De Crangon dateert van 1964 en is één van de twee laatste houten vissersvaartuigen in België. Het schip voer eerst vanuit Zeebrugge en had verschillende schippers, maar werd zo'n 40 jaar geleden gekocht door Willy Versluys. Die zette de Crangon aanvankelijk in als gewoon vissersschip. Sinds 20 jaar wordt het schip gebruikt voor toeristische rondvaarten. Sindsdien is de Crangon eigendom van de vzw Promotie Uitstraling Bredene en omstreken, een vereniging waar Willy voorzitter van is en die in de jaren '80 veel erfgoedevenementen organiseerde.
...

De Crangon dateert van 1964 en is één van de twee laatste houten vissersvaartuigen in België. Het schip voer eerst vanuit Zeebrugge en had verschillende schippers, maar werd zo'n 40 jaar geleden gekocht door Willy Versluys. Die zette de Crangon aanvankelijk in als gewoon vissersschip. Sinds 20 jaar wordt het schip gebruikt voor toeristische rondvaarten. Sindsdien is de Crangon eigendom van de vzw Promotie Uitstraling Bredene en omstreken, een vereniging waar Willy voorzitter van is en die in de jaren '80 veel erfgoedevenementen organiseerde."Het schip is vooreerst een stuk varend erfgoed, officieel erkend in 2007, waar we de mensen laten kennismaken met het garnaalvissen zoals vroeger. De selectie aan boord gebeurt nog deels handmatig en daarna worden de garnalen gekookt in zeewater. In Vlaanderen doen we er nog wat extra zout bij, waardoor de garnalen iets pittiger worden, maar ook ietsje moeilijker pellen. De passagiers proeven dus aan boord van de warme, kraakverse garnaal. Iedereen krijgt na afloop een kilo garnaal mee naar huis.""De Crangon is ook een toeristische attractie. Normaal mag een vissersvaartuig geen passagiers meenemen, maar wij hebben als enige een speciale vergunning, die ons toelaat om te vissen met passagiers erbij. Dat zijn ook vaak kinderen, voor wie de Crangon een educatieve functie heeft", vervolgt Willy. "Kinderen van zeven tot twaalf jaar zijn nog de meest enthousiaste opvarenden.""De bemanningsleden zijn allemaal oud-vissers, vrijwilligers die een kleine vergoeding ontvangen. Hun fameuze vissersverhalen geven de rondvaart extra pit. Vis vangen we normaal niet, behalve als het vogelopvangcentrum er dringend nodig heeft. We varen ook al eens op vraag van onderzoekers. Er zijn mensen die hun vrijgezellen- of verjaardagsfeest vieren op de Crangon en samen met de Fifty One Club van Oostende doen we drie of vier trips per jaar voor de Ibisjongens. Ook voor andere sociale projecten staan we ter beschikking.""Van Pasen tot 15 november varen we elke voor- en namiddag uit, tenzij er technische mankementen zijn of als het weer het niet toelaat. Meestal zijn we volgeboekt met binnenlandse, maar ook met Nederlandse, Franse, Duitse en andere buitenlandse toeristen. Jaarlijks doen we zo'n 250 vaarten en nemen zo'n 2.500 mensen mee aan boord. We verloren vier maanden door corona, maar nu draaien we weer beter dan voorheen. Dat is nodig, want de opbrengsten gebruiken we om het schip te onderhouden.""Als 'opengesteld varend erfgoed' kunnen we jaarlijks een onderhoudspremie van maximum 20.000 euro aanvragen en eens in de tien jaar een restauratiepremie. Dat is wat we nu ontvangen. Daarmee kunnen we 80 procent van de totale restauratiekost betalen. De rest zijn eigen middelen", legt Willy uit. "Tien jaar geleden kreeg de Crangon nog eens een groot onderhoud, maar nu zal er meer werk zijn. Tien jaar geleden was het schip nog in betere staat.""Een houten vaartuig is om de tien jaar aan restauratie toe. Nagels roesten weg, planken komen los... Het houtwerk wordt vernieuwd en ook de bovenste delen in metaal zijn aan vernieuwing toe. Ook de machinekamer en de apparatuur op het dek worden aangepakt. Dat gebeurt allemaal door aannemers uit de regio. Half november beginnen de werken en tegen Pasen moet alles klaar zijn. Zo kunnen we weer tien jaar uitvaren zonder grote problemen."