Na de acute fase kan het coronavirus hun gastheer nog in zijn greep houden. Extreme vermoeidheid is een van de meest gehoorde restverschijnselen, maar ook onder andere concentratieproblemen, hoofdpijn, druk en pijn op de borstkas en kortademigheid. Vaak voelen mensen zich genezen, maar worden ze later ineens teruggefloten door ongewone klachten die de kop opsteken. Opvallend is dat wie matig werd getroffen door het virus er toch hardnekkige klachten aan kan overhouden. Sinds een paar weken wordt de ernst hiervan ook in België opgepikt en dringt nader onderzoek zich op.
...

Na de acute fase kan het coronavirus hun gastheer nog in zijn greep houden. Extreme vermoeidheid is een van de meest gehoorde restverschijnselen, maar ook onder andere concentratieproblemen, hoofdpijn, druk en pijn op de borstkas en kortademigheid. Vaak voelen mensen zich genezen, maar worden ze later ineens teruggefloten door ongewone klachten die de kop opsteken. Opvallend is dat wie matig werd getroffen door het virus er toch hardnekkige klachten aan kan overhouden. Sinds een paar weken wordt de ernst hiervan ook in België opgepikt en dringt nader onderzoek zich op.Maaike Helsen (39) uit Waregem kreeg op 12 april de eerste symptomen. Als voltijds zorgkundige in een woonzorgcentrum staat ze nog tot 29 juni op non-actief. Haar huisarts verlengde telkens haar ziekteverlof door aanhoudende klachten. "Als alleenstaande moeder van drie kinderen was het enorm zwaar voor mij," getuigt Maaike. "Zita, mijn vierjarige dochter, was de hele tijd bij mij en dat maakte het vermoeiend, omdat ik ziek en uitgeput was. Doordat ik positief testte op covid-19, kon ik haar niet naar de opvang op school brengen.Gelukkig kon ik rekenen op mijn dochter Tatiana Torsy (20), die altijd klaar stond voor mij. Wat me wel van het hart moet, is dat het enorm jammer is dat de gemeenschap zo weinig doet voor mensen die alleen zijn. Het is schrijnend, net omdat ik zelf werk in de zorg. Mijn huisarts kwam wel af en toe eens kijken hoe het met me ging." Op de vraag hoe het komt dat de ondersteuning van 'Waregem helpt' haar niet bereikt heeft, antwoordt Maaike vermoeid: "Ik had niet de moed om te gaan rondvragen."Maaike ondervindt nu nog steeds last. "Wat mijn medische toestand betreft is te zien op de CT-scan van vorige week dat mijn hart afgezien heeft. Mijn bloedwaarden zijn ook niet zo goed. Langzaam probeer ik weer wat op te bouwen, maar gisteren had ik weer koorts en hoofdpijn. Ik hoop dat het ooit stopt en dat er meer komt dan 'het komt wel goed, je moet geduld hebben'. Ik ervaar de post-coronafase erger dan de ziekte zelf. Zonder de steun van mijn collega Jade Seynhaeve had ik het niet gered."Elke Van Den Bosch (33) uit Waregem heeft een partner en twee kinderen van 3 en 9 jaar. "Op 24 april testte ik positief op corona. Ik werd getest omdat ik vrijwilligerswerk als zorgkundige wilde doen. Op dat moment had ik enkel de symptomen van hooikoorts, maar na een paar dagen brak de ziekte door. De blijvende klachten zijn hartkloppingen, terwijl mijn elektrocardiogram er goed uitziet. Ik probeer dan telkens te gaan zitten of liggen. Om de vermoeidheid onder controle te houden, kruip ik op tijd in bed. Alleszins hoop ik dat er snel een doeltreffend vaccin komt, want het afstandelijker omgaan met elkaar, ligt me niet." Anja Vercaigne is een psychotherapeute die zelf covid-19 doormaakte en nu een Facebookgroep voor lotgenoten oprichtte. "Na drie weken was er nog geen beterschap. Mijn onzekerheid groeide. Waarom duurde het zo lang? Ik ging op zoek naar informatie en kwam bij een Nederlandse Facebookgroep terecht waar ik een antwoord kreeg op veel vragen. Omdat ik geen groep in België vond, richtte ik zelf 'Coronapatiënten met langdurige klachten (Vlaanderen)' op. Op dat moment waren er al 11.000 getroffenen aangesloten in Nederland. In België waren er na drie weken al meer dan 1.800 leden, wat bewijst dat er nood aan was." Ook bij artsen is er nog veel onduidelijkheid. Veelal worden de klachten gezien als een uiting van angst met daarbij een doorverwijzing naar de psycholoog. De universiteiten van Hasselt en Maastricht willen nu graag een onderzoek doen naar de langdurige klachten bij patiënten met zogenaamd milde symptomen. Door middel van een enquête verzamelden zij gegevens met als doel om de juiste zorg te organiseren en patiënten te kunnen ondersteunen.