Zelf is Freddy misschien niet de oudste schutter van de gilde, maar toch wel diegene met de langste staat van dienst. "Ik ben bij de Sint-Sebastiaanschutters beland omdat die sport een familietraditie is. Zowat heel mijn familie was of is ooit actief als boogschutter", legt Freddy uit. "Zowel mijn grootvader, vader en mijn...

Zelf is Freddy misschien niet de oudste schutter van de gilde, maar toch wel diegene met de langste staat van dienst. "Ik ben bij de Sint-Sebastiaanschutters beland omdat die sport een familietraditie is. Zowat heel mijn familie was of is ooit actief als boogschutter", legt Freddy uit. "Zowel mijn grootvader, vader en mijn broer deden aan boogschieten. Mijn schoonzoon, mijn zoon en ikzelf zijn trouwens nu nog altijd zeer actief binnen de gilde. Mijn schoonzoon is nu hoofdman, in het schuttersjargon een andere naam voor voorzitter. Zelf ben ik deken of ondervoorzitter. Ik spring in waar nodig. Mijn zoon is de schatbewaarder en zo blijft het nog steeds een familiegebeuren." "Ik denk dat ik de enige ben die de verhuizing van onze staande wip naar de Keiberg heeft meegemaakt. De staande wip had lang haar thuis op een stuk land van Prosper Dupon en verhuisde naar de Keiberg meer dan 30 jaar geleden", weet Freddy. "Onze liggende wip daarentegen kende heel wat meer omzwervingen. Zo was die een tijd in mijn loods, in hoeve Claeys, 't Wit Paard en De somme. Het is pas twee jaar geleden dat we op de Keiberg onze definitieve thuis hebben gevonden. Hier kunnen we naadloos over gaan van het seizoen van de liggende wip naar die van de staande wip en omgekeerd."Freddy neemt deel beide disciplines: staande en liggende wip. "Tijdens al die jaren als lid heb ik de meeste sire- en kampioenstitels bijeen geraapt. De kiezerstitel echter (drie jaar na elkaar sire, nvdr), daar greep ik telkens naast. Die is me blijkbaar niet gegund", lacht Freddy. "Maar niet getreurd, zo lang ik me goed voel, blijf ik voortdoen." (RI)