Vader Michel, moeder Karine en zonen Kris en Geert waren de laatsten van de familie Béro die het hotel uitbaatten. Na 98 jaar verdwijnt de bekende familie Béro uit het hotelwezen. Het hotel, op enkele stappen van het strand en pal in het stadscentrum van Oostende, onderging enkele jaren geleden een complete renovatie. Vijftien jaar geleden dacht Michel al eens over een mogelijke verkoop, maar hield toen uiteindelijk toch de boot af. "Nadat we de beslissing namen om toch niet te verkopen besloten we te investeren", vertelt Michel. "We investeerden 7,5 miljoen euro en bouwden een nieuwe vleugel en renoveerden de rest van het hotel. Dan was het uiteraard opnieuw hard werken om die investeringen terug te verdienen. Vijftien jaar lang dachten we er zelfs niet aan...

Vader Michel, moeder Karine en zonen Kris en Geert waren de laatsten van de familie Béro die het hotel uitbaatten. Na 98 jaar verdwijnt de bekende familie Béro uit het hotelwezen. Het hotel, op enkele stappen van het strand en pal in het stadscentrum van Oostende, onderging enkele jaren geleden een complete renovatie. Vijftien jaar geleden dacht Michel al eens over een mogelijke verkoop, maar hield toen uiteindelijk toch de boot af. "Nadat we de beslissing namen om toch niet te verkopen besloten we te investeren", vertelt Michel. "We investeerden 7,5 miljoen euro en bouwden een nieuwe vleugel en renoveerden de rest van het hotel. Dan was het uiteraard opnieuw hard werken om die investeringen terug te verdienen. Vijftien jaar lang dachten we er zelfs niet aan om het hotel uit handen te geven, tot nu."Henri Vancoillie richtte in 1921 'Café au Coq d'Or' op, op de hoek van de Hofstraat en de Kapucijnenstraat. In 1923 neemt hij 'Hôtel-Restaurant Mont Blanc' over op de linkerhoek van het huidige Hotel Bero en noemt het 'Hôtel au Coq d'Or'. Na de Tweede Wereldoorlog nemen Margueritte Vancoillie en Auguste Béro het roer van het hotel over en richten zich op de beginnende Engelse busmarkt. De toeristen kwamen dan de begraafplaatsen en de slagvelden van beide wereldoorlogen bezoeken. In 1958 worden drie bijkomende verdiepingen bijgebouwd op het bestaande gebouw. Dat deed de naam veranderen naar 'Nouveau Coq d'Or'. In 1972 komt het hotel in handen van Michel Béro en Karine Van Den Broucke. "Twee jaar later bouwden we een nieuw blok met 17 kamers, een nieuwe bar en een salon", vertelt Michel. "We veranderden ook de naam naar 'Hotel Bero'. In 1986 bouwden we een zwembad met wellness en werd de receptie vernieuwd. Vier jaar later kopen we Hotel Myra naast de deur. In 2007 kochten we nog een pand naast het hotel. Samen met hotel Tellstar moest het nieuw aangekochte pand plaats ruimen voor een spiksplinternieuw laagenergiegebouw met 20 ecology kamers, 2 vergaderzalen en een wellness center."In 1993 kwam zoon Geert (46) mee in de zaak, zes jaar later volgde de jongste zoon Kris (45) zijn broer. "Vijf jaar geleden zijn onze moeder en vader beginnen uitbollen, maar ze bleven maar uitbollen", lacht Geert. Zo kregen zonen Geert en Kris vijf jaar geleden de touwtjes in handen van het hotel, ondersteund door hun vader. "Ik woon met mijn gezin in Zweden", vertelt Geert. "Van daaruit regel ik alles, maar dat is niet altijd even gemakkelijk. Als we de zaken deftig willen blijven doen, dan kan dat niet op die manier. De opportuniteit deed zich voor om het hotel te verkopen en we hebben die kans gegrepen", legt hij uit. Het hotel wordt vanaf 17 juli uitgebaat door Peter Carpentier en Luminita Christruga. "Peter nam twee jaar geleden Hotel Pacific over in de Hofstraat, niet toevallig dezelfde straat waar Hotel Bero gelegen is, van mijn schoonbroer André", gaat Michel verder. "Op een dag raakten we aan de praat. Enige tijd later kwam Peter met een voorstel. Dat voorstel hebben we aan kritisch onderzoek onderworpen en dat paste in onze filosofie, op elk gebied. Daarop hebben we besloten om op het voorstel van Peter in te gaan. "Ik ben er ondertussen 70 geworden, ik denk dat het tijd geworden is om te genieten van het leven. Ik ben een fervent zeiler. Binnenkort vertrek ik voor een zeiltocht naar Griekenland. Het wordt een reis zonder zorgen, want een hotel uitbaten, dat doe je 24/24 en 7/7. Of we het hotel met een dubbel gevoel vaarwel zeggen? Neen, hoor. Er valt ergens wel een last van mijn schouders. Mijn vader en mijn grootvader zouden me een whisky inschenken en proficiat zeggen. Ze zouden volledig achter onze keuze staan. Het is genoeg geweest. De nieuwe uitbaters krijgen een hotel in handen dat volledig in orde is, op een dankbare bestemming, want dat is de kust toch wel", besluit Michel. (JRO)