Noël Verougstraete werd een maand geleden op 3 augustus 60 jaar. Op 31 augustus, de laatste dag van de grote vakantie, haspelde hij zijn laatste werkdag af in de Cityscoop in Roeselare. De filmoperator, die er dus telkens voor zorgde dat de bioscoopgangers hun film te zien kregen, is een bescheiden man. Ons bezoekje is onverwacht. Veel tijd heeft hij niet, want hij moet de trein naar Kortrijk zien te halen. Daar woont hij in de Wijngaardstraat. "Niet ver van de K", situeert hij. Maar dit keer zal hij een trein later moeten nemen. "Ik heb de NMBS al verwittigd", knipoogt Yves Devriendt, medebestuurder van de Cityscoop. "Want met zijn collega's is ook nog een receptie gepland."
...

Noël Verougstraete werd een maand geleden op 3 augustus 60 jaar. Op 31 augustus, de laatste dag van de grote vakantie, haspelde hij zijn laatste werkdag af in de Cityscoop in Roeselare. De filmoperator, die er dus telkens voor zorgde dat de bioscoopgangers hun film te zien kregen, is een bescheiden man. Ons bezoekje is onverwacht. Veel tijd heeft hij niet, want hij moet de trein naar Kortrijk zien te halen. Daar woont hij in de Wijngaardstraat. "Niet ver van de K", situeert hij. Maar dit keer zal hij een trein later moeten nemen. "Ik heb de NMBS al verwittigd", knipoogt Yves Devriendt, medebestuurder van de Cityscoop. "Want met zijn collega's is ook nog een receptie gepland."Dat vindt Noël allemaal te veel eer. Nochtans werkte hij 35 jaar aan een stuk in de Roeselaarse bioscoop. Zijn carrière in de filmwereld startte nog eerder. Hij begon al op zijn zestiende. "Ik had familie die in cinema Royal op de markt in Kortrijk werkte en ik mocht toen al eens mee naar de werkkamer van de filmoperator. Ik leerde daar de stiel, want een opleiding daarvoor bestond er niet. Na twee jaar in Kortrijk moest ik mijn legerdienst doen. En via gasten die ik daar leerde kennen, kreeg ik een job aangeboden in Gent. In een sekscinema", vertelt hij zonder te verpinken. "Vervolgens werkte ik ook in het Ring Shopping Center waar je cinema Ring 1 en Ring 2 had. Daarna trok ik opnieuw naar Gent. Naar de Decascoop dit keer. Uiteindelijk belandde ik in 1985 in Roeselare, 35 jaar later neem ik dus afscheid."De job van operator is uiteraard ook heel wat veranderd door de jaren heen. "Vroeger kreeg je een kopie van een film aangeleverd. Dat waren toen telkens zes of zeven dozen en die moest je aan elkaar zetten. Je moest daar ook zelf de reclame of de aankondigingen voor andere films tussen plaatsen. Ook de pauze in de film voorzien was een van mijn taken. Dat was eigenlijk manueel werk. En die kopie van een film moest dan vaak de dag erop opnieuw naar een andere bioscoop. Toen bestonden er van elke film maar een aantal kopieën per land. De grootste cinema's kregen die eerst, daarna de kleinere. Tijdens je job was het ook altijd opletten. Het kon al eens gebeuren dat de filmspoel brak of een lamp aan vervanging toe was. Of dat er technisch iets anders verkeerd liep."Noël belandde in Roeselare, toen de naam Cityscoop in gebruik werd genomen (daarvoor heette het zalencomplex Triociné, red.) en in de Gasstraat waar nu de parking is net drie zalen waren bijgebouwd. Zijn job veranderde nog meer toen 20 jaar later de nieuwbouw op de hoek van de Gas- en de Leenstraat geopend werd. "We hadden er het nieuwste materiaal, maar dat betekende ook dat alles digitaal werd. Ik had weinig ervaring met de computer en heb dat allemaal moeten leren. Mijn vroegere kennis van de techniek achter de film is me wel altijd van pas blijven komen. Als operator hadden we door de digitalisering wel minder manueel werk. Eenzelfde film kon nu ook tegelijk in verschillende zalen getoond worden. Voor mij kwam er dus wat tijd vrij en dus hielp ik al eens aan de bar en bij de ticketverkoop of reed ik eens met de kuismachine rond."Hoewel heel wat Roeselarenaars dankzij Noël filmplezier genoten hebben, kent hij hier naar eigen zeggen niet bijster veel volk. "Uiteraard wel de mensen die vaak naar hier kwamen. En op de trein waar ik mee tussen Roeselare en Kortrijk pendelde kennen ze me als Noël van de cinema."Als we even naar anekdotes pulken, blijft het stil bij Noël. "Ik zat vaak alleen in mijn werkruimte", stipt hij aan. Maar aan zijn jaren in de sekscinema in Gent moet hij toch nog herinneringen hebben? En anekdotes van vier decennia geleden zijn toch verjaard, proberen we. "Ik heb er mijn vrouw leren kennen", geeft Noël, die ondertussen gescheiden is, mee. "Toen ik de laatste keer in Gent was, meende ik te zien dat de cinema nog actief was. In mijn tijd was het nog met live optredens", laat hij toch van zijn tong rollen.Het vele volk waartussen hij zich bevond, zal hij naar eigen zeggen niet missen. "Ik kan me goed bezighouden in mijn eentje. Ik verzamel platen en met een vriend ben ik van plan om de rommelmarkten af te schuimen. En uiteraard ben ik ook filmliefhebber." Als we ook even polsen naar zijn favoriete film en muziek, keren we toch een stuk terug in de tijd. "Ik hou van muziek uit de jaren 60 en 70. Komische films met Louis de Funès waren mijn favorieten."Noël nam maandag 31 augustus afscheid van zijn Cityscoop-familie. Zelf is hij de papa van een dochter Natacha en de trotse opa van kleindochter Chanel van 15 maanden.