Gabriel Sbaraini Nascimento Moura kwam op 23 augustus in België aan. Enkele dagen later werd hij voorgesteld aan Stijn en Kim. "Via vrienden kwamen we in contact met AFS en we hadden zeker interesse om ooit te fungeren als gastgezin. Maar begin augustus kregen we dan plots een telefoontje van de organisatie. Ze zochten snel nog een gezin voor een gaststudent", aldus Stijn. Met de klap kreeg Gabriel er een klein broertje bij. "Marcel is nog maar 1,5 jaar. Hij brabbelt al een beetje, maar echt praten doet hij nog niet. Hij...

Gabriel Sbaraini Nascimento Moura kwam op 23 augustus in België aan. Enkele dagen later werd hij voorgesteld aan Stijn en Kim. "Via vrienden kwamen we in contact met AFS en we hadden zeker interesse om ooit te fungeren als gastgezin. Maar begin augustus kregen we dan plots een telefoontje van de organisatie. Ze zochten snel nog een gezin voor een gaststudent", aldus Stijn. Met de klap kreeg Gabriel er een klein broertje bij. "Marcel is nog maar 1,5 jaar. Hij brabbelt al een beetje, maar echt praten doet hij nog niet. Hij ziet Gabriel ook wat als een grote broer", pikt Kim in. De communicatie in het gezin verloopt nu in het Engels. Gabriel leert ondertussen Nederlands. "Ik volg de opleiding Humane Wetenschappen aan het College van Ieper. Interessant, maar niet altijd gemakkelijk door de taalbarrière. Met AFS volg ik twee keer per week een taalcursus. Die verschillende dialecten begrijp ik wel niet zo goed. Of ik al wat West-Vlaams ken? Het woordje 'bere', maar voor de rest is er nog werk aan."Gabriel woont in Lajeado, een stad van ongeveer 72.000 inwoners. Het verschil met het kleine Hollebeke is dus groot. "Mijn stad kan je vergelijken met Kortrijk. Maar ik vind Hollebeke wel leuk. Ieper kende ik wel al op voorhand. Ik ben geïnteresseerd in geschiedenis en las over de rol van de stad in de Eerste Wereldoorlog." De eerste weken was het toch wat wennen voor Gabriel. "De mensen zijn hier veel afstandelijker. In Brazilië zijn onze leerkrachten bijvoorbeeld een vriend van ons. Het verkeer verloopt hier wel veel veiliger. Hier kan ik zonder gevaar naar school fietsen. Ook in het algemeen is het in België veiliger. Bij ons heb je veel criminaliteit. Onze kranten staan iedere dag vol met moorden." Ook qua eten zijn er toch wat verschillen. "Jullie eten veel brood en aardappelen. In Brazilië hebben we een typisch gerecht met bonen en rijst. Zelf ben ik verlekkerd op jullie frieten en chocolade", vervolgt Gabriel. "Hij is ondertussen vlot aangepast, maar eerst snapte hij de bedoeling van washandjes niet. Voor vier dagen dacht hij dat handdoeken waren", zegt Stijn met een lach. "Het is een plezier om hem in huis te hebben. Hij trekt zijn plan en is heel nieuwsgierig", vult Kim aan.Tot juli 2020 blijft Gabriel nog in België. Hij heeft geen last van heimwee naar Brazilië, maar mist zijn gezin toch wat. "Gelukkig kunnen we via social media contact houden. Mijn vijf honden mis ik nog het meest", legt Gabriel uit. "Wie hebben hier wel een kat, maar die is niet zo sociaal", pikt Kim snel in. Nu de winter nadert, hoopt Gabriel om voor het eerst sneeuw te zien. "Dat zou een droom zijn die uitkomt." (SD)