Op 3 september 2001 reed Gilles, toen 16 jaar, zoals gewoonlijk met de brommer van school naar huis. Wat tot dan toe een normale dag was geweest, veranderde in een drama toen hij als eerste op de plaats van een ongeval aankwam. Een auto was op enkele honderden meters van zijn huis tegen een boom geknald. De inzittende bleek Olivier Wynant, de oudere broer van Gilles te zijn. Alle hulp kwam te laat. De jongeman overleed een maand voor zijn 20ste verjaardag en werd begraven op Hoog Kortrijk. "Ik weet nog dat ik mijn brommer langs de kant heb gegooid en ben beginnen lopen", vertelt Gilles, dik 18 jaar later, op zijn 35ste. "Dat ongeval heeft ons leven voor altijd veranderd. Vooral dat van mijn mama. De dood van Olivier heeft haar gebroken, ze zal nooit meer dezelfde zijn. Eerlijk? We zijn erg blij en dankbaar dat ze er nog is. Vlak na het ongeval vreesden we ook voor haar voor het ergste."
...

Op 3 september 2001 reed Gilles, toen 16 jaar, zoals gewoonlijk met de brommer van school naar huis. Wat tot dan toe een normale dag was geweest, veranderde in een drama toen hij als eerste op de plaats van een ongeval aankwam. Een auto was op enkele honderden meters van zijn huis tegen een boom geknald. De inzittende bleek Olivier Wynant, de oudere broer van Gilles te zijn. Alle hulp kwam te laat. De jongeman overleed een maand voor zijn 20ste verjaardag en werd begraven op Hoog Kortrijk. "Ik weet nog dat ik mijn brommer langs de kant heb gegooid en ben beginnen lopen", vertelt Gilles, dik 18 jaar later, op zijn 35ste. "Dat ongeval heeft ons leven voor altijd veranderd. Vooral dat van mijn mama. De dood van Olivier heeft haar gebroken, ze zal nooit meer dezelfde zijn. Eerlijk? We zijn erg blij en dankbaar dat ze er nog is. Vlak na het ongeval vreesden we ook voor haar voor het ergste." De ouders van Gilles bezoeken het graf van hun zoon nog geregeld. Zeker rond Allerheiligen. Maar zelf heeft de papa van twee daar minder behoefte aan. "Natuurlijk mis ik Olivier enorm. Mijn kindjes zullen hun nonkel nooit leren kennen. Dat doet pijn. Maar ik wil niet dat ze hem vergeten. We hadden een goede band, al werd er wel eens geruzied. Op die leeftijd is dat normaal, hé. Ik geloof graag dat we met ouder worden ook beter overeen zouden komen Maar dat zal ik nooit weten." Een hoekje in de woonkamer van Gilles en zijn gezin is volledig gewijd aan zijn broer. "Zo herdenk ik hem het liefst. Dicht bij mij en in alle rust. Het gebeurt wel eens dat we zijn graf op 't Hoge bezoeken. Maar daar hebben we geen herinneringen aan hem. Iedereen heeft er een steen van een meter op een meter, met zijn of haar naam en twee data erop. Heel koud en kil allemaal. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het mooi dat iedereen daar gelijk is voor de wet. En ook de moderne sfeer die er hangt vind ik best oké. Maar ik heb mijn broer liever dicht bij mij. Ook aan al die andere mensen op het kerkhof heb ik geen boodschap." "Ik denk dat veel mensen een herdenkingshoekje hebben zoals dat van ons. Die bestaan in alle maten en vormen en durven al eens wat kitscherig zijn", glimlacht Gilles. "Mensen hebben graag iets om naar te kijken, om vast te pakken, als ze aan het rouwen zijn." Net dat gegeven bracht hem op het idee van de Memorialboxx, een houten doosje waar de naam van de overledene in gegraveerd wordt. "Daar kan je je eigen souvenirs in bewaren zoals foto's en persoonlijke spullen. Ik bewaar er bijvoorbeeld het horloge van Olivier in. Of je kan ons al wat foto's opsturen, dan printen wij die af en bezorgen we ze samen met het doosje. Ook een fotohouder met de handtekening van de overledene is een optie. Veel mensen houden het doodsprentje bij als herinnering. Ook ik deed dat. Maar na 18 jaar wil je wel eens naar een andere foto kijken. Op die manier kan dat gemakkelijk." Gilles ontwierp ook twee theelichthouders in de vorm van een traan die je samen met de Memorialboxx kan aankopen. "Veel mensen branden nog graag een kaarsje. Het blijft een traditie", verduidelijkt hij. De Memorialboxx is pas sinds deze week officieel te koop, maar er is al veel interesse. Begrafenisondernemers zien wel brood in het idee, maar ook particulieren reageren positief. "Veel mensen vertellen spontaan hun verhaal aan mij", aldus Gilles. "Ook met die verhalen wil ik in de toekomst iets doen Ik werk op dit moment aan een digitaal platform waar mensen hun verhaal kwijt kunnen. Vooral voor de generatie na die van ons kan dat van belang zijn. Die zie je amper nog opkijken van hun smartphones", glimlacht hij. "Ik heb de indruk dat er in de sector steeds meer zulke initiatieven zijn. Slachtofferhulp bestond wel al toen Olivier stierf, maar veel had je daar toen niet aan. Nu hoor ik van mensen dat ze wel geholpen worden. Laatst las ik over een pakket voor kinderen dat hen helpt omgaan met verlies. Mensen hebben nood aan dat soort zaken. Ik wil op mijn manier, mensen die iemand dierbaar verloren hebben, helpen. Herinneringen zijn een grote houvast. En ze helpen om het verlies en het gemis van een dierbare te verlichten." Nog tot eind dit jaar kan je de Memorialboxx rechtstreeks bij Gilles bestellen via zijn website www.memorialboxx.com. Daarna zullen de gedenkdozen verkrijgbaar zijn bij verschillende begrafenisondernemers en gespecialiseerde websites. Lanceringsprijzen variëren van 50 tot 150 euro, afhankelijk van het model. "Eens ik uit de beginfase ben met mijn bedrijfje wil ik alle eventuele opbrengsten graag schenken aan een goed doel", besluit Gilles.