Mario Durieu en Kurt Taillieu, twee geroutineerde medewerkers van de gemeente met al enkele jaren werkervaring op de teller, nemen me rond 8.30 uur 's morgens mee richting overvolle vuilnisbakken. Hun typische vrachtwagen is inmiddels al aardig gevuld met allerlei zaken die we eigenlijk in onze prullenbak zouden moeten gooien. "We starten onze dag om 4.30 uur", gaat Mario van start. "Meestal mogen we onze bestelwagen rond dit uur al terug gaan leegmaken, vooral net na het weekend. We spenderen het gros van onze dagen aan het opruimen van onze straten."
...

Mario Durieu en Kurt Taillieu, twee geroutineerde medewerkers van de gemeente met al enkele jaren werkervaring op de teller, nemen me rond 8.30 uur 's morgens mee richting overvolle vuilnisbakken. Hun typische vrachtwagen is inmiddels al aardig gevuld met allerlei zaken die we eigenlijk in onze prullenbak zouden moeten gooien. "We starten onze dag om 4.30 uur", gaat Mario van start. "Meestal mogen we onze bestelwagen rond dit uur al terug gaan leegmaken, vooral net na het weekend. We spenderen het gros van onze dagen aan het opruimen van onze straten."Terwijl we in de richting van de schijnbaar overvolle vuilnisbak wandelen, valt het al snel op dat deze helemaal niet overvol is. Meer nog, hij is eigenlijk bijna leeg maar toch staat het vol met zakken vuilnis errond. "Ik weet dat er enkelen zijn die graag roepen dat het weeral eens die Fransen zijn die het hier allemaal op de grond smijten, maar het gros van het afval dat we opruimen, is eigenlijk gewoon huisvuil van hier". Zonder morren ruimt Kurt alles op en gooit hij het bij de rest in de bestelwagen."Enkele jaren terug werd besloten om de strijd tegen dat huisafval op te trekken. Publieke vuilnisbakken dienen daar niet voor, dus werd geopteerd om de opening bovenaan de vuilnisbak te gaan splitsen met een kleine metalen strook. Op die manier kunnen grote zakken er niet meer in. Maar sommigen zetten ze er nu gewoon tegen. En het zijn heus niet allemaal toeristen hoor die dat doen, we mogen ook wel eens bij onszelf gaan kijken." Als we de algemene teneur mogen gaan geloven, dan is rondslingerend afval in Menen een immer stijgend probleem maar Mario nuanceert. "Zwerfafval is altijd al een probleem geweest, moest het er niet zijn dan zouden wij ook niet nodig zijn. Wat wel anders is dan vroeger, is dat mensen het veel sneller melden en ook zelf allemaal op facebook zetten. Het lijkt dan wel alsof het hier één grote berg met vuiligheid is maar kijk eens rond je? Het is hier nu toch proper he?"Die snelle meldingen, het is iets waar de Groene Ridders, samen met de gemeente en MIROM enorm op inspelen. Kurt toont ons de tablet waarmee alles gedigitaliseerd wordt. "Wanneer de stadswachten iets zien, dan melden ze dat en wordt dat via die tablet naar ons gestuurd. Zo kunnen we snel reageren wanneer er iets dringend opgekuist moet worden. Het is ook een manier om te proberen sluikstorters in beeld te brengen, wanneer systematisch op dezelfde plaats dezelfde dingen worden gedumpt, dan herkent dat systeem dat en kan er actie ondernomen worden." Maar hoe onderneem je actie tegen iemand die je niet ziet en tegen afval dat maar blijft komen? "Mensen moeten één ding begrijpen en dat is dat afval er niet vanzelf komt." Mario is rechtuit wanneer hierover gesproken wordt. "Wanneer je 's morgens naar een grasperk kijkt en je ziet er lege blikken bier liggen, dan is dat niet omdat ze daar zijn gegroeid maar omdat iemand ze daar heeft gesmeten. Wat baat het dat we een vuilnisbak leegmaken als iemand zijn afval er gewoon naast gooit? Wanneer iedereen, maar dan ook iedereen gaat begrijpen dat afval niet vanzelf naar de prullenbak wandelt, dan pas gaat het probleem definitief van de baan zijn."Voor de Groene Ridders lijkt het er dan ook sterk op dat het een strijd is die ze niet kunnen winnen. En toch zien zij dat anders en gaan dan ook iedere dag gemotiveerd op pad. "We hebben er telkens het raden naar wat we weer gaan vinden", pikt Kurt nog in. "Zo vonden we onlangs een wasmachine met alles erop en eraan. Die mens had ze niet meer nodig dus had ze maar op straat gesmeten, iemand anders ging dat wel opruimen. Wanneer we dan aankomen met onze camionette, dan zie je wel dat mensen ons waarderen voor het werk en uiteindelijk is dat best wel fijn.""We werken van 's morgens vroeg en we lopen door weer en wind maar het is een job die ik graag doe dus mij ga je niet horen klagen", zegt Kurt. Terwijl het gesprek ten einde loopt, is de afval-hotspot ondertussen volledig opgeruimd en ligt het er opnieuw kraaknet bij. "We gaan rap lossen en dan kunnen we naar de volgende plek gaan, we moeten een beetje doordoen", zeggen Mario en Kurt.De strijd tegen het afval is een moeilijke strijd maar aan strijdvaardigheid ontbreekt het onze Groene Ridders alvast niet. Patrick Roose, de bevoegde SP.A-schepen voor Menen, wijst erop dat de strijd tegen het afval een absolute prioriteit is voor het gemeentebestuur. "Van zodra ik mijn taak heb opgenomen, heb ik mijn oor te luisteren gelegd bij onze medewerkers van de vuilophaling. Het was van cruciaal belang te weten hoe zij tegenover de problematiek stonden. Na enkele intensieve gesprekken werden middelen uitgetrokken om bijvoorbeeld de veegmachine te gaan opwaarderen.""Afvalverwerking neemt een grote hap uit het budget, maar het zijn investeringen die voor het gemeentebestuur absoluut noodzakelijk zijn. Opgelet, er moet geïnvesteerd worden maar wel op een slimme manier. Dankzij de feedback en gerichte aanpak slagen we erin Menen proper te houden zonder dat we geld door ramen en deuren gooien."Het aanpakken van de vervuilers zelf, is ook een heikel punt, een punt waar de gemeente vooral wil inzetten sensibiliseren eerder dan op straffen. "We beschikken nu reeds over een aantal tools om vervuilers aan te pakken, zoals de beruchte GAS-boete" klinkt het nog bij schepen Patrick Roose. "Alleen hebben we dan de indruk dat mensen verzuurd worden. Dan gaat het niet meer om de strijd tegen het afval maar om het geld uit de mensen hun zakken te halen. Dat kan anders en beter.""Ons actieplan bevat een aantal meer maatschappelijke sancties, zoals een namiddag mee op pad met onze Groene Ridders. Op die manier zullen vervuilers worden geconfronteerd met de gevolgen van hun daden en zullen ze in de toekomst misschien twee keer nadenken voor ze zwerfvuil achterlaten."