Hakima Zoulali is aan de slag als vrijwilliger in de moskee van Kortrijk en als patiëntenbegeleidster in het nu erg druk bezette AZ Groeninge. Toch trachtte ze tijd te maken om haar buren een hart onder de riem te steken met een gratis mondmasker. Ze sloeg daarvoor de handen in elkaar met haar islamitische buren. Samen zamelden ze geld in voor de nodige stoffen. "Ik speelde al een tijdje met het idee, maar moest nog iemand vinden die de...

Hakima Zoulali is aan de slag als vrijwilliger in de moskee van Kortrijk en als patiëntenbegeleidster in het nu erg druk bezette AZ Groeninge. Toch trachtte ze tijd te maken om haar buren een hart onder de riem te steken met een gratis mondmasker. Ze sloeg daarvoor de handen in elkaar met haar islamitische buren. Samen zamelden ze geld in voor de nodige stoffen. "Ik speelde al een tijdje met het idee, maar moest nog iemand vinden die de mondmaskers wilde naaien. De islam gaat immers niet over 'ik', maar wel over 'mijn medemens en ik'. Na een oproep op sociale media kwam ik in contact met deze engel", vertelt ze wijzend naar Tamara De Smet. Tamara is huismama voor haar drie kindjes en begon een zestal weken geleden al met het naaien van mondmaskers. "De bal ging aan het rollen toen onze buurvrouw, een kinesiste, me vertelde dat ze haar werk wilde voortzetten, maar dat ze zichzelf niet voldoende kon beschermen. Mijn eerste mondmaskers waren voor haar. Ondertussen maakte ik er al meer dan 400. Ik deel ze gratis uit en maak ze voor iedereen die erom vraagt. Mijn man Sam Vacquier bijvoorbeeld werkt gewoonlijk bij het OCMW voor wijkteam Zuid, maar staat sinds de coronamaatregelen in voor het onthaal van daklozen. Ik voorzag hem en zijn collega's van de nodige bescherming. Mensen die nog stof over hebben, liefst katoen, mogen die wel brengen. Zeker leuke motiefjes voor kinderen zijn nog welkom. Ik probeer voort te doen zo lang als nodig, maar moet af en toe wel even rusten. Ik sukkel nogal met mijn benen.""Mijn buren en ik zijn haar ongelofelijk dankbaar", aldus Hakima. "Ze maakte voor ons bijna 80 mondmaskers. De stof bracht ik zelf mee. Alle buren waren aangenaam verrast met hun cadeau." "En als ik het niet meer zie zitten, dan is opvolging sowieso verzekert", lacht Tamara. "Mijn dochter Arwen (9) kreeg voor Pasen een naaimachine cadeau en ze is er niet meer van weg te slaan." "Naaien is dan ook veel leuker dan werken voor school", vertelt Arwen enthousiast. "Ik maakte al maskers voor de buurvrouw, voor mama en papa en natuurlijk ook voor mijn poppen. Ik vind het echt niet zo moeilijk. Alleen bij het aan elkaar naaien van de twee helften moet mama soms nog helpen."