Willy Vannieuwkerke is na een jaar revalidatie weer thuis

(foto EV) © Eric VANHOOREN
Redactie KW

Dat een covidbesmetting verwoestend kan uithalen heeft Willy Vannieuwkerke (67) uit de Bavostraat aan den lijve ondervonden. In oktober 2021 liep hij een ernstige infectie op. Hij werd opgenomen op de dienst intensieve zorgen waar hij beademd werd, maar ontwikkelde er tijdens zijn verblijf een trombose met zuurstoftekort in de hersenen. Meer dan een jaar later is Willy terug thuis.

Willy heeft een lange weg achter de rug. Na zijn revalidatieperiode in het ziekenhuis, was de zorg die op de schouders van zijn echtgenote Nadine Vanhecke terecht kwam, te zwaar. Op 2 mei werd Willy na zijn ontslag uit het revalidatiecentrum, opgenomen in het wzc ‘t Meunyckenhof.

Vechten

“Toen Willy na zes maanden geen vooruitgang meer boekte en naar het Meunyckenhof moest, stortte mijn wereld in. Want daarmee was de hoop mijn man terug thuis te hebben volledig weg”, steekt echtgenote Nadine Vanhecke van wal. “Achteraf blijkt dit een zegen te zijn geweest, want eenmaal terug in een familiale sfeer met sociaal contact, ging Willy zienderogen vooruit. De talrijke bezoekjes van familie en vrienden deden hem enorm veel deugd en motiveerden hem om te blijven vechten. Vooral de bezoekjes van zijn kleinkinderen die hem in het ziekenhuis niet konden bezoeken door de coronamaatregelen, verrichtten wonderen.”

“Al snel werd duidelijk dat Willy in het woonzorgcentrum nog niet op zijn plaats was. Maar hoe moest het dan verder? De motivatie van Willy en zijn familie was opmerkelijk”, pikt Stephanie Deprez, algemeen directeur in.

Emily

“We gingen een intense samenwerking aan met logopediste Emily Hollevoet, die een heel belangrijke rol zou spelen in de revalidatie van Willy”, vervolgt Stephanie. “Samen met onze chef-kok vertaalde zij de behoeftes van Willy in waardige maaltijdmomenten met de medebewoners. Het was met kleine stapjes in een overgang van het eten van pudding en fingerfood naar uiteindelijk vast voedsel.”

“De kinesisten en ergotherapeuten van het wzc, evenals het zorgteam zorgden voor een individueel revalidatieplan. Samen met Willy werden er stap voor stap doelstellingen bepaald, en kleine en grote successen gevierd”, besluit Stephanie trots. “We zijn dan ook zeer verheugd dat wij dit verhaal kunnen brengen en hiermee ook de zorg in het algemeen, positief in beeld kunnen brengen.”

Lees meer over:

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.