"Het is de bedoeling dat ik vanaf volgend schooljaar in de garage van mijn ouders ga werken."

"Toen ik elf was, openden mijn ouders een Citroën-garage langs de Gistelsteenweg in Varsenare. Een grote automicrobe had ik eerst niet. Toen elektriciteit en elektronica steeds belangrijker werden in de automobielwereld, begon het toch interessant te worden voor me. Niet dat ik niet graag zou sleutelen, maar diagnosegericht denken, elektriciteit en elektronica zijn meer mijn ding. Een zevental jaar geleden nam ik de leiding over de garage over en verhuisde ik naar de ruimtes boven de werkplaats. Mijn ouders verkasten naar de overkant van de straat, met volledig zicht op de garage. Eigenlijk ben ik de derde generatie, want de ouders van mijn moeder hadden een garage in Geluveld. Die wordt nu uitgebaat door mijn nichten."
...

"Toen ik elf was, openden mijn ouders een Citroën-garage langs de Gistelsteenweg in Varsenare. Een grote automicrobe had ik eerst niet. Toen elektriciteit en elektronica steeds belangrijker werden in de automobielwereld, begon het toch interessant te worden voor me. Niet dat ik niet graag zou sleutelen, maar diagnosegericht denken, elektriciteit en elektronica zijn meer mijn ding. Een zevental jaar geleden nam ik de leiding over de garage over en verhuisde ik naar de ruimtes boven de werkplaats. Mijn ouders verkasten naar de overkant van de straat, met volledig zicht op de garage. Eigenlijk ben ik de derde generatie, want de ouders van mijn moeder hadden een garage in Geluveld. Die wordt nu uitgebaat door mijn nichten.""Elke vakantie hielp ik als scholier een handje in de garage. Maar mijn stage in de zaak van mijn ouders doen, mocht uiteraard niet van school. In de garage van mijn ouders doorliep ik alle functies, van de garage uitvegen tot diagnostische analyses. In een razend tempo. Heel snel raakte ik in den bureau, waardoor ik nog maar tien procent van mijn tijd écht aan auto's werk.""Mijn vader was als baas altijd harder voor mij dan voor andere personeelsleden. Op het moment zelf vond ik dat ambetant, maar nu besef ik dat het me gevormd heeft tot de persoon die ik nu ben. Nu sta ik aan het hoofd van een tienkoppig team. Soms voelt het vreemd aan om baas te zijn van mensen die me nog als kleuter kenden. Maar ik wil wel boven mijn mensen staan, maar ook niet te hoog. Ik ben geen tiran. Soms ben ik wel eens te braaf, maar het heeft me ook al veel opgebracht. Als ik iets vraag, zullen ze het met iets meer plezier doen.""Garage houden is tegenwoordig toch vooral management. Een gezellige mens die met een vlek olie op zijn overall een auto verkoop: dat romantische beeld komt in de praktijk amper nog voor. De autowereld is zodanig geëvolueerd, de kosten nemen toe waardoor de opbrengst kleiner en kleiner wordt. Autobedrijven zijn genoodzaakt om in groepen samen te gaan om bepaalde zaken te centraliseren.""We kennen elkaar nog, maar we zijn niet langer een koppel. We hadden een relatie van bijna zeven jaar, een groot deel van mijn leven dus. Ze zal altijd iemand speciaal voor me blijven, ze is en blijft mijn eerste echte liefde. Op dit moment ben ik vrijgezel, een heel bewuste keuze. Twee zaken primeren nu voor mij: mijn garage en mijn muziek. Die twee probeer ik zo goed mogelijk met elkaar te combineren. Als ik daar nog een relatie tussen moet plooien... Daar sta ik nu niet voor open."(lacht) "Dat klopte langs gaan kanten. Allicht heb ik op het moment van dat interview per toeval eens twee keer gaan vissen met vrienden. In de praktijk kwam dat neer op wat zitten zwansen met een pintje in de hand. Nooit heb ik een hengel of iets dergelijks gekocht. Dat moet ik nu dus wel even rechttrekken. (lacht) Muziek is nu mijn grootste hobby, iets waar ik mijn bijberoep van wil maken. Als studioproducer, eventueel met een kleine solocarrière. Op mijn dertiende begon ik gitaar te spelen, maar door uit te gaan evolueerde ik meer naar house en techno. Ik kocht een synthesizer, een groove box, een stemopnemer... Nu heb ik genoeg materiaal om een volledige studio mee te vullen. Ik kan liedjes helemaal zelf in elkaar steken, opnemen, mixen en masteren. Daarnaast speel ik ook een beetje gitaar, basgitaar en drums. Eerst volgde ik les bij Metronoom, nu leer ik ook de noten bij het Conservatorium in Brugge. Na al die jaren wil ik nu toch eens die theorie leren. Iedere dinsdag staat volledig in het teken van muziek. Dat is mogelijk omdat ik in de garage kan rekenen op een fantastisch team. Ik voel dat ik veel mensen leer kennen in de muziekwereld, dat andere muzikanten me beter maken en het begint los te lopen. De reactie van mijn ouders? Vroeger zeiden ze: Dat brengt toch niets op. Nu zijn ze toch al iets positiever.""Hout vasthouden, maar van erge drama's ben ik gelukkig gespaard gebleven. Het valt me op dat ik toen al zo nuchter was. Dat ik toen al zei: als ik maar gelukkig ben... Een nieuwe wens? Dat ik binnen tien jaar succesvol zoveel mogelijk mensen kan raken met mijn muziek. Maar gelukkig en gezond zijn, dat blijft de prioriteit.""Voor Citroën ben ik al naar pakweg Afrika en Costa Rica geweest. Daar zie je toch zaken die je niet snel in de Ardennen zult zien. (lacht) Maar in een druk leven kan je niet nog eens heel veel tijd in reisuren steken, vind ik. Als je rust wilt hebben, moet je rap ergens in de middle of nowhere kunnen staan. Dat heb ik geleerd van mijn ouders. Vroeger hadden we een vaste stek in de Ardennen, de laatste jaren heb ik ook de charme van de zee leren kennen. En belangrijk: ook thuis moet je rust kunnen vinden. Dat moeten velen nog leren."