Vorige week, een snikhete dag, vlamde zo'n lange laadfiets me voorbij. Voorop zat een prachtige Border Collie, een black merle voor de kenners, te genieten van de koele bries die zijn baasje, met het trappen, teweegbracht. Ik moet eerlijk zijn, ik ken niets van honden. En ik heb er ook niets mee. Maar ik herken wat mooi is. Wat een prachtig dier. En wat een geweldig beeld, die twee, man en hond, die samen voorbijgleden door de Doorniksewijk.

Ik spande mijn kuiten, zette het op een sprintje en kwam op de hoogte van Gwenn Dejaegere. Hij had wel even tijd voor een gesprekje, zei hij. Ik vroeg hem vanwaar dat opschrift op zijn t-shirt: 'Pindabaas'. Hij antwoordde: 'Ik ben gek op pindakaas.'

Ik had het over zijn hond en Gwenn vertelde me dat hij Wolf heette en dat ik lang niet de enige ben die wou weten van welk ras hij was. Het dier zit stil, maar zijn rust en schoonheid fascineren, inspireren. En dat is ook wat zijn baasje wil doen. De mensen tot betere gedachten aanzetten. En zelf beter worden. Zoiets toch. "Uit alles wat je doet, van iedereen die je ontmoet, kan je iets leren." Dat vertelde hij.

En dat hij graag aan sport doet. Lopen, zwemmen, fietsen. En klimmen. Lopen gaat even niet, omdat hij overdreven heeft. Gwenn heeft deelgenomen aan een ultratrail. 76 km gelopen en daarbij ook flink wat hoogtemeters overwonnen. Zijn knie heeft het bekocht. Maar Gwenn heeft het nodig om te sporten.

Net zoals hij het nodig heeft om te proberen de wereld iets beter te maken. Dat is ook wat hij doet in De Kleinkeuken, vertelt hij. Een veganistisch restaurant in de Budastraat, waar ook alsmaar meer mensen over de vloer komen die niet perse vlees en dierlijke producten willen mijden. Gwenn baat De Kleinkeuken nu drieënhalf jaar uit, samen met een zakenpartner. Eerder zocht hij het elders, buiten zijn eigen Kortrijk. Maar intussen weet hij dat zijn geboortestad hem nauwer aan het hart ligt dan hij zelf besefte. En toch zou hij nog eens weg willen. Al is het maar om zichzelf uit te dagen.