"We moesten speciaal een wit hemd en strikje gaan kopen, zó hard keek hij uit naar de viering. De tweede coronagolf gooit al die plannen nu in het water. Eerlijk? We hebben het hem nog niet durven vertellen. Al hadden we gehoopt op iets meer souplesse bij het woonzorgcentrum", zegt de familie.
...

"We moesten speciaal een wit hemd en strikje gaan kopen, zó hard keek hij uit naar de viering. De tweede coronagolf gooit al die plannen nu in het water. Eerlijk? We hebben het hem nog niet durven vertellen. Al hadden we gehoopt op iets meer souplesse bij het woonzorgcentrum", zegt de familie.Henricus, oud-strijder en voormalig brigadecommandant van de rijkswacht, woont sinds 2016 in het woonzorgcentrum Ten Boomgaarde in Brugge. Op 20 augustus blaast de man honderd kaarsjes uit en zijn familie was van plan dat niet onopgemerkt te laten passeren. "In eerste instantie planden we een verjaardagsfeest met 50 aanwezigen. De tweede coronagolf liet dat evenwel niet toe. Daarvoor hebben we uiteraard alle begrip", zegt zijn zoon Patrick Zanders. Daarop kwam de familie met een alternatief om de viering in beperkte kring buiten te laten plaatsvinden. Enkel de vaste 'familiebubbel' en enkele genodigden zoals de burgemeester zouden aanwezig zijn. Maar ook dat plan gaat niet door. "Te risicovol", klinkt het bij het woonzorgcentrum. Ze tonen dan wel heel veel begrip voor de situatie, maar lieten de familie van Henricus weten dat er een heel kwetsbare doelgroep leeft en dat geen enkel feestje wordt toegelaten. Zoon Patrick begrijpt dat ze bij een woonzorgcentrum voorzichtig moeten zijn, maar had toch gehoopt op wat meer souplesse. "We zouden mondmaskers dragen en afstand houden... Mijn vader keek er zó hard naar uit. "Eerlijk? We hebben het hem nog niet durven vertellen. Ik ga woensdag op bezoek. Ik heb de kwestie voorgelegd aan de burgemeester en hoop dat er alsnog een alternatief uit de bus valt." Omdat Henricus op zijn honderdste zeer hardhorig is en voor 90 procent blind, is communiceren van op afstand sowieso moeilijk. Het woonzorgcentrum stelde voor om het feestje op verplaatsing te doen - bijvoorbeeld op restaurant - maar dat bleek niet haalbaar. "Sowieso is zijn gezondheidstoestand daarvoor te zwak", verklaart zijn zoon. "Bovendien zou hij daarna twee weken in quarantaine moeten omdat hij het woonzorgcentrum verlaat." De kinderen en (achter)kleinkinderen hopen nu - in het slechtste geval - op toestemming om hem van op zijn balkon een gelukkige verjaardag te wensen en met enkele mensen een kort bezoek te kunnen brengen via de normale procedures. "Voor de bewoners van zijn verdieping hebben we wel al taart besteld en er wordt ook een slideshow voorzien, zodat mijn vader zeker gevierd wordt. Maar het liefst van al willen we er natuurlijk bijzijn. Het zou een persoonlijk drama zijn voor hem als dat niet het geval is. Je wordt maar één keer honderd jaar in je leven", aldus Patrick. (MM)