Om het opzet eerst wat te kaderen, moeten we even terug in de tijd. Dierenarts Bert Vangheluwe uit de Ieperstraat in Geluwe reed op een zondagnamiddag in mei 2013 in drie uur tijd en zonder voet aan de grond te zetten 70 maal de Kemmelberg langs de steilste kant op met een mountainbike.
...

Om het opzet eerst wat te kaderen, moeten we even terug in de tijd. Dierenarts Bert Vangheluwe uit de Ieperstraat in Geluwe reed op een zondagnamiddag in mei 2013 in drie uur tijd en zonder voet aan de grond te zetten 70 maal de Kemmelberg langs de steilste kant op met een mountainbike. Daarmee verbeterde hij met tien beklimmingen het record van zijn collega Robin Decramer uit Ieper. Serviceclub Kiwanis Junior Wervik maakte er toen boven op de Kemmelberg een happening van. Bert is hun stichtende voorzitter en werd door jong en oud luid aangemoedigd."Het is eigenlijk begonnen op café tussen pot en pint toen ik het verhaal van dierenarts Vangheluwe hoorde", vertelt Robbe over het ontstaan van het idee. "Dat speelde in mijn achterhoofd en ik besloot uiteindelijk om er een evenement voor een goed doel van te maken. Met verschillende exposanten, een feesttent met dj's, drank- en eetgelegenheden." Het coronavirus kwam helaas roet in het eten gooien. Het evenement viel in het water want door de maatregelen en het bewaren van anderhalve meter afstand was het niet mogelijk om op de Kemmelberg publiek toe te laten. "Ik verwacht dat er zaterdag toch wel mensen zullen opdagen", vertelt de mountainbiker. "Dat is ook niet uit te sluiten. Om me mentaal te steunen, zullen er ook een paar meefietsen. Ik heb er niet echt gezocht maar dat gebeurt spontaan."Robbe is er alvast helemaal klaar voor. "Ik fiets heel veel, fysiek sta ik er wel", vertelt de echtgenoot van Femke Verfaillie. "In juli zijn we tien dagen gaan kamperen in de Vogezen. Ik kwam per fiets terug naar Geluwe. In vijf dagen, goed voor ongeveer 800 km.""Ik sta voor een grote uitdaging en verlang ernaar om er zaterdagmorgen aan te kunnen beginnen. Al verlang ik niet om af te zien. (lacht) Net zoals Bert destijds kies ik voor de korte, steile kant, met een stijgingspercentage van 23 procent."De conditie is er dus wel. Robbe oefent een zware job uit als bouwvakker bij Arne-Bouw in het naburige Dadizele. De voorbereiding werd grondig verstoord door het coronavirus. "Na maanden afwachten, wikken en wegen kwam er begin juli een tool online", vertelt Robbe. "Daarmee kan je checken of je evenement veilig kan plaatsvinden. Ik ging hiervoor meteen aan de slag. Na een 20-tal vragen krijg je dan groen, oranje of rood licht. Groen is safe, oranje is veilig mits aanpassingen en rood is een groot risico voor verdere verspreiding van het virus. Voor mijn evenement '100x Kemmel for Life' was het rood.""De kenmerken en maatregelen van het evenement kwamen niet overeen met het opgestelde protocol. Om toch te voldoen aan de veiligheidsnormen moest ik zorgen dat het publiek zittend het evenement kon bijwonen. Ook moest iedereen worden geregistreerd en moest te allen tijde het aantal bezoekers worden bijgehouden. Als eenmalige organisator heb ik niet genoeg capaciteit en middelen om dat allemaal in goeie banen te leiden."Het grootste doel was voor mij een gezellig samenzijn creëren voor vrienden en familie tijdens een sportieve prestatie. Maar het nieuwe normaal houdt dit tegen. Ook uit respect voor de sponsors die door de coronacrisis in moeilijkheden zitten, besliste ik het evenement '100x Kemmel for Life' niet te laten plaatsvinden zoals gepland. Sponsors die al een bedrag hadden gestort, kregen hun geld integraal terug."Het evenement kan dus niet zoals gepland plaatsvinden. De datum van zaterdag 29 augustus blijft behouden en het wordt de Everesting Challenge, een term die intussen overal al goed is ingeburgerd. Op je fiets probeer je 8.848 hoogtemeters te bereiken, precies de hoogte van de Mount Everest.Robbe zal het dus proberen tien jaar nadat hij ziek werd bevonden. "Ondertussen ben ik gebeten door de mountainbikemicrobe en wil ik iets speciaals doen", vertelt Robbe. "Ik vind het belangrijk om dat hoofdstuk af te sluiten en me te tonen. Na een behandeling van vijf jaar ben ik klinisch genezen verklaard. Het is natuurlijk iets dat ik meedraag. Ik was toen nog heel jong. Mocht dit nu gebeurd zijn, zou ik er anders naar kijken. Zaterdagmorgen omstreeks 4 uur begin ik eraan, tot bijna 's avonds." (EDB)