Hans Soenen (58) woont met zijn echtgenote Lieve Lesage (57) al tientallen jaren in het centrum van Beveren-Leie. Al is dat nu niet langer voltijds, want beroepshalve sloeg hij een jaar of 20 jaar geleden zijn vleugels uit naar de andere kant van het land. Inmiddels heeft hij een zaak in Verviers en een huis in het dorpje Jalhay.
...

Hans Soenen (58) woont met zijn echtgenote Lieve Lesage (57) al tientallen jaren in het centrum van Beveren-Leie. Al is dat nu niet langer voltijds, want beroepshalve sloeg hij een jaar of 20 jaar geleden zijn vleugels uit naar de andere kant van het land. Inmiddels heeft hij een zaak in Verviers en een huis in het dorpje Jalhay.Schets eens wat je werk precies inhoudt?"Ik ben als zelfstandig veilingmeester vooral in de bedrijfswereld actief. Als er faillissementen of vereffeningen zijn, kom ik er bij en is het aan mij om inventarissen op te maken, bedrijfseconomische waardebepalingen te maken en onderhandse en openbare veilingen te organiseren. In Beveren-Leie doe ik dat alleen, in Verviers run ik samen met een zakenpartner het bedrijf Bureau de Ventes & d'Expertises. Het veilen gebeurt dan wel hoe langer hoe meer online, als veilingmeester moet ik ter plekke toch alles gaan bekijken."Hoe ben je in de buurt van de Hoge Venen terechtgekomen?"Dat heeft met omstandigheden te maken. Ik ben daar met een eigen kantoor gestart begin jaren 2000. Ik kende de regio al van veilingen omdat ik toen al actief was in een veilinghuis uit Waregem dat ook in Wallonië werkte. Dat bleek op zeker ogenblik nog moeilijk haalbaar wegens de verre verplaatsingen en dus werd die activiteit stopgezet. Een aantal mensen in Wallonië contacteerden me toen en vroegen me of ik interesse had om die regio verder te 'bewerken'. Ik had het daar wel naar mijn zin en dus kwam er een vervolg."De Veiligheidsraad verbood tot voor kort tweedeverblijvers naar zee of de Ardennen te gaan. Zelf nooit problemen gehad daarmee?"Neen omdat ik daar moest zijn voor mijn werk. Toen dat verbod werd ingesteld, heb ik contact genomen met de politie. Die zei dat ik geen problemen zou hebben zolang ik maar de papieren bij mij had die bewezen dat ik daar naar toe ging voor mijn werk."De Waalse mentaliteit is anders, hoor je keer op keer als je met Vlaamse ondernemers praat die daar een bedrijf hebben. Hoe zie jij dat?"Dat klopt. Alles gebeurt meer op het gemak. Wat vandaag niet lukt, zal morgen ook wel gaan. Wij West-Vlamingen zijn anders, maar je leert toch wel omgaan met die andere ingesteldheid. Bovendien zijn mijn vrouw en ik inmiddels ook al een beetje veranderd. Als onze kinderen ons daar komen opzoeken, zeggen ze dat we daar veel rustiger zijn dan in Beveren-Leie. Waar Vlamingen zeker nog iets kunnen van leren, is de Waalse vriendelijkheid. Ze groeten nog iemand als ze voorbij stappen en zijn behulpzaam."Is je leven sterk veranderd nadat je beslist had om deeltijds te werken en te wonen in een streek 230 km verderop?"Toch wel. Op donderdagavond speelde ik altijd recreatief volleybal en dat heb ik moeten opgeven omdat ik zeker in die beginjaren dan richting Hoge Venen vertrok. Aanvankelijk deed ik dat op vrijdagmorgen maar door de toenemende files in de spits ben ik 's avonds beginnen vertrekken. Er zijn toch ook wat vriendschappen verloren gegaan. Je betaalt een tol voor de beslissingen die je neemt, maar we zijn nu wel blij dat we vaak in Jalhay kunnen zijn. Het is er enig mooi wonen. Mijn vrouw, die nog altijd halftijds verpleegkundige is in AZ Groeninge, kan zo makkelijker mee naar Jalhay. De kinderen, die het huis uit zijn en respectievelijk in Tervuren en in Londen wonen, komen ons zelfs nog het liefst daar opzoeken."Wat bevalt je aan Jalhay?"Je vindt er rust en stilte. In Beveren-Leie wonen we aan de drukke rijksweg Gent - Kortrijk. Een groter contrast is niet mogelijk. Bovendien zitten we daar op amper tien kilometer van Signaal van Botrange of het stuwmeer van de Gileppe. Het is een schitterende streek waar je prachtige natuurwandelingen kunt maken. Wandelen is een van mijn hobby's."Organiseer je nog altijd de Hallebedevaart in Bavikhove, je geboortedorp?"Neen, maar ik stap wel nog altijd mee. Ik heb nog nooit een editie overgeslagen. Dat is al zo van toen ik 14 was. Aanvankelijk deed ik dat puur voor de prestatie, maar de laatste jaren is dat hoe langer hoe meer het moment geworden om eens stil te staan bij mijn leven. Het is een moment van bezinning geworden. Zo'n tocht werkt ook louterend."Hoe belangrijk is Beveren-Leie nu nog voor jullie?"Dat is minder dan vroeger. We gaan daar ook niet blijven wonen en zijn van plan om over enkele jaren een appartement te kopen in Kortrijk. Dan moeten we ook niet langer twee tuinen onderhouden. (lacht) Het contact met de streek willen we behouden. Daarvoor wonen er hier te veel vrienden en onze familie waar we graag verder contact mee willen houden."(Freddy Vermoere)