Op 19 december 1919 om 4 uur in de morgen zag Godelieve Mistiaen het levenslicht in de Krekelmotestraat in Izegem. Zij was het eerste kind van vier in het gezin van August Leopold Mistiaen en Magdalena Mestdagh. Haar geboortenaam is Godelieve Pharielde Mistiaen, maar de familie spreekt haar aan met Lieve, zelfs nadat ze tot zuster Gaudentia werd geprofest bij de Zusters van Maria in Ingelmunster. De kloosterzuster koos voor de verpleegsterschool in Brugge. Ze werkte bij het Wit-Gele Kruis in Ingelmunster. Later volgde ze de opleiding voor vroedvrouw.
...

Op 19 december 1919 om 4 uur in de morgen zag Godelieve Mistiaen het levenslicht in de Krekelmotestraat in Izegem. Zij was het eerste kind van vier in het gezin van August Leopold Mistiaen en Magdalena Mestdagh. Haar geboortenaam is Godelieve Pharielde Mistiaen, maar de familie spreekt haar aan met Lieve, zelfs nadat ze tot zuster Gaudentia werd geprofest bij de Zusters van Maria in Ingelmunster. De kloosterzuster koos voor de verpleegsterschool in Brugge. Ze werkte bij het Wit-Gele Kruis in Ingelmunster. Later volgde ze de opleiding voor vroedvrouw.In 1953 trok ze naar haar missiepost in Congo. Daarvoor moest ze wel eerste lessen volgen aan de Koloniale Hogeschool in Antwerpen. Zuster Lieve vertrok per vliegtuig vanuit Melsbroek naar Fataki in de oostelijke provincie van Congo op 80 km van Bunia. Zij werkte als vroedvrouw in het moederhuis voor de blanken en het moederhuis van de Fons du Bien-être Indigène voor Afrikanen. Tijdens haar Congolese loopbaan verbleef ze ook één jaar in Aba aan de grens met Soedan. In 1964 maakte zuster Lieve de opstand van de Simba's mee. Gedurende vijf dagen leefde ze - samen met de andere bewoners van de missiepost Fataki - in angst tot ze werden bevrijd door de huurlingen. In 1965 keerde zuster Lieve terug naar Congo, nu naar Drodro eveneens in de oostelijke provincie. De zuster werkte er 26 jaar als vroedvrouw in het moederhuis van de Congolezen. Zij gaf er ook les aan de school voor verpleegsters. In 1991 was zuster Lieve 72 jaar toen het Congolese avontuur erop zat. Zij keerde met een zieke medezuster naar België terug en bleef in ons land. Zuster Lieve speelde ook een belangrijke rol in de opbouw van Maria's Moederhuis in Nieuwpoort.Amor Gaudens - wat zoveel betekent als liefde en vreugde - is de titel van het boek dat Jean-Pierre aan zijn tante wijdde. Honderdveertig bladzijden over haar leven en werk, maar ook een stukje geschiedenis over haar kloosterorde - de Zusters van Maria uit Ingelmunster - waar ze sinds haar 25ste deel van uitmaakte. Haar levensverhaal is een boek waardig en dus kroop Jean-Pierre in de pen om alles netjes te noteren. "Ik kwam op het idee toen ik het dagboek van Norbert Ghekiere - burgemeester van Sint-Eloois-Winkel na WO 14-18 - aan het uitschrijven was. Die man was de grootvader van mijn echtgenote en ik was gefascineerd door de vlucht naar Ronse die ze deden om aan de Duitsers te ontsnappen. Bij het schrijven aan dat boek dacht ik aan mijn tante die 100 jaar werd. Ook zij maakte veel mee. Om dat alles niet verloren te laten gaan, besloot ik haar te interviewen. Ik ben zeker tien keer een namiddag aan de hand van foto's met haar het verleden ingedoken." Vooral de manier waarop ze indertijd intrad, is Jean-Pierre bijgebleven. "Op een dag vertelde ze haar moeder dat ze verpleegster wilde worden. Ze wilde naar het klooster van Ingelmunster en dacht via die weg wel als verpleegster aan de slag te kunnen. Moeder was geschrokken, vader zei dat het goed was." Naast gesprekken met Godelieve dook Jean-Pierre ook in de archieven van heemkring Den Hert en ging hij in het klooster naar info op zoek. "Maar de mooiste verhalen komen natuurlijk van haar", vindt hij. Jean-Pierre besteedt ook een flink hoofdstuk aan haar periode in Congo. Godelieve zelf is verheugd met het boek dat haar neef schreef, met op de cover de foto van haar plechtige communie.