"Ik ben intussen al vijf jaar de voorzitter van de Eurokaarting", opent Werner. "Dit jaar vierden we het 40-jarig bestaan van onze vereniging. Deze jubileumviering viel samen met de jaarlijkse kampioenenviering. Ieder jaar vindt die ergens anders plaats en dit jaar was dat in café De Kiste. De viering werd voorafgegaan door een receptie in het stadhuis. We werden daar enorm goed onthaald door het stadsbestuur. Burgemeester Luc Vannieuwenhuyze was erg enthousiast en op het einde kregen we allemaal een spel kaarten aangeboden. Na de receptie in het stadhuis ging de burgemeester nog mee met ons naar De Kiste. Dat vonden we erg fijn."
...

"Ik ben intussen al vijf jaar de voorzitter van de Eurokaarting", opent Werner. "Dit jaar vierden we het 40-jarig bestaan van onze vereniging. Deze jubileumviering viel samen met de jaarlijkse kampioenenviering. Ieder jaar vindt die ergens anders plaats en dit jaar was dat in café De Kiste. De viering werd voorafgegaan door een receptie in het stadhuis. We werden daar enorm goed onthaald door het stadsbestuur. Burgemeester Luc Vannieuwenhuyze was erg enthousiast en op het einde kregen we allemaal een spel kaarten aangeboden. Na de receptie in het stadhuis ging de burgemeester nog mee met ons naar De Kiste. Dat vonden we erg fijn.""Toen ik vijf jaar geleden startte als voorzitter stond het bestaan van de Eurokaarting op het randje van de ondergang. Het bestuur van het seizoen 2013-2014 had beslist om ermee te stoppen", herinnert Werner zich. "Er werd gevreesd dat er niemand anders de verantwoordelijkheid zou opnemen. Toch hebben Rita De Sloovere, Marie-Jeanne Vermeersch, Andre Van Walleghem, Willy De Backer en ikzelf op dat moment besloten om samen het nieuwe bestuur te vormen. Ondertussen zijn we nog met drie bestuursleden. Rita besliste namelijk vorig jaar om voor zes maanden naar haar zoon in Spanje te gaan en haar schoonbroer André stopte omwille van zijn leeftijd. Ondanks het kleine groepje dat er nu nog overschiet, functioneert alles heel goed. Iedereen kent zijn taken en zijn verantwoordelijkheden. Meer moet dat zeker niet zijn. Bovendien wil ik graag nog een hartelijke 'dankuwel' uitspreken voor Annie Van Parijs, die het vele papier- en computerwerk van de Eurokaarting voor haar rekening neemt.""Toen ik vijf jaar geleden de voorzittersrol kreeg, heb ik iets veranderd in de Eurokaarting. Er waren namelijk zeven ploegen manillers en drie ploegen bieders. Ik heb toen besloten om enkel nog te manillen. De groep bieders waren allemaal vrij oude mensen en ik vond dat iedereen die kon bieden ook kon manillen. In het begin hadden sommige mensen het daar wel wat moeilijk mee, maar uiteindelijk vonden de meeste bieders onderdak bij een groepje manillers. Nu hebben we acht ploegen en kaarten we op acht verschillende locaties. Het is namelijk onmogelijk om allemaal op dezelfde locatie te spelen. Die locaties zijn De Kiste, Club 77, De Ponte, Het Textielhuis, de Gouden Pluim, Terminus, Het Volkshuis in Aarsele en 't Smoefelaarke in Schuiferskapelle", vervolgt Werner."Bovendien hebben we naast het gewone klassieke individuele klassement ook een clubklassement. Dat betekent dat de verschillende clubs binnen de Eurokaarting ook een klassement hebben tegen elkaar. Dat is een uniek fenomeen in Europa. Geen enkele andere kaartvereniging heeft ons dat al voorgedaan. Ik krijg soms zelf mails van Nederlanders die mij vragen hoe dat eigenlijk allemaal werkt", vertelt Werner erg trots."Waar ik vooral naar wil streven in de toekomst van de Eurokaarting is verjonging van onze leden. De gemiddelde leeftijd zit op dit moment tussen de 50 en 60 jaar, maar er zitten zelfs mensen bij van begin de 80. Bij deze wil ik graag een warme oproep lanceren naar jonge mensen. Ik vind het heel belangrijk dat onze vereniging wat verjonging zou krijgen. Eigenlijk is dit iets wat bij de clubs zelf ligt. De enige garantie voor het voortbestaan van hun club is dat er jeugdige mensen zullen bijkomen", sluit Werner af.(Stephanie Desmet)