De muzikanten van Vreugd in Deugd waren dus de allerlaatste die gebruik maakten van een lokaal in De Gilde. De leden van Femma verhuisden naar hun nieuw onderkomen in de CM-gebouwen en de spelers van het Volkstoneel Marialoop vonden een stek in de school van Marialoop. Nu verdwijnen met de leden van de harmonie de laatste gebruikers van 't Christen Volkshuis.
...

De muzikanten van Vreugd in Deugd waren dus de allerlaatste die gebruik maakten van een lokaal in De Gilde. De leden van Femma verhuisden naar hun nieuw onderkomen in de CM-gebouwen en de spelers van het Volkstoneel Marialoop vonden een stek in de school van Marialoop. Nu verdwijnen met de leden van de harmonie de laatste gebruikers van 't Christen Volkshuis.Meteen komt de sloop van het gebouw dichterbij. De ACW-gebouwen zijn al enkele maanden gesloten (verhuisd naar Tielt, red.), net als het café De Gilde en de winkel De Welvaart. Met dit alles komt er een eind aan een stuk Meulebeekse geschiedenis, want het gebouw herbergde voor heel wat dorpsbewoners het kloppend hart van het sociale leven van de gemeente.Net geen eeuw lang was De Gilde de thuishaven van het muziek van Meulebeke. In 1925 nam Victor Vandenheede er als eerste dirigent het dirigeerstokje in handen. Hij werd opgevolgd door Jules Verstraete die op zijn beurt huidig dirigent Geert Defauw in zijn kielzog kreeg. Vreugd in Deugd overleefde alle stormen, want samen met hen waren er ook nog de muziekmaatschappijen De Eendracht en Sint-Cecilia.Fanfares en harmonieën kregen toen het verwijt een standen- of partijmuziek te zijn. De twisten liepen soms hoog op. Zo is het geval bekend dat tijdens het interbellum de burgemeester weigerde om muziekinstrumenten te geven aan de muzikanten die de deken van 'weversmisdag' moesten huldigen. De wevers hebben dan maar een beroep gedaan op de muzikanten uit Dentergem.Naast die muziekkorpsen telde de Berengemeente ook nog De Verenigde Muzikanten, die aanzien werden als de gemeentelijke fanfare. Op het Zuid-Australieplein huisden de Zanzibars. Na WO II beleefden De Flamingo's een muzikale periode die hen tot aan het briljanten jubileum zou leiden. Daarnaast waren er nog De Schotten en het dweilorkest Honger en Dorst.Bij Vreugd in Deugd waren ze zich ervan bewust dat ze ooit De Gilde zouden moeten verlaten. "Toch houdt deze verhuizing iets emotioneels in. Veel van onze (oudere) leden beschouwen de repetitiezaal van De Gilde als hun tweede thuis", aldus secretaris en spelend lid Joost Pollet. "Bij onze jongeren ligt het enerzijds anders. Hoeve Vincent is de pleisterplaats van de Chiro, de KLJ en de KAJ. Misschien worden wij nu aanzien als een jongerenmuziekgroep. Voor onze vereniging waren er weinig of geen uitwijkmogelijkheden. We informeerden bij oc Vondel en in Ter Deeve, maar telkens kregen we te horen dat er plaatsgebrek was. De twee lokalen in de Hoeve Vincent bleken de enige oplossing te zijn." "Na de onderhandelingen met het gemeentebestuur wisten we heel snel waar we aan toe waren", vervolgt Joost. "Er was niet enkel het maandelijkse huurgeld naast de energiefactuur, maar we dienden ook op eigen kosten de twee lokalen volledig zelf aan te passen aan onze eisen. We investeerden in tien grote akoestische panelen om aan het plafond te bevestigen. Aan de muren wordt geluiddempende mousse aangebracht en aan de ramen komen speciale gordijnen. Als harmonie beschikken we over maar liefst 65 lopende meter aan partituren. Die dienden ondergebracht te worden in 16 archiefkasten die eveneens werden aangekocht. De kosten voor de aanpassingswerken swingen dus de pan uit. We hopen echt nog eens met het gemeentebestuur aan tafel te kunnen zitten om desnoods van dezelfde voorwaarden te genieten als de jeugdverenigingen die hier gehuisvest zijn. We tellen immers toch ook heel wat jongeren onder onze leden."(Luc Bouckhuyt)