Glenn Delamillieure was 22 toen hij op 23 oktober 2013 aangereden werd door een vorkheftruck in Picanol, waar hij werkte. Hij belandde met zware interne bloedingen in het ziekenhuis, vocht voor zijn leven, maar verloor de strijd.
...

Glenn Delamillieure was 22 toen hij op 23 oktober 2013 aangereden werd door een vorkheftruck in Picanol, waar hij werkte. Hij belandde met zware interne bloedingen in het ziekenhuis, vocht voor zijn leven, maar verloor de strijd."Over de middag kreeg ik op mijn werk telefoon dat er een ongevalletje gebeurd was", vertelt mama Anneke. "Glenn was zwaar gekwetst aan de schouder en had een hoofdwonde. Ze vroegen of ik naar het ziekenhuis kon komen. Daar kwam de spoedarts me zeggen dat ze volop met hem bezig waren en dat hij nog een paar keer door het oog van de naald zou moeten kruipen. Om 14.02 uur kwam dan toch het harde verdict: Glenn had het niet gehaald. Hij had tot tweemaal toe een hartstilstand gekregen als gevolg van het bloedverlies door de inwendige bloedingen."Herinnering levend houdenAnneke ondernam verschillende initiatieven om de herinnering aan Glenn levend te houden. "De Facebookpagina 'RIP Glenn Delamillieure' heb ik niet zelf opgericht, maar na een tijdje konden we achterhalen wie wel. Het ging om een vriend van Glenn uit onze straat. Wij vonden het een prachtig initiatief en die jongen ging er meteen mee akkoord om de rechten op de pagina aan ons door te geven. Voor ons is dat een dagboek."Maar Anneke gaat nog verder. "Ik heb een tatoeage laten zetten op mijn rug met de as van Glenn", vertelt ze. "Het is een grote gestileerde 'G' met enkele vogeltjes die wegvliegen. Ook zijn zus heeft zo'n tatoeage. Op 19 september 2014 hebben we een herdenking voor Glenn georganiseerd in het Stationshuis in Merkem. Maar daar wilden we niet dat het alleen om Glenn ging. We hadden een doek opgehangen met foto's van vijf andere jonge gasten die veel te jong gestorven waren. Ook hun ouders waren aanwezig. Dat ging om mensen die we hebben leren kennen doordat ze ongeveer hetzelfde meegemaakt hebben als wij."Sinds kort is ook de gezinswagen aangepast als eerbetoon voor Glenn. "We lieten een gepersonaliseerde nummerplaat maken. Op die manier gaat Glenn altijd met ons mee als we ergens naartoe gaan. Het is een eerbetoon voor het leven. Ik wil nooit meer veranderen van nummerplaat. Een gepersonaliseerde nummerplaat met mijn eigen naam zou ik niet willen, maar hier voelen we ons wel goed bij."Lees hierover meer in Krant van West-Vlaanderen, Het Wekelijks Nieuws editie West.