https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

“Helmgras op stranden is methode die werkt om zand vast te houden”

Met ‘duin-voor-dijk’ wordt onder meer geëxperimenteerd tussen Mariakerke en Raversijde. © Peter MAENHOUDT
Wim Kerkhof
Wim Kerkhof Medewerker KW

De ‘duin voor dijk’-aanpak op onze stranden, een methode om de zeespiegelstijging op te vangen, heeft hoopgevende resultaten. Deze methode, waarbij helmgras wordt aangeplant om zand vast te houden, wordt nu al uitgetest in Oostende. “Er kwam in een jaar zo’n halve meter zand bij, meer dan voorspeld”, zegt professor Pieter Rauwoens van de KU Leuven Campus Brugge.

KU Leuven Alumni Ingenieurs organiseerde donderdagavond een infosessie over het brandend actuele topic op BlueBridge in Oostende. Professor Pieter Rauwoens van de eenheid hydraulica en geotechniek van de KU Leuven Campus Brugge pleitte er voor een combinatie van harde en zachte maatregelen.

“Momenteel wordt nog geen significante versnelling van de trend waargenomen aan onze kust, maar toch moeten we op onze hoede zijn voor de zeespiegelstijging”, zegt professor Rauwoens. “Verschillende klimaatmodellen voorspellen tegen 2100 een stijging van 80 cm tot zelfs 3 m – al wordt er bij dat laatste wel uitgegaan van een worst case scenario.

Duin voor dijk

Hoe we ons dan tegen die dreiging kunnen beschermen? Volgens Rauwoens is de tijd aangebroken om te experimenteren met duurzame alternatieven. “Een flexibele oplossing is bijvoorbeeld het duin voor dijk-concept, waarmee nu al volop geëxperimenteerd wordt op de Oosteroever in Oostende en tussen Mariakerke en Raversijde. Het voordeel van die aanpak is dat ze veerkrachtig is: ze laat toe om stelselmatig naar de zeespiegelstijging toe te werken en houdt rekening met de onzekerheden.”

Bij zo’n duin voor dijk-opstelling wordt onderzocht hoe de aanplanting van helmgras het zand kan vasthouden. De eerste resultaten uit Oostende zijn hoopgevend. “Er kwam in een jaar zo’n halve meter zand bij, meer dan voorspeld”, weet professor Rauwoens. “De methode doet haar werk: de natuurlijke dijk vormt een perfecte buffer voor het zand, en is in staat mee te groeien met de zeespiegelstijging.”

Weerstand ebt weg

Nog andere alternatieve oplossingen worden bestudeerd, zoals het gebruik van artificiële riffen, het ophogen van de zandbanken of de aanleg van eilanden. “Met riffen wordt er nu al geëxperimenteerd aan de westkust. Dat kunnen betonblokken zijn onder water, maar ook mossel- of oesterbanken. De zeewieren die zich hierop vormen, hebben een dempende werking: de golven worden gebroken, waardoor ze minder snel over de zeedijk zullen slaan”, legt de professor uit.

Dergelijke pilootprojecten zijn volgens professor Rauwoens cruciaal. “Nu zijn zulke oplossingen misschien nog niet hoognodig, maar ooit worden ze dat allicht wel en dan zijn we tenminste klaar. Waar de duin voor dijk-aanpak vijf jaar geleden nog een no-go was, ebt die weerstand nu geleidelijk weg. Steeds meer kustgemeenten staan ervoor open.”

Knowhow in huis

Het voordeel van onze regio is volgens Rauwoens ook dat we knowhow in huis hebben. “Met baggerbedrijven als Jan De Nul en DEME hebben we de expertise om een internationale voortrekkersrol te spelen. Het Masterplan Kustveiligheid moet ons tot minstens 2050 beschermen, maar de vraag die ons echt bezighoudt is: wat daarna? De huidige ingrepen in kader van het masterplan zullen na verloop van tijd immers ook weer degraderen. De oplossing ligt in een combinatie van harde en zachte maatregelen.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.