"In 2010, tijdens mijn tweede jaar industrieel productontwerpen aan de Howest in Kortrijk, ging ik op Erasmus naar Avilés in Spanje", begint Gilles. "Tijdens een rondleiding op school werd ik aan Belén voorgesteld als haar nieuwe klasgenoot. Ze toonde aanvankelijk maar weinig reactie. Ik weet nog dat ik me bijzonder welkom voelde." (lacht, red.) "De volgende twee weken konden we onze ogen niet van elkaar afhouden. Tijdens een avondje stappen volgde onze eerste kus."

Vliegen

"De volgende zes maanden zaten we bijna constant samen: in de les, voor groepswerken, om uit te gaan... Zo leerden we elkaar zeer snel kennen. Toen mijn Erasmus er bijna opzat, vroeg Belén mij of we een koppel zouden blijven. Ik vertelde haar dat ik ervan overtuigd was dat een langeafstandsrelatie niet werkt. Dat geloof ik nog altijd. Een relatie slaagt enkel als je elkaar regelmatig ziet." Belén pikt in: "Daarom besliste ik om het jaar nadien op Erasmus te komen naar Kortrijk voor zes maanden. Die periode was niet eenvoudig. Ik kende amper Nederlands, maar op mijn stage bij Bolwerk moest ik zelfstandig klanten bedienen. Eenmaal mijn Erasmus erop zat, brak een erg lastige periode aan. Ik reisde vaak naar België, aangezien Gilles hier een job had. Bij elk afscheid van elkaar in de luchthaven moesten we huilen. Keer op keer. Het was verschrikkelijk, want we wisten meestal niet wanneer we elkaar zouden terugzien. Vier jaar heen en weer vliegen tussen België en Spanje, dat was de hel!"

Bij elk afscheid van elkaar in de luchthaven moesten we huilen

"In het begin kreeg ik steeds de vraag: 'Wat heeft een Belg dat een Spanjaard niet heeft?'", aldus Belén in uitstekend Nederlands. "Spanjaarden zijn echte familiemensen. Vooral mijn papa Miguel Angel en broers waren erg beschermend. Toch lieten ze mij begaan. Mijn mama Maria vond Gilles een gentleman. Mijn familie zag snel in hoe goed Gilles zijn best deed, want hij sprak steeds Spaans en kookte zelfs voor hen."

"Omdat Beléns familie veel belang hecht aan tradities en we zo snel mogelijk permanent wilden samen zijn, vroeg ik haar op 18 juli 2013 ten huwelijk", vertelt Gilles. "Op 24 april 2014 zijn we getrouwd in haar geboortedorp Oviedo. De organisatie van het huwelijk en het feest was een grote uitdaging. Belén woonde nog in Spanje, dus moesten we erg veel beslissingen nemen via Skype."

Spaans huwelijk

"Voor het trouwfeest nodigden we 50 Belgen uit naar Spanje. We wilden absoluut niet dat er zich twee grote klieken zouden vormen. Daarom hielden we het feest in een intieme zaal en plaatsten we aan elke tafel Belgen én Spanjaarden. Zo leerde iedereen elkaar kennen. De Spaanse dj had zich goed voorbereid met Belgische muziek. Op een bepaald moment draaide hij 'Dos Cervezas' van Tom Waes. Alle Spanjaarden lachten zich een breuk. Dat liedje blijft me nu nog achtervolgen." Uiteindelijk koos Belén voor België. "Drie dagen na ons huwelijk ben ik met Gilles verhuisd naar Kortrijk. Er gingen superveel emoties door me heen: vreugde, angst, spanning... Voor de eerste keer reisde ik naar België zonder een retourticket op zak..."

(Foto SPZ)

"Op 21 december 2015 is onze dochter Eva geboren. Nu wonen we met z'n drietjes in de Graaf Gwijde Van Namenstraat in Kortrijk. Gilles werkt als storemanager bij Overstock in Brugge, ik als verkoopster bij H&M in Kortrijk. Ook al heb ik hier een job en mijn dochtertje en mijn man bij me, Spanje voelt aan als mijn echte thuis. Het is dan ook onze stille droom om in de verre toekomst naar Spanje te verhuizen."

(SP)