Fernand Festjens woont nog steeds in het ouderlijke huis. Achter de woning staan moderne stallingen voor koeien en varkens. De boerderij waar hij zolang op gewerkt heeft, is nu in handen van zijn zoon die iets verder woont. Samen met een kat en vijf honden leeft Fernand midden in zijn verzameling. In de eetkamer staan kasten vol met kleine koffiemolens. De schouw zelf is versierd met grotere exemplaren. "Ik ben beginnen te verzamelen vanaf mijn 18 jaar. Eerst met postzegels, daarna kwamen sigarenbandjes en bidprentjes. Er liggen zo'n 350.000 op de zolder. Dat verzamelen zat er al altijd in", vertelt Fernand trots.
...

Fernand Festjens woont nog steeds in het ouderlijke huis. Achter de woning staan moderne stallingen voor koeien en varkens. De boerderij waar hij zolang op gewerkt heeft, is nu in handen van zijn zoon die iets verder woont. Samen met een kat en vijf honden leeft Fernand midden in zijn verzameling. In de eetkamer staan kasten vol met kleine koffiemolens. De schouw zelf is versierd met grotere exemplaren. "Ik ben beginnen te verzamelen vanaf mijn 18 jaar. Eerst met postzegels, daarna kwamen sigarenbandjes en bidprentjes. Er liggen zo'n 350.000 op de zolder. Dat verzamelen zat er al altijd in", vertelt Fernand trots. Jaren reed hij in het weekend met een bestelwagen van de ene naar de andere rommelmarkt. "Ik deed heel West-, Oost-Vlaanderen en Doornik. "Ik had 500 euro op zak en kocht wat ik zag. Maar de laatste vijf jaar kon ik niks meer vinden, ik had al alles gekocht. Daarom ben ik gestopt met rommelmarkten te bezoeken", vertelt Fernand. De honderden koffiemolens, eierdopjes, constateurs, gietijzeren wafelijzers, antieken vazen en Delfts blauw zijn voor Fernand Cultureel erfgoed. "Het is allemaal gerief dat je nergens meer kan vinden. Ik kan het niet weggooien, daar zit veel kapitaal in. Eigenlijk zou de minister van Cultuur dit moeten opkopen. Ze geven wel premies om huizen te renoveren", weet Fernand. De opkoper zal heel veel plaats moeten hebben. De verzameling van Fernand gaat van honderden voorwerpen over in duizenden. De verzamelaar is vele jaren geleden de tel verloren. Hij wil zijn verzameling in één keer van de hand doen, dat mag voor een appel en een ei. "Een marchand zal dat allemaal zelf weer verkopen en heel mijn verzameling zal verspreid zijn. Ik wil dat het samen blijft. Want als ik er niet meer ben, wil ik niet dat het verloren gaat. Ik heb daar zoveel werk in gestoken", vertelt de man.Achter het huis staat iets voor de stallen een hangar. Binnen in de loods steekt Fernand de tl-verlichting aan met een draai aan de knop. De lampen, aan de dakspanten opgehangen, knipperen aan doorheen middenpad. Als onze ogen wennen wordt de omvang van Fernands verzameling langzaam zichtbaar. Rekken vol met nog meer koffie- en pepermolens, daaronder eierdoppen en kruidenpotjes. Aan de muur hangen Delftse borden, nog meer koffiemolens, uurwerken, wekkers, constateurs, ... Tot zover het oog reikt, staat materiaal uit zijn verzameling. Aan de dakbinten hangen stormlampen op olie en Oostenrijkse koebellen. Wat verder sieren Oosterse theekannen en Chinese vazen de balken. "Als mensen hier voor het eerst binnen komen, kijken ze hun ogen uit. Ze weten niet waar eerst gekeken. Ik wandel hier nog dagelijks binnen. Dan herleef ik", zegt Fernand. Zelf heeft hij nooit een museum willen openen, omdat de verzameling ook door zijn hele huis loopt. Tot de badkamer met douche toe. "Ik kan moeilijk de mensen door mijn living laten lopen. Van de tien mensen die langs zouden komen, zijn er negen die kijken en de tiende die pakt. Ik heb een tijdje geleden een koppel gehad die 's avonds om kwart voor zes plots aan mijn deur stond. Ik heb gezegd dat ik geen tijd had." Potentiële dieven zullen moeten afrekenen met de vijf honden op het terrein, alles zit achter slot en grendel. (XC)