https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Gezinsbond Veurne viert honderdste verjaardag: “Wij zijn de vakbond van de gezinnen”

We herkennen v.l.n.r. voorzitter Herman Figoureux, spaarverantwoordelijke Gerda Brouckaert, secretaris Marirène Geldhof en Frans Cokelaere (verantwoordelijke sociale actie en gezinspolitiek). © MVO
Myriam Van den Putte
Myriam Van den Putte Journaliste Het Wekelijks Nieuws

De Gezinsbond van Veurne is een van de eerste die de 100ste verjaardag van de organisatie met een feestelijk evenement in de kijker zette. Eigenlijk was er een groots verjaardagsfeest gepland vorig jaar, want het was in 1920 dat de toenmalige Bond der Kroostrijke Gezinnen van België boven de doopvont werd gehouden. Maar zoals massa’s activiteiten viel ook dit jubileumfeest door corona in het water.

“In de gouden jaren telde deze afdeling zo’n 900 gezinnen”, zegt huidig voorzitter Herman Figoureux (59). “Momenteel zijn dat er nog zo’n 500. Uiteraard zijn de tijden veranderd, maar corona heeft ook schuld aan deze dalende trend. We moesten heel wat activiteiten schrappen. Mensen willen natuurlijk iets tastbaars voor hun lidgeld, hoewel dit voor een gezin toch het bescheiden bedrag van 42 euro per jaar is.”

“We willen ook wel eens benadrukken dat het al lang verleden tijd is dat je een ‘kroostrijk’ gezin moet zijn om lid te kunnen worden. De gezinssamenstelling is tegenwoordig geëvolueerd en complexer geworden, met pluskinderen enz. Het is geen voorwaarde dat je als lid kinderen moet hebben. Iedereen is welkom, jong of oud, ook alleenstaanden…”

Niemand van het huidige bestuur weet nog exact wie in regio Veurne 100 jaar geleden de initiatiefnemer is geweest om de lokale afdeling van de Bond der Kroostrijke Gezinnen op te richten. Op nationaal vlak werd de aanzet gegeven in 1920, in de vorm van een manifest. Na een eeuw telt de Gezinsbond ruim 200.000 gezinnen, in 900 afdelingen met bijna 12.000 vrijwilligers. Al die afdelingen samen organiseren in een ‘normaal’ jaar zo’n 8.000 activiteiten die meer dan 1 miljoen deelnemers aantrekken.

Zegeltjes sparen

Heel wat mensen associëren de Gezinsbond nog altijd met het legendarische ‘zegeltjes sparen’. Het idee om leden korting te geven bij lokale handelaars was er al sinds het prille begin, in 1921. In 1948 ontstond het ‘stelsel van de kortingszegels’ en deelden handelaars kleefzegeltjes uit aan de gezinnen. Meer dan 40 jaar lang bleven de gezinszegeltjes bestaan, tot ze in 2002 vervangen werden door een spaarkaart en elektronisch kortingsysteem. Daar weet Gerda Brouckaert (63) alles van. Ze is al meer dan 30 jaar lid van de Gezinsbond en ‘zegeltjesafgevaarde’ van de lokale afdeling.

“Ik moest controleren of alle zegelboekjes die de handelaars inleverden wel correct waren volgeplakt, want als dat niet zo was, dan moesten we zelf ‘bijpassen’”, vertelt Gerda. Die zegeltjes zijn altijd een succes geweest. Het was voor veel mensen een manier om te sparen en te leren sparen. Ze spaarden de zegeltjes op tegen grotere uitgaven, zoals cadeautjes kopen met Sinterklaas. Dat systeem was toen echt een monopolie van de Gezinsbond.”

“In de beginjaren kregen moeders met tien of meer kinderen een oorkonde”

“Met de digitale ommekeer kwam daar verandering in. Sommige handelaars haakten af, want ze moesten ook nog eens investeren in een terminal, en we hadden ook niet meer dat speciale kortingsmonopolie.”

Gerda zette zich ook in als vrijwilliger om jonge mama’s in het moederhuis te gaan bezoeken. “Dan legde ik uit wat de voordelen van de Gezinsbond waren, zoals het feit dat ze bij de geboorte van een eerste kind het eerste jaar gratis lid konden zijn. Maar die materniteitsbezoeken zijn compleet verwaterd. Door de privacywetgeving krijgen we geen toegang meer tot persoonsgegevens en door corona mochten we helemaal niemand meer bezoeken in ziekenhuizen. En het is dat persoonlijke contact met mensen dat zo belangrijk is!”

“Dat merken we op al onze activiteiten die we organiseren”, zeggen voorzitter Herman en bestuurslid en erevoorzitter Frans Cokelaere (70). “De leden kenden elkaar, er was een echt groepsgevoel. Op onze algemene jaarvergadering, die altijd rond Sint-Maarten viel, was het een traditie dat we koeken uitdeelden in functie van het aantal kinderen in een gezin. Dat was altijd een gigantisch succes!”

Frans blijkt zich ook nog het meeste te herinneren van de ontstaansgeschiedenis. “Veurne is altijd een van de meest bloeiende afdelingen van de Gezinsbond geweest”, verzekert hij. “Er zijn ook herstructureringen geweest, gewesten fusioneerden, we zijn gegroeid naar grotere samenwerkingen… maar de bijzondere waarde van de Gezinsbond is altijd de emancipatie van de gezinnen gebleven.”

Veel gerealiseerd

“We mogen gerust zeggen dat de Gezinsbond zo’n beetje de ‘vakbond van de gezinnen’ is. In de loop der jaren hebben we dan ook heel wat gerealiseerd: gezinnen konden goedkoper huizen kopen en leningen krijgen, we hebben ons ingezet voor de kinderbijslag en we hebben een bijzonder sterke en goed gedocumenteerde studiedienst. Voor belangrijke beslissingen die met ‘gezinnen’ te maken hebben, raadpleegt de nationale overheid altijd de Gezinsbond!”

Er is dus inderdaad heel wat veranderd sedert de beginjaren, toen er nog een ‘Landdag van het Vlaams Verbond van Kroostrijke Gezinnen’ werd georganiseerd waar moeders met tien of meer kinderen een ereteken of een oorkonde kregen. Veurnaar Henk Debaenst, gewestelijk afgevaardigde, vond nog zo’n familie-erfstuk terug: een oorkonde voor ‘mevrouw Debaenst, moeder van twaalf kinderen. Het ereteken stelde een kind voor, gedragen door liefhebbende handen van de moeder, met verder een druiventros als teken van vruchtbaarheid en verstrengelde ringen als symbool van onverbreekbare trouw.

Een oorkonde uit 1968. Mevrouw Debaenst was op dat moment moeder van 12 kinderen.
Een oorkonde uit 1968. Mevrouw Debaenst was op dat moment moeder van 12 kinderen. © repro MVO

Frans en Herman willen ook enkele voorgangers in de kijker zetten: “In onze regio was ongetwijfeld inspecteur Nollet een van de pioniers en waarschijnlijk stichter van afdeling Veurne, later opgevolgd door zijn zoon Godfried. Ook Robert Catteeuw mogen we niet vergeten, ons oudste bestuurslid, en Gerard Goens!”

Oprichter van GOSA

“Ook Gerard Claeys was een bijzonder actief lid, ook voor het gewest en op nationaal vlak. Hij was de initiatiefnemer voor GOSA, die daguitstappen voor grootouders en senioren organiseert. En de lijst met namen van mensen die zich enorm hebben ingezet is zo lang dat we ze helaas niet allemaal kunnen opnoemen. Maar we zoeken nog altijd nieuwe leden en mensen die zich willen inzetten om de toekomst van onze mooie organisatie, de Gezinsbond, te verzekeren!”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.