Slecht nieuws voor wenspapa Sybe (30), ethische commissie geeft globaal negatief advies: “Mijn hart voelt gebroken”

Sybe Vandemeulebroucke moet zijn wens op alleenstaande papa te worden, noodgedwongen even op pauze zetten. © GF
Philippe Verhaest

Na een lange weg richting draagmoeder en eiceldonor kon Kuurnenaar Sybe Vandemeulebroucke in maart een traject opstarten op alleenstaande vader te worden. Vandaag kreeg de kleuterleider jammer genoeg slecht nieuws te horen: de ethische commissie van het UZ Gent heeft een negatief advies gegeven voor zowel alleenstaande mannen en vrouwen die zelf geen kind kunnen baren, aldus Sybe.

Sybe Vandemeulebroucke, een toegewijde kleuterleider uit Kuurne, heeft een erg grote kinderwens. Hij is al pleegpapa, maar droomt van een eigen zoon of dochter. In februari deelde hij zijn verhaal met de wereld, een maand later startte hij zijn traject aan het UZ Gent op.

Als eerste alleenstaande man wilde Sybe met de hulp van een draagmoeder en een eiceldonor papa worden. “Ik besef dat niet iedereen voorstander zal zijn, maar in mijn omgeving is de steun enorm” klonk het toen. “Ik voel dat ze achter mij staan, dat is heel belangrijk voor me.”

Gebroken hart

Omdat Sybes plannen voor een compleet nieuwe aanvraag zorgden, moesten die ook langs de ethische commissie van het ziekenhuis passeren. De beslissing liet even op zich wachten, nu volgde er jammer genoeg slecht nieuws voor Sybe.

Het negatief advies komt als een mokerslag binnen bij de Kuurnenaar, deelt hij in een emotionele post op Instagram. “Mijn hart voelt gebroken. Ik weet niet hoe ik het in woorden kan zeggen”, schrijft hij. “Ik voel mij momenteel echt slecht. Er gaat ook heel erg veel door mijn hoofd momenteel.”

Hier staat ingevoegde content die informatie op uw apparaat wil opslaan en/of openen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

“Vandaag kreeg ik het slechte nieuws dat de ethische commissie beslist heeft om een negatief advies te geven en daarmee alle alleenstaande wensouders die via draagmoederschap een kindje willen, niet te ondersteunen. Momenteel is het in mijn hoofd nog veel te onduidelijk hoe en wat en waarom… Maar binnenkort ben ik er zeker van dat ik wel zal kunnen uitleggen waarom deze beslissing gevallen is.”

“Al heb ik daar momenteel niet zoveel boodschap aan. Ik laat eventjes alle emoties los om later de moed terug te vinden om opnieuw op zoektocht te gaan en toch papa te worden. Want dat is het allerliefste wat ik wil.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.