Guido en Luc uit Watou zijn al 35 jaar de rechterhand van Sint-Maarten en Zwarte Piet: “Nu is het tijd voor andere helpende handen”

Guido en Luc bij de Parochiezaal in Watou. © LBR

Een loopbaan van 35 jaar hebben als rechterhand van Sint-Maarten en Zwarte Piet. Niet iedereen kan dat zeggen, maar Guido Ollevier (72) en Luc Bonduelle (62) uit Watou kunnen dat wel. “De Sint en zijn pieten kunnen helpen, heeft ons altijd veel voldoening gegeven”, zegt hulpsint Guido Ollevier.

Het Sint-Maartenscomité Watou werd 35 jaar geleden opgericht, nadat het feestcomité in het kunstdorp werd opgedoekt. “Luc was toen al een viertal jaar aan de slag voor Sint-Maarten als hulppiet. We wilden ervoor zorgen dat Sint-Maarten nog steeds feestelijk ontvangen en gevierd werd in Watou, dus hebben we daar met het Sint-Maartenscomité onze schouders onder gezet.” Als Sint-Maarten het te druk heeft dan is Guido er als rechterhand om hem bij te staan. Luc fungeert dan weer als hulppiet om Guido te ondersteunen. “Na 35 jaar zijn Luc en ik goed op elkaar ingespeeld. Een blik zegt meer dan genoeg”, aldus Guido.

Drukke periode

“De rol van hulpsint is een belangrijk deel van mijn leven geworden. Na 35 jaar mag ik dat wel zeggen, denk ik. Het blijft elk jaar een fantastische, maar ook drukke periode. Voor de leden van het comité wordt het ook dit jaar een bijzondere dag met een extra lading. Na een loopbaan van 35 jaar zetten we een stapje opzij. We dragen de taak volgend jaar over aan een team van jonge gedreven Watounaars die Sint-Maarten met veel plezier zullen helpen. De Sint en zijn pieten kunnen helpen, heeft ons altijd veel voldoening gegeven”, zegt hulpsint Guido Ollevier. “Het voelt alsof we ons kind de hand moeten loslaten en we hopen dat het goed terechtkomt.”

Luc en Guido zijn heel dankbaar voor de vele hulp in de voorbije jaren van broer Bert, schoonzus Elien, Rik en Els voor de opbouw van podia, bouwen van boot, het timmeren van het snoephuisje, versieren van de parochiezaal, verlichting, omslagen ophalen, overleg met politie. “We kregen ook tientallen jaren de medewerking van Jan Daschot en Mia Ryon. Brainstormen, schilderen, zorgen voor snoep en administratieve ondersteuning.. Vele uren hulp en steun van hulpvaardige mensen en handen. Dikke merci hiervoor.”

Voldoening

In Watou heeft het Sint-Maartencomité er telkens voor gezorgd dat jong en oud konden genieten van een totaalbeleving als de Goedheiligman op bezoek kwam. “In de namiddag is er een bezoek aan VBS De Waaier en later in de namiddag bij de OKRA en 60-plussers van Watou in de parochiezaal in de Blauwhuisstraat. Om 18 uur volgt de stoet. De Sint vertrekt vanuit de Bollaard, Winnezelestraat met zijn Pieten naar de Parochiezaal voor de snoepbedeling. De stoet gebeurde al in een koets, te paard… Sinds enkele jaren maken we gebruik van een open auto”, aldus Guido.

“Nu ik afscheid neem heb ik toestemming gevraagd om de troon door te geven aan mijn zoon Jeroen die in Roesbrugge de Sint een handje helpt.”

Het feest van de Sint is er voor alle kinderen tot 12 jaar die in Watou wonen of naar school gaan. “Die totaalbeleving hebben we een extraatje willen geven door het kantoor en de slaapkamer toegankelijk te maken voor de kinderen in de Parochiezaal. Daarnaast kunnen ze ook de versierde vitrine ontdekken. We spenderen telkens een mooi aantal dagen om alles tot in de puntjes voor te bereiden”, vult Luc aan. “In het Parochiehuis hebben we ooit eens een prachtige boot uitgewerkt waar de Sint mocht plaatsnemen. De troon die ik voor de Sint heb gerealiseerd, is ook een pronkstuk. Nu ik afscheid neem van het Sint-Maartenscomité heb ik toestemming gevraagd om de troon door te geven aan mijn zoon Jeroen die in Roesbrugge de Sint een handje helpt.”

Brave kinderen

Na 35 jaar hebben Guido en Luc heel wat herinneringen aan hun jaren als hulpsint en hulppiet. “Onze bezoeken aan het rusthuis zullen me altijd bijblijven. Er was telkens zoveel enthousiasme en dankbaarheid. Jaarlijks steken we enveloppen in de brievenbussen in Watou. Enkele weken later gaan we die enveloppen ophalen en mogen de inwoners kiezen welke bijdrage ze doen om het comité te steunen. Het was telkens hartverwarmend hoe hard we gesteund werden”, zegt Luc.

“Naast Watou brengen we ook een bezoek aan de bewoners van De Lovie in Poperinge en dit jaar mochten we ook in Matthijs en De Poorterij in Ieper (afdelingen van De Lovie vzw) langsgaan. Hartverwarmend voor bewoners, familie en begeleiders. Wat me altijd is opgevallen, is dat – ongeacht de leeftijd of omstandigheden – elk kind braaf is als we langsgaan. Er heerst altijd wat spanning en uitgelatenheid.”

Zelf heeft hulppiet Luc twee zonen en één kleinkind. “Binnen enkele weken komt er een tweeling bij, daar kijk ik enorm naar uit”, lacht Luc. Hulpsint Guido heeft twee zonen, één dochter en vijf kleinkinderen. “Die familiemomenten zullen me ook altijd bijblijven. Na 35 jaar komen ondertussen kinderen langs waarvan we hun ouders ook op bezoek hebben gekregen. Een jongetje vroeg me ooit of ik een broertje of zusje voor hem kon regelen. Ik vertelde hem dat ik daar zou over nadenken. Toen hij vertrok, herinnerde hij mij eraan en dat ik het zeker niet mocht vergeten. Dat is me altijd bijgebleven net als de vele kindjes die hun fopspeen kwamen afgeven. Jaarlijks kregen we zo’n 50-tal fopspeentjes.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.