In 2001 kwam Filip Turpyn de Ooigemse schoolpoort binnen. Hij was ruim twintig jaar leerkracht in de gemeenteschool van Kuurne. "Iemand die overschakelde naar het vrije onderwijs was toen heel vooruitstrevend. Een collega zag de aankondiging en zei me: 't es iets vo gie. Ik woonde toen in Ooigem. Ik had de leeftijd en de ervaring om een nieuwe uitdaging aan te gaan. De verbondenheid met het onderwijs was altijd heel sterk. Ik woog de pro's tegenover de contra's af en besloot ervoor te gaan", vertelt Filip. Onder zijn bewind veranderde de school van naam. Het Vlinderbos werd geboren. "Onze visie is dat een kind zich als een rups moet ontpoppen naar een mooie vliegende vlinder. Iedereen moet de kans ...

In 2001 kwam Filip Turpyn de Ooigemse schoolpoort binnen. Hij was ruim twintig jaar leerkracht in de gemeenteschool van Kuurne. "Iemand die overschakelde naar het vrije onderwijs was toen heel vooruitstrevend. Een collega zag de aankondiging en zei me: 't es iets vo gie. Ik woonde toen in Ooigem. Ik had de leeftijd en de ervaring om een nieuwe uitdaging aan te gaan. De verbondenheid met het onderwijs was altijd heel sterk. Ik woog de pro's tegenover de contra's af en besloot ervoor te gaan", vertelt Filip. Onder zijn bewind veranderde de school van naam. Het Vlinderbos werd geboren. "Onze visie is dat een kind zich als een rups moet ontpoppen naar een mooie vliegende vlinder. Iedereen moet de kans krijgen om zich binnen zijn mogelijkheden te ontwikkelen. Dat verhaal konden we overbrengen naar onze leerkrachten en ook uitdragen naar de ouders en de kinderen." Tijdens de laatste 18 jaar zag de vertrekkende directeur het onderwijs als instituut veranderen. De vanzelfsprekende vertrouwensband met kinderen en ouders evolueerde naar een situatie waar verantwoording centraal stond. "Toen ik hier aankwam hadden we net een e-mailadres. Nu staan digitalisering en sociale media centraal. Een rustige situatie veranderde mede daardoor naar een onderwijs dat constant in the picture staat. We moeten voortdurend verantwoording afleggen. Ik merkte dat het vertrouwen vervaagde. We moeten niet stressbestendig, maar stressbehendig zijn", vindt hij. "Nu gaat het niet enkel over de directie en leerkrachten, maar vorm je een organisatie met een oudercomité, de kinderen en zo veel meer. Laten we de tijd en ruimte nemen om de neuzen in dezelfde richting te draaien en het vertrouwen terug te winnen", geeft hij nog de raad aan zijn opvolger. Stefanies oom Gaby was in de jaren 80 directeur van de Ooigemse school. Nu treedt ze in zijn voetsporen. Dertien jaar geleden werd ze kleuterleidster in de school van Oostrozebeke. Later werd ze er ICT-coördinator, zorgcoördinator en beleidsmedewerker. "Ik hou van leiding geven, plannen en organiseren. Het kriebelde al even om een volgende stap te zetten. Mijn visie kwam overeen met die van Het Vlinderbos, dus ging ik ervoor", legt ze uit. Voor Stefanie geldt dat elk kind uniek met zijn eigen talenten en beperkingen. Leren op maat is een belangrijk issue geworden. In het nieuwe leerplan staat dat dan ook centraal. Dat gaat vanaf 1 september 2020 van start. Voor de nieuwe directrice Stefanie Duyvejonck wordt dat de eerste grote uitdaging. "Het nieuwe plan focust op talenten en niet meer enkel op kennis. Het nieuwe harmonische lesgeven is minder vakgebonden. Zorg voor elkaar zal ook beoordeeld worden. Het zal tijd vragen om die nieuwe manier van lesgeven in onze school in te passen, maar we zullen daar op onze snelheid naar evolueren." Stefanie is heel gedreven en enthousiast om aan haar nieuwe taak te beginnen. Filip voelt dat hij de school in goede handen zal achterlaten. "Stefanie is een punctuele en organisatorisch sterke vrouw. Tijdens de overdrachtsmomenten merkten we dat we dadelijk op dezelfde lijn zaten. Toch zal ze zeker haar eigen accenten leggen. Ze is ook niet echt een onbekende, want ze komt uit dezelfde schoolgemeenschap." Filip zal zijn periode bij Het Vlinderbos mooi kunnen afsluiten. "Ik kan op een gepaste manier afscheid nemen. Geen verplichtingen meer hebben is iets waar ik naar uitkeek. Vanaf nu zal ik meer tijd spenderen met mijn kleinkinderen", besluit hij. (Niels Vromant)