Marja Ransdorp beantwoordt vragen rond autisme: “ouders zoeken naar erkenning”

Marja Ransdorp: “Zelf noem ik mij een coach, maar eigenlijk ben ik een therapeute.” © ML
Redactie KW

Woensdag 4 mei zette de bibliotheek haar deuren open voor het oudercafé ‘autisme in het gezin’. Dit om ouders die een kind met autisme hebben, te helpen. Autismecoach Marja Ransdorp (48) was hier aanwezig en vertelde waarom het belangrijk is om verbinding te maken tussen de verschillende ouders met kinderen met autisme.

“De eerste keer dat ik dit deed, was in 2020 in Zwevegem. Dit was toen met 20 mensen. Beperkt weliswaar, door corona. Nu is het de eerste keer dat ik dit in Avelgem doe. Ik vind het belangrijk dat hier tijd in geïnvesteerd wordt, er hangt nog een veel te stereotiep beeld rond autisme.”

“Veel mensen weten ook niet wat autisme precies is en ouders zoeken vaak erkenning. Die erkenning krijgen ze vaak door met andere ouders in dialoog te gaan, want vaak voelen de ouders zich toch alleen. Ook daarom maakt het mij niet zoveel uit hoeveel mensen er bij zo’n sessie zijn. In een groep met 20 mensen kan je vaker verbinding zoeken en vinden bij elkaar, iets wat al veel moeilijker is bij een groep van 100 personen.”

Marja vertelde over haar loopbaan als autismecoach.

“Zelf noem ik mij een coach, maar eigenlijk ben ik een therapeute. Ik noem mezelf niet zo omdat ik ‘coach’ laagdrempeliger vind klinken. Eerst werkte ik 20 jaar in Nederland in een stichting, maar ik ben naar hier verhuisd en nu ben ik vijf jaar zelfstandig.”

Individueel

Ze zei dat ze zeer individueel en persoonlijk werk verrichtte.

“Ik heb geen leeftijdsgrens, dus zowel ouders met kinderen met autisme als volwassenen met autisme komen bij mij langs.”

“Als het over kleinere kinderen gaat, dan heb ik liever dat eerst de ouders zonder het kind bij mij komen. Dit omdat we toch de hele tijd over het kind praten en ook moeilijke woorden gebruiken en stel de ouders voelen zich toch niet 100% op hun gemak bij mij, dan moet het kind weer naar een andere therapeut. Als het over jongeren gaat, dan mogen ze natuurlijk wel meekomen.”

“Na het eerste gesprek met de ouders, heb ik een ontmoetingsmoment met het kind zelf en daarna zien we of we de begeleiding voortzetten. Ik ben blij dat ik iedereen kan helpen. Geen vraag is te moeilijk.”

Samen hulp zoeken

“Stel ik kan toch niet de juiste hulp bieden, dan ga ik samen met de ouders op zoek naar iemand die hen beter kan helpen.”

Een meerwaarde is dit dus zeker te noemen. Veel ouders konden er met hun vragen terecht en Marja beantwoordde ze met veel plezier.

(ML)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.