Voor Margriet Beuselinck (86) zal het woensdagnamiddag zeer fijn zijn geweest om haar hele familie - inclusief zes kinderen en een hele resem klein- en achterkleinkinderen - te zien staan in de tuin nabij haar ziekenhuiskamer op de eerste verdieping van de afdeling geriatrie van het AZ Sint-Jan in Brugge.
...

Voor Margriet Beuselinck (86) zal het woensdagnamiddag zeer fijn zijn geweest om haar hele familie - inclusief zes kinderen en een hele resem klein- en achterkleinkinderen - te zien staan in de tuin nabij haar ziekenhuiskamer op de eerste verdieping van de afdeling geriatrie van het AZ Sint-Jan in Brugge. Het ging om een initiatief van haar oudste kleindochter Isabelle Vanmaele. "Oma is eigenlijk lange tijd bijzonder goed geweest. Tot haar 85ste woonde ze nog zelfstandig op een appartementje in Varsenare", weet Isabelle. "Tijdens haar actieve leven runde ze samen met haar echtgenoot Maurice Van Den Berghe een landbouwbedrijf in Houtave. Toen het bedrijf werd overgenomen door een van de zonen, verhuisden ze samen naar Jabbeke. Een tijdje terug begon oma te sukkelen met haar knie, waarvoor ze naar het ziekenhuis ging. Daarna verbleef ze in een woonzorgcentrum in Wenduine. Doordat ze problemen kreeg met haar hart, onder meer door bloedklonters, werd ze opnieuw opgenomen in het ziekenhuis waar ze dus nu verblijft. Mentaal is ze nog altijd behoorlijk goed, maar het hart wil jammer genoeg niet meer mee", horen we van Isabelle. "Doorheen heel die coronaperiode is het heel erg moeilijk om haar te bezoeken. Aanvankelijk mocht er niemand bij, dan één persoon en nu gelukkig toch al twee personen; dat zijn nu mijn moeder en een tante. De dokters hadden nu laten weten dat het afscheid misschien voor binnenkort zou kunnen zijn. Dat kan nog enkele maanden zijn, maar voor hetzelfde geld misschien ook nog maar luttele weken. Toen we dat hoorden, begrepen we dat het misschien wel het geschikte moment was om oma eens met de hele familie te komen bezoeken." Omdat een gewoon bezoek met zo'n grote familie met de beperkende coronamaatregelen nog niet aan de orde is, besloot de familie er iets anders op te vinden. Ze verzamelden onder het raam van Margriets ziekenhuiskamer. De kinderen hielden een groot spandoek op met daarop de boodschap 'oma we zien je graag'. Op een ander spandoek stond te lezen: 'ook al zijn we niet altijd bij jou, we laten je niet in de kou'. Tijdens de hele actie waren twee dichte familieleden bij Margriet op de kamer. De grote familie wuifde en joelde enthousiast naar oma Margriet, waarna ze terug wuifde.