Gwenny heeft dat hart trouwens op de tong en die ziel stopt ze in alles wat ze doet. "Ik vind het vreselijk als ik zie hoe sommigen blind zijn voor de medemens en niet kunnen aanvaarden dat iemand anders denkt en voelt. Ik loop de muren op van het ikke-ikke-syndroom. Ook het feit dat vrouwen in de ondernemerswereld zich nog vaak lijken te moeten meten met mannen, ergert me. We hoeven onszelf niet in een mannelijk maatpak te murwen. Of te doen alsof we one of the guys zijn. Laat ons als vrouw subtiel en wijs ondernemen. Dat is de missie die ik als coach met Inner Balance wil uitdragen."
...

Gwenny heeft dat hart trouwens op de tong en die ziel stopt ze in alles wat ze doet. "Ik vind het vreselijk als ik zie hoe sommigen blind zijn voor de medemens en niet kunnen aanvaarden dat iemand anders denkt en voelt. Ik loop de muren op van het ikke-ikke-syndroom. Ook het feit dat vrouwen in de ondernemerswereld zich nog vaak lijken te moeten meten met mannen, ergert me. We hoeven onszelf niet in een mannelijk maatpak te murwen. Of te doen alsof we one of the guys zijn. Laat ons als vrouw subtiel en wijs ondernemen. Dat is de missie die ik als coach met Inner Balance wil uitdragen.""Ik stel me een toekomst voor waarin we allemaal voluit onszelf kunnen en mogen zijn. Alleen en toch samen. Weg holderdebolder rush tegen de tijd. Welkom aan het vertrouwen in de perfecte timing. Laat ons leven vanuit authenticiteit en innerlijke kracht.""Ik vind het leven één groot avontuur met telkens weer boeiende en spannende uitdagingen. Een leerschool waarin we doorlopend groeien en bloeien. De huidige coronacrisis is een stevige confrontatie met mezelf en alles waar ik mee bezig ben. Ik wil me niet te veel laten leiden door angst. We moeten roeien met de riemen die er zijn. Zeker in het begin regeerde de onzekerheid, maar kort daarna begon ik uit te kijken naar nieuwe mogelijkheden.""Ik moest mijn dansschool op 13 maart verplicht sluiten. Toen heb ik alweer ervaren met welk fantastisch team docenten ik mag werken. We hebben samen alles in goede banen kunnen leiden. Mijn coachpraktijk werd tijdens de lockdownperiode vooral online voortgezet. Daar zijn enkele bijzonder mooie projecten en vormen van samenwerking uit voortgevloeid. De periode van het rijpen van nieuwe ideeën is echt wel een zegen voor me geweest.""Sinds twee jaar heb ik mijn sportieve leven door zware knieslijtage en heupproblemen totaal anders moeten invullen. Na het ruim 20 jaar geven van danslessen en groepsfitness kan ik mij noodgedwongen niet langer zelf op de vloer begeven. De tol van jarenlang op een pittig niveau mijn lichaam inzetten voor mijn job. Ik beoefen wel nog Kundalini-yoga en doe aan Crossfit. Daarin kan ik bijsturen waar het moet en rekening houden met mijn knie. In de dansschool zit ik nu uitsluitend in de bestuurdersrol en sta ik in voor alle praktische schikkingen. De docenten zorgen voor de magie op de vloer. We zijn een geoliede machine.""Noem me gerust een gezondheidsfreak. Al sinds mijn 17de eet ik geen vlees meer. Binnen ons gezin maken we zoveel mogelijk gezonde keuzes. Voorts hou ik van alles wat mooi is en presence heeft. Dan denk ik aan kleding, schoenen, make-up en haartooi. Zoals veel andere vrouwen.""Ik ben trots op waar ik momenteel sta. Het zou onoprecht zijn mocht ik dat ontkennen. Mijn coachpraktijk Inner Balance is nog relatief pril, maar ik geloof er hard in. Ik heb in dat verband tal van dromen en verlangens die ik stapsgewijze probeer uit te werken samen met een aantal boeiende partners. De dansschool bestaat al beduidend langer. Ik kan met grote dankbaarheid de danszaal langs de Oostendestraat binnenwandelen. Het was niet evident om dit alles vanuit het niets op te bouwen. In mijn eentje, als ondernemende moeder. Maar na al die jaren van hard labeur is het me gelukt. Niet meer dan logisch dat ik me daar fier over voel.""Reizen kan je naar mijn mening nooit genoeg doen. Zo ontdek je andere culturen en levenswijzen. De voorbije jaren lag mijn focus echter vooral op het opbouwen van mijn zaak en dus is er van reizen minder in huis gekomen dan ik gewild zou hebben. Maar ik zal mijn achterstand nog wel goedmaken. Ik zou veel meer van de wereld willen zien. Ik beloof mezelf er in de toekomst meer op uit te trekken. Ik heb mijn hart verloren aan Zuid-Frankrijk, dat ik een fantastische regio vind. Maar ik heb ook nog een aantal andere droombestemmingen, zoals de Amerikaanse miljoenenstad New York en de ruïnestad Machu Picchu van de Inca's in Peru. Sinds een paar jaar heb ik mijn gigantische vliegangst eindelijk overwonnen, wat het reizen naar verre oorden uiteraard heel wat gemakkelijker maakt.""Koken is voor mij een absolute passie. Mij straf je nooit als ik in de keuken moet staan. Dagelijks wordt er bij ons vers gekookt. Het liefst ga ik aan de slag om andere mensen met allerlei lekkers te verwennen. Koken voor iemand vind ik een unieke beleving. Zowel het bereiden van de maaltijd als het delen van het eten, schenken me voldoening. Ik kan daar volledig in opgaan.""Blijkbaar komt die liefde voor het culinaire niet zomaar uit de lucht gevallen. Mijn vader heeft recent onze stamboom opgemaakt en daaruit komt naar voor dat we in onze familie generaties lang iets met de horeca hadden. Veel van mijn voorouders hielden ofwel een café open, ofwel een gelegenheid waar er lekker gegeten kon worden. Ik hou trouwens niet enkel van het koken en anderen met maaltijden verwennen, ik eet ook zelf ongelofelijk graag smaakvolle gerechten.""Alles wat bij gastronomie komt kijken, spreekt me aan. Weliswaar op mijn eigen wijze, want zoals eerder gezegd, eet ik intussen al 22 jaar geen vlees meer. Maar zoetigheid en koffie zijn dan weer mijn twee grote zonden."