Iedereen startte met de beste intenties toen het nieuwe kinderdagverblijf in de wijk Nieuwstad de deuren opende in september 2016. Voor zaakvoerster Stéphanie Clarysse van Bvba Droesem uit Oostvleteren was dit het vierde kinderdagverblijf waar tot 18 kinderen van 0 tot 3 jaar terecht zouden kunnen. Voor enkele werknemers eindigde het verhaal in mineur: op het politiekantoor en via de advocaat van zaakvoerster Clarysse wordt de strijd verder uitgevochten.
...

Iedereen startte met de beste intenties toen het nieuwe kinderdagverblijf in de wijk Nieuwstad de deuren opende in september 2016. Voor zaakvoerster Stéphanie Clarysse van Bvba Droesem uit Oostvleteren was dit het vierde kinderdagverblijf waar tot 18 kinderen van 0 tot 3 jaar terecht zouden kunnen. Voor enkele werknemers eindigde het verhaal in mineur: op het politiekantoor en via de advocaat van zaakvoerster Clarysse wordt de strijd verder uitgevochten.Om begrijpelijke redenen willen de meeste ex-werknemers liever anoniem getuigen. Eén werkneemster was erbij van het eerste uur: "Ik startte op zelfstandige basis, met heel veel enthousiasme. Toen de zaakvoerder het lastig vond om elke vrijdag de was op te halen en maandag terug te brengen, deed ik hem dikwijls zelf. Ik had daar begrip voor - ze kon niet overal tegelijk zijn, maar liet zich toen wel regelmatig zien op de werkvloer. Ze wilde ook nauw samenwerken met de school, waar trouwens mijn eigen kindjes naartoe gingen. Geleidelijk aan begon het minder vlot te lopen: de kinderen kregen niet genoeg variatie qua eten, er was continu vraag naar nieuwe pampers... Uiteindelijk besliste ik om op te stappen. Toen de zaakvoerder mij beschuldigde van eerroof, laster en diefstal via de politie, was de maat vol! Ik zou onterecht zaken hebben meegenomen, terwijl het gerief was van mezelf! Later stuurde ze de politie op mijn dak voor een huiszoeking, nota bene op de verjaardag van mijn zoontje. Maar ik heb niks te verbergen! Ik heb toen zelf een advocaat om raad gevraagd omdat ik nog 2.000 euro tegoed had."Deze getuige was niet de enige met zo'n verhaal. Recent postte Victoria Vandenbussche op Facebook haar grieven: "Met pijn in het hart maar met mooie herinneringen aan de kindjes heb ik afscheid genomen. Wat ben ik teleurgesteld in de verantwoordelijke, die zo sympathiek overkwam in het begin. Net als andere medewerkers tekende ik een contract om op zelfstandige basis te werken. Dat betekent dat de zaakvoerder verantwoordelijk was voor de was, de boodschappen, de huur, het materiaal... De boodschappen deed ze te laat, zodat we tegen het einde van de week zelf fruit meebrachten voor onze kindjes. Ouders klaagden dat de kindjes alleen appelen en peren kregen. We kregen op onze donder omdat we te veel was hadden... Maar je kunt kindjes toch niet in vuile lakentjes laten slapen? Dit jaar hebben we de zaakvoerder zowat vier maanden niet gezien! Wel kreeg zij coronavergoedingen, maar alle werknemers wachten er nog op!""Ze is slordig met de facturen: soms krijgen ouders maanden niks, en dan moeten ze ineens vier facturen tegelijk betalen. Op mails en vragen van ouders reageert ze nooit. Nu heeft ze me door de politie laten verhoren en geëist dat ik mijn posts op Facebook verwijder. Na het politieverhoor stuurde ze mij een aangetekend schrijven dat ik mij niet meer mocht laten zien in de kinderopvang. Mijn geld heb ik nog altijd niet gezien. Mevrouw Clarysse liegt trouwens wanneer ze beweert dat ik niet heb gereageerd op de brieven van haar advocaat waarin wordt gevraagd om mij te verantwoorden voor de bedragen die ze 'zogezegd' nog zou moeten betalen. Dat heb ik zeker wel gedaan! En is dat niet de omgekeerde wereld? Moet zij niet bewijzen dat ze heeft betaald waar ik recht op heb?"Zaakvoerder Stéphanie Clarysse weerlegt al die klachten: "De interne werking valt onder het beroepsgeheim, daarover spreek ik me hier niet uit. Het is toch straf dat ik al 13 jaar zelfstandig werk en de verantwoordelijkheid opneem voor vier kinderdagverblijven. Bij de andere hoor ik geen klachten. Mijn advocaat heeft V.V. meermaals aangeschreven om te melden welke bedragen ze volgens haar nog tegoed zou hebben. Omdat daarop geen enkele respons is gekomen, ga ik ervan uit dat haar klachten uit de lucht zijn gegrepen. Ik laat het hier niet bij! Ik laat het dossier overmaken aan de rechtbank en zal een schadevergoeding eisen."Dat er geen klachten zouden zijn vanuit andere kinderdagverblijven, weerlegt de getuigenis van Stephanie Vandaele. Zij doet haar verhaal: "Afgelopen januari 2020 kwam ik via een vriendin in contact met Stéphanie Clarysse. De bal ging heel snel aan het rollen: ik zou de kinderopvang 'Pamperkontje' in Koekelare zelfstandig runnen. Zij zou voor alle nodige documenten en het contract zorgen. Dat hebben we tijdens een afspraak samen doorgenomen, maar bij mijn vertrek griste ze ineens een boel papieren bij elkaar die ze mij in handen stopte. Achteraf bleek er geen contract bij te zitten. Weken later kreeg ik plots een heel ander contract! Ik ben ermee naar mijn boekhouder gestapt, maar vertrouwde het zaakje niet meer. Intussen zat ik volop met inschrijvingen.""Wij beschikten over een capaciteit voor 17 kinderen. De inschrijvingen gingen énorm snel. Ik maakte veel reclame en deed ook heel hard mijn best om de crèche goed te laten draaien. Begin februari ben ik van start gegaan en alles leek goed te gaan. Maar dan ontstonden er steeds meer problemen die ik op een assertieve manier probeerde op te lossen, zonder enig resultaat. Maar wat moest ik de ouders in godsnaam vertellen? Want ook daar regende het klachten. Facturen werden 'per ongeluk' dubbel verstuurd of ouders moesten weken wachten tot ze uiteindelijk voor twee maanden moesten betalen. De zaakvoerster nam ook te pas en te onpas de fiches van de kindjes mee, waardoor ik vaak niet in orde was indien er sociale inspectie zou komen. Ik moest zelfs de ouders wijsmaken dat we hun kinderen echte pampers aandeden terwijl ze van ons eiste om het goedkoopste merk te gebruiken. Ik deed daar uiteraard niet aan mee!", getuigt Stephanie Vandaele."Ik werkte dagelijks 12 tot 14 uur en kreeg als ik geluk had tegen de tiende van de maand erop een bedragje van ? 1.400. Belachelijk was dat en heel pijnlijk. Toen ik de zaakvoerster hierover aansprak, had ze altijd wel een smoesje klaar. Maar ik hield goed mijn dagelijkse planning bij.... Ik stond voor de keuze: voor mezelf kiezen of de ouders en hun kinderen voor wie ik met heel veel warmte en liefde wilde zorgen, vooropstellen? Er waren veel dingen die mevrouw Clarysse mij in mijn schoenen wou schuiven. Ik moest smeken dat ze het eten op tijd bestelde. Elke week was er wel iets. Of geen babyvoeding, of geen deftig fruit. Mijn zus haar kindje is daar ook ingeschreven en het was zo erg dat ik mijn zus moest opbellen reinigingsdoekjes mee te brengen.""Toen corona uitbrak werd het nog erger. Kind en Gezin gaf ter compensatie van de niet-aanwezige kinderen een uitgesproken bedrag wat eigenlijk wettelijk aan hetzelfde inkomen aan de onthaalmoeder(s) moest uitbetaald worden. Terwijl ik daar meer dan 12 uur stond te werken, heel vaak voor een klein aantal kinderen, beweerde ze elke dag dat ze dat bedrag van Kind en Gezin niet ontvangen had. Ze had me toen al een hele tijd niet uitbetaald. Zelfs mijn gewoon loon waar ik voor gewerkt had, hield ze voor zichzelf. Ik bleef tijdens de coronaperiode doordoen en probeerde dagelijks op een volwassen manier met haar te praten. Ze kwam heel af en toe eens naar het kinderdagverblijf met ingevroren maaltijden die al een serieus aantal kilometers hadden afgelegd voor ze aankwamen. Die wilde ik de kinderen niet voorschotelen! Dus ging ik zelf winkelen en maakte ik zelf eten. Ondanks mijn passie voor kinderen werd dit enorm frustrerend.""Op zondag 24 mei heeft mevrouw Clarysse mij voor gesloten deuren gezet omdat ze merkte dat ik hiermee niet meer akkoord ging. Ik zat voortdurend tussen een tweestrijd. Vechten voor mijn droom of mezelf even veilig stellen voor eventuele gebeurtenissen. Wettelijk gezien had ze blijkbaar alles geregeld. Ze weet perfect hoe ze iemand moet oplichten. Ze kan spreken als een advocaat, maar een hond heeft betere manieren dan zij! Ik heb haar meermaals gevraagd hoe zij zich daarbij zou voelen mocht dit een van haar kinderen overkomen. Maar dat mens heeft geen gevoel. Ik heb weken gehuild, want ik ben door de hel gegaan en kan hier een boek over schrijven. Ik wil dat dit een boodschap kan zijn naar andere mensen toe die ooit zijn opgelicht door haar."Ook meerdere ouders bevestigen deze getuigenissen en klachten. Wel hebben ze alle waardering voor de jongedames die heel goed voor hun kindjes hebben gezorgd. Uit angst voor represailles willen ze echter alleen anoniem reageren. Sommigen stonden zelfs voor een gesloten deur enkele maanden geleden. "Wegens interne problemen" moesten ze in allerijl een andere oplossing zoeken om hun kind elders onder te brengen.Bij Stad Veurne kwamen ook klachten binnen, en daar werd melding van gemaakt bij Kind en Gezin. Nele Wouters, woordvoerster van Kind & Gezin, laat weten dat er effectief klachten zijn gemeld en dat elke klacht grondig zal worden onderzocht. "Wie een kinderopvang wil uitbaten moet absoluut aan bepaalde criteria voldoen. Daartoe behoort ook 'duidelijke communicatie'! Wanneer werknemers of ouders opmerkingen of klachten hebben, is het de bedoeling dat dit zo snel mogelijk samen wordt besproken. Als dat niet lukt, dan raden we iedereen aan om dit te melden bij Kind en Gezin via mail naar klachtendienst@kindengezin.be of per brief naar Klachtendienst, Hallepoortlaan 27, 1060 Brussel."