort liftgesprek. Tussen de kinderafdeling op ’t zesde en het operatiekwartier op min 1, vertelde een verpleegster hoe ze aan haar laatste werkdagen voor haar pensioen bezig was. Op de vraag wat ze daarna in het leven zou doen, antwoordde ze: “Elke dag iets goeds doen voor een ander.” Dat iemand, die een volle loopbaan in de zorg doorliep, nog zo’n ambitie heeft, bevestigt het vermoeden dat alles nog niet naar de ‘wuppe’ is. Zij was niet genomineerd, maar voor mij was zij óók een Krak van 2022.

In deze krant presenteren we de Kraks van 2022 van elke gemeente. Mensen die zich vorig jaar op de een of andere manier verdienstelijk gemaakt hebben. Het format van deze krant wijst één winnaar per gemeente aan, maar in deze verkiezing zijn er eigenlijk geen verliezers. Wie het niet haalde, heeft daarom niet minder impact gehad. Deze hele Krak-verkiezing heeft als enige ambitie om de spotlights te zetten op het warme West-Vlaanderen, onze onbaatzuchtige vrijwilligers, de mensen die ‘elke dag iets goeds doen voor een ander’. Zeker nu. Het werk van vrijwilligers is gratis, maar o zo kostbaar. De uitdaging voor veel verenigingen zal het blijven vinden zijn van deze mensen, zeker na corona.

Engageren we ons minder dan vroeger? Neen! We doen het misschien wel gerichter en korter, omdat er ook veel meer keuze is dan vroeger. Er zijn meer verenigingen, het engagement stopt niet meer in de eigen gemeente. Mensen zoeken ook steeds meer een ‘zinvolle’ job met diepgang, waarbij ze iets voor een ander kunnen betekenen. De Stad Brugge, die zijn ambtenaars voortaan ‘civil servants’ – mensen die zich ten dienste stellen van de stad, de inwoners en de bezoekers – noemt, speelt daar op in. En wie toch vindt dat de wereld een kille plek geworden is, moet maar eens naar het ziekenhuis gaan. Daar kom je de allerwarmste mensen tegen. Soms zelfs in de lift.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.