Gerarda Desmedt (89) is getrouwd met Julien Carlier (84). Vroeger woonden ze in Hulste. Julien werkte 35 jaar in San Marino in Hulste. Samen waren ze er zelfs tien jaar conciërge. Toen Gerarda met pensioen ging, bleef Julien nog een tijdje doorwerken maar ze verhuisden wel al naar een appartement in Residentie Beukenhof in Ingelmunster. "Ik was toen 60 jaar en begon aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven", vertelt Gerarda. "Het was wel even wennen. Tot dan was ik altijd bezig en nu had ik plots niets meer omhanden. Omdat schilderen me aansprak, volgde ik twee jaar lessen in de Kunstacademie in Ingelmunster. Ik was er één van de oudste leerlingen. Ik h...

Gerarda Desmedt (89) is getrouwd met Julien Carlier (84). Vroeger woonden ze in Hulste. Julien werkte 35 jaar in San Marino in Hulste. Samen waren ze er zelfs tien jaar conciërge. Toen Gerarda met pensioen ging, bleef Julien nog een tijdje doorwerken maar ze verhuisden wel al naar een appartement in Residentie Beukenhof in Ingelmunster. "Ik was toen 60 jaar en begon aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven", vertelt Gerarda. "Het was wel even wennen. Tot dan was ik altijd bezig en nu had ik plots niets meer omhanden. Omdat schilderen me aansprak, volgde ik twee jaar lessen in de Kunstacademie in Ingelmunster. Ik was er één van de oudste leerlingen. Ik had nog nooit geschilderd, maar toch besloot ik me eraan te wagen. Het was zeker niet gemakkelijk. In de Kunstacademie leerden we de basis aan. We kregen opdrachten die we moesten uitvoeren, maar we mochten ook vrije werken schilderen. Na twee jaar ben ik noodgedwongen moeten stoppen aan de Kunstacademie. Ik maakte een val en moest herstellen van een gebroken rib. Dit duurde een tijdje, zodat ik niet meer terug keerde naar de lessen."Alhoewel Gerarda Desmedt maar twee jaar naar de Kunstacademie trok, is ze toch altijd verder blijven schilderen. "Dat is nu al bijna 30 jaar", glimlacht ze. "Veel mensen weten dat wellicht niet, want ik loop daar niet mee te koop. Met de Kunstacademie heb ik één keer tentoongesteld in de Sint-Amandskerk, maar daarna nooit meer. Waarom niet? Och, ik weet het eigenlijk niet", zegt Gerarda. Echtgenoot Julien pikt in: "Ze denkt dat haar schilderijen niet mooi genoeg zijn. Maar ik vind het wel prachtige en kleurrijke exemplaren." Gerarda knikt en geeft toe dat ze niet graag uitpakt met haar hobby. "Kunsttentoonstellingen zoals Kunstblik interesseren mij wel, maar ik ben niet zo'n grote kenner. Ik kan daar dus geen uren rondlopen."Gerarda schildert altijd in haar appartement en dan vooral wanneer haar man even de deur uit is. In de zomerperiode is hij vaak te vinden in zijn tuintje van Tuinhier aan de achterzijde van de vroegere pastorie. "Als mijn man gaan tuinieren is of aan het werken is in onze kelder, dan neem ik mijn schildersezel. Ik schilder met acryl en start altijd met een tekening, waarna ik alles van de nodige kleuren voorzie. Ik baseer me op een foto van een persoon of een fotokaart. Zie ik iets in een boek dat mij aanspreekt, dan schilder ik dat ook na. Ik kan er mij een hele namiddag mee bezighouden, maar ik schilder wel niet iedere dag. Het huishouden moet tenslotte ook gedaan worden en ik hou me ook graag bezig met woordzoekers. Toch wordt de schildersezel wekelijks uitgehaald om iets op doek te plaatsen.""Het artistieke zit toch wel wat in de familie", vertelt Gerarda Desmedt. "Dochter Sabine (56), die getrouwd is met Bernard Deforce en in Torhout woont, maakt al jaren grote en kleine beeldhouwwerken. Kleindochter Joke (28) uit Gullegem heeft ook de kunstmicrobe te pakken. Maar ik was de eerste die ermee begon."Gerarda hoopt nog lang te kunnen schilderen. "Ik ben 89. Ik droeg vele jaren een bril. Na een operatie aan cataract moest ik geen bril meer dragen. Mijn ogen zijn nog goed en dat is belangrijk, want schilderen is fijn werk. Ik heb gelukkig ook nog geen last van trillende vingers, anders zou ik mijn hobby moeten opgeven", besluit Gerarda.